Dit had niemand kunnen dromen
Sint komt zonder Zwarte Piet
Hoe het ooit zo ver kon komen
Snapt de kinderschare niet
Nooit geen zwart meer op het dak
Zwarte Piet ging in de zak
Nooit geen zwart meer op het dak
Zwarte Piet ging in de zak
Een moraalkliek die wou scoren
Zwarte Piet verschiet van kleur
Een traditie ging verloren
Nederland is in mineur
Amsterdam wou geen gezeik
Gaf de drammers dus gelijk
Amsterdam wou geen gezeik
Gaf de drammers dus gelijk
Slavernij en zelfs racisme
Ooit de zwarten aangedaan
En een stuitend dom simplisme
Kostten Zwarte Piet zijn baan
Ja, men bracht het allervalst
Dit is Holland op zijn smalst
Ja, men bracht het allervalst
Dit is Holland op zijn smalst
Op de wijs van 'Zie de maan schijnt door de bomen'
- Gegevens
- Geschreven door Frits Criens
Uit het archief
Poète maudit. Slotwoord
Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.
Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.
Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.
Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.