Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Nog even wachten en dan word je twee.

Het lijkt ons eigenlijk nog kort geleden.
Ik weet precies nog wat ik die dag dee:
Het vroege opstaan was één keer oké;
We zaten ’s morgens vroeg in het café.
Toen werden speculaties nog vermeden.
We konden de kliniek nog niet betreden,
Het wachten was nog op de laatste wee.

Nog even wachten en dan word je twee

Verlossend woord, verhoor onzer gebeden
Een kort bericht: hier kunnen we wat mee.
“Vandaag, in deze zuidelijke stede,
Maakt Amy een verpletterend entree!”
Het lijkt ons allen nog zo kort geleden…

Geen baby meer, je wordt al bijna twee!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Soldaat



Soldaat, soldaat, soldaat, een hele rij.
Hier schittert en marcheert de bloem der natie.
Al lijkt er in het peloton geen plaatsie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Ze vechten met de waarheid aan hun zij.
Hun uniform toont weerbaarheid en gratie.
Al hebben velen al een decoratie,
er past er altijd nog wel eentje bij.

Dan gaan rebellen in de jungle schieten.
Ze zitten overal, zijn niet te pakken.
De brieven naar het thuisfront blijven blij.

De hitte, koorts, de beten van muskieten.
Veel maten worden afgevoerd in zakken.
Er past er altijd nog wel eentje bij.