Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Geluk is voor de werkers en de dommen
Maar ach, wat zegt geluk in dit klimaat
Een huis dat meters onder water staat
Een baas die eist dat jij je rug blijft krommen

Geef mij een feeks, het kan me echt niet bommen
Die mij zelfs bij het dichten niet verlaat
Die ontevreden is en non-stop praat
Als ik haar eens een dag niet heb beklommen

Alles is veel voor wie niet veel begeert
Het land als vader blijft zijn rol verzaken
Tot die zich aandient in persoon van Hein

Dat heb ik na een dag geconcludeerd
Bescheten, op een stinkend onderlaken
Domweg gelukkig: het kon erger zijn=

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Opa



Hij merkt niet meer dat hij zich steeds vergist;
zijn zieke hersens zijn niet meer te spoelen.
Geen mens zal weten wat hij nog kan voelen,
hij huilt als hij weer in zijn luier pist.

Van binnen botst hij tegen vage mist,
van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
zit naast zijn levensweg als bermtoerist.

Twee jochies rennen dartel om hem heen,
behendig soepel, jong en snel ter been,
met stram en oud en dood nog onbekend.

‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’

Bundels