Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft








Vervloekt zij Adam, die zich liet verleiden
Ten koste van zijn luie leefpatroon
En nota bene door een vrouwspersoon
De grenzen van de Heer te overschrijden

Het is door hem dat wij uit schuldbetoon
Als mannen nu tot in het eind der tijden
Ons in het zweet des aanschijns moeten wijden
Aan arbeid voor een schamel hongerloon

Als man heb ik nu lang genoeg geleden
Voor wetten die ik niet heb overtreden
Maar waar ik wel mijn boete voor moet doen

En als de Heer een heer is van fatsoen
Dan gunt hij ons een welverdiend pensioen
En laat hij ons weer in de Hof van Eden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Moira



Clotho heeft haar draad gesponnen van je moeder's navelstreng
In de grote boze wereld, ook al ben je klaar, best eng
Jij doet dan je ogen open, ziet het eerste levenslicht
Achter je nog vaag de haven, die verdwijnt uit het gezicht

Lachésis  had reeds gemeten, wist hoe lang jouw draad zou zijn
Welke bochten, welke kronkels, welke blijdschap welke pijn
Langs het pad gelegen waren, door het lot voor jou bereid
Nu eens blijdschap, dan verdriet, geloof, hoop, liefde op zijn tijd

Atropos was het tenslotte, die jouw draad dan heel kordaat
En voor altijd door zou knippen, waarna jij niet meer bestaat

Wie door nagelaten oeuvre, als hij zelf is heengegaan
Anderen nog blijft beroeren, heeft het beregoed geDaan