Dorsimbra weet me niet echt te bekoren
Ze klinkt als een verkeerd gespannen trom
Een valse fluit, hees hijgende tenoren
Een doedelzak die kreunt van ouderdom

Gekunsteld allegaartje
Zee van ruis
Nepsirene
Op een plastic rots

Al klinkt haar naam wel spannend en exotisch
Daardoor alleen word ik nog niet verleid
Nee, was dit vers een vrouw dan stond wel vast:
Dorsimbra weet me niet echt te bekoren

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Naar een idee van Jeroen Brouwers




Een goed idee, zo’n drankkast op je steen!
Een sleuteltje kreeg ieder van mijn vrinden.
’t Zijn Zeeuwen, zuinig, dus is iedereen
voor gratis schnaps hier nog een tijd te vinden.

Dacht ik. Maar nee, ’t zijn happers, een voor een:
wel zelden zag men drank zo snel verzwinden!
Al na een dag lag ik weer, doodalleen
in rust en stilte vredig te ontbinden.

Doodstil en doodalleen? O neen.
Vertroostend ruisen boven me de linden
en aanspraak heb ik hier van menigeen
die, net als mij, geen zon meer zal verblinden.

In geur van heiligheid stierf deez’ en geen.
En ik ging, ach, in geur van jajem heen.