Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Een roos is een roos is een roos:
Zal Shakespeare’s citaat ooit vergrijzen?
De rijmklank die hij eens verkoos
Noopt mij zijn toneel ook te prijzen

Geen roos is een roos als mijn Roos
Die mij weet te laven en spijzen
Wou ik haar verkopen [hoe boos]
Dan wist ik haar niet eens te prijzen

Een loos heeft geen loos als mijn loos,
Sprak laatst een Shanghaier vol ijzen,
Mijn hoofdhuid is schulftig en bloos
Als sneeuwman viel ik in plijzen

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

eenacter (slot)

“Dit is het nieuwste hier”
(wijst op een speelgoedje)
“Mannetje-vrouwtje voor
op het dressoir.” 

(drukt op een knop) “Door de
radiografische
aandrijving doet hij het
uren met haar!” 

*

“Toe, niet zo preuts, meneer.
Is u een mietje soms?
Zeg dat dan.”
(zucht, plukt een
pluis weg en blaast) 

(dan:) “Wat? De Elzeviers
Filatelistengids?
Sorry, maar dat is 
de winkel hiernaast!” 



Doek valt onmiddellijk
alle verlichting uit;
onze Jeroen zegt
tevreden: ‘Ziezo’ 

En in de zaal roept een
applaudisserende
massa minutenlang:
‘Bis!’ en ‘Bravo!’
   

***

Bundels