Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Een stal was mij als boorling al genoeg
Ik was bereid als zoon van god te lijden
Als ik de schriftgeleerden scherp bevroeg
Of farizeeën uit de tempel sloeg
Gaf dat de mensen hoop op nieuwe tijden

Ik kwam Jeruzalem eens binnenrijden
Op Grauwtje die me als een koning droeg
En heel het volk besloot zich trouw te wijden
Aan mij, die hen van zonden kwam bevrijden
En alle duivels uit hun harten joeg

U kent mijn story vast wel van het Boek
En anders zeker van het witte doek

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Opa

Opa stierf om negen uur vanavond in zijn flat
Die was gevestigd in de kruin van een bejaardentoren
Je kon zijn rochelende zuchten op de gangen horen
Een zuster had zich op een krukje naast zijn bed gezet

Ze zei geen woord, ze zat daar maar en toonde mededogen
En keek naar oude opa die om zijn geliefden riep
Hij bleef hun namen zeggen, totdat hij uiteind'lijk sliep
En na twee vingers aan de pols, sloot zuster opa's ogen

Toen keek ze naar de foto's die in opa's kamer stonden
Er waren ouders, broers en vrienden op geportretteerd
Die allemaal gestorven waren, of geëmigreerd
En nu alleen als foto's nog naar opa zwaaien konden

Onbekende zuster, laat u mij straks voelen dat,
Wanneer ik oud ben en alleen en alles ben vergeten
In u, die vreemde vrouw, in stilte aan mijn bed gezeten,
Elk mens zit dat ik in mijn leven ooit heb lief gehad

Bundels