Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een ambtenaartje vond dit leven zwaar
Hij zat al jaren onder moeders plak
Want zij was stuurs en onberekenbaar

Aan al wat hij graag wilde, had ze lak
Maar wat ze zelf wou, daar moest hij in mee
En anders kreeg hij onder uit de zak

Was hij een keertje morsig op de plee
Of veegde hij zijn mond af aan een mouw
Deed hij een deur niet dicht, zijn gulp... o wee!

Ik incasseer nu, dacht hij, douw na douw
Een beter lot is mij nog niet beschoren
Maar eens was ik hier iedereen de oren
Want in een volgend leven word ik vrouw

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Constructief





gisteren liep ik op straat
Kwadratuur van de Cirkel
tegen het lijf

na een warme begroeting
hebben we een constructie
van trisectrice gegeten

in het restaurant van
Wortel min Een en zijn
complexe vrouw

kapsones genoeg die twee
alleen omdat hun bestaan
boven twijfel verheven lijkt