Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wijndiefstal in Parijs



Vooruit met flinke pas, niet van dat bange
Waar wij naartoe gaan, vind je de fine fleur
Grands crus nog mooier dan je diepst verlangen
Wij zullen eens wat fraaie flesjes vangen
De eigenaar is echt een connoisseur

Zo langzaamaan krijg ik een pesthumeur
We dwalen nu al uren door die gangen
Ik haat de catacomben, quelle horreur
De duisternis, die vreselijke geur
Blijft vast nog weken in je kleren hangen

Weet jij de weg terug door die spelonken?
Ik heb de halve buit al opgedronken...