Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 
We hebben al een niet zo best begin
want jij wilt per se trouwen voor de kerk
Ik zit de mis maar uit, met tegenzin
En krab een puistje open op mijn kin
De weeë wierrooklucht is mij te sterk

Dat ik me tot aanwezig zijn beperk
Bezorgt me bij pastoor een extra min
Die doet zijn job als een verveelde klerk
Mijn schuld, noem jij zijn nattevingerwerk
En daar heb ik de pest weer weer over in

De bruidsnacht is een ware troost voor beiden
Want wij besluiten voor de wet te scheiden
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Praalzucht





Wanneer de zomerzon met vlijt
haar gouden stralen zengend brandt,
gaat op het blotebillenstrand
de schaarse kleding van het lijf.

Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glimmetaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.

Vagijntjes met een ring versierd,
de navels door een edelsteen
en eikels -schrijnt dat niet gemeen?-
waaruit een glanzend knopje kiert.

Omdat ik daar geen sieraad heb
val ik een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots een gouden kroon.

 

(Hoe je gratis aan zo'n gouden kroon kunt komen lees je hier)



 

Koop koop koop