Sint-Nicolaas zat treurend in een hoek
De spirit in zijn pietencorps was zoek
Hij zag een raar gezelschap bonte mannen
 
Want zwart was lelijk zwart gemaakt door zwart
 
Hij was gesloopt en oogde overspannen
De daders stonden in Het Grote Boek
Met al hun schandelijke lariekoek
Die stokers moest men naar de hel verbannen
 
Want zwart was lelijk zwart gemaakt door zwart!
 
Maar ergens, diep in zijn goedheilig hart
Vond hij de hel teveel op Dokkum lijken
Geef ze de zak en ransel met de gard
Dacht hij, of sluit ze op als slaaf, apart
Dan hebben ze ook echt wat om te zeiken

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ochtend (Bout-rimé)



Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
En zal als een geknakte bloem vergaan
Oei, oma’s tere lijfje is gebroken
Ze was gevallen toen ze pap ging koken
En ach, het was gelijk met haar gedaan
Die oude botjes laten zich wel kroken
Ik heb zojuist de dokter aangesproken
Geen dienst, zei hij en liep door, langs de paên
Ik kon de kinkel wel naar binnen slaan
Maar ik heb haar gelukkig niet gewroken
Een auto trof die arrogante haan
De hoogmoed was niet tijdig weggedoken
En zal als een geknakte bloem vergaan



(Bout rimé op “Uchtend” van Niels Blomberg)