Wat leken Zijn discipelen verweesd
Nadat hun Heer ten hemel was gevaren
Nee, geen van hen was ooit zo triest geweest

Ze wisten niet meer waar en wie ze waren
Verstomd en lam door sprakeloos verdriet
Als droegen zij vermoeid de last der jaren

Maar zie, Gods Geest deed al hun zorg teniet
Met kracht die hen zichzelf deed overstijgen
En hen in alle tongen spreken liet

Die gulle geest hoop ik nog eens te krijgen
Ik droom er nu al regelmatig van
Dat ik in alle talen spreken kan
Waarin ik nu alleen bekwaam kan zwijgen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wilhelm Tell

Blijf toch eens stilstaan, joh!
Tril niet zo vreselijk!
Nou valt die appel
Alweer op de grond!

Hier, nóg een handjevol
Antipaniekpillen
Stribbel niet tegen knaap:
Ópen die mond!


Uit:  Weer of geen weer Drs. P & Jaap van den Born