OIPWVMYLYR2
 
Nu jij van mij genoeg begint te krijgen
Blijf ik niet over jouw verslaving zwijgen
Die onze liefde pijlsnel ruïneert
 
Met jou valt straks geen land meer te bezeilen
 
Hoe vaak al heb ik vurig geprobeerd
Ons tweetjes weer als paar aaneen te rijgen
Om samen naar de hemel op te stijgen
Maar steeds heb jij mijn handvat genegeerd
 
Er valt met jou geen land meer te bezeilen
 
Verdwenen is de vrouw die mij deed geilen
En vaak verraste met de gekste bedtricks
Want nu je hem hebt, ben je niet te peilen
Ik ga je nieuwe vlam naar buiten keilen
Eruit je valse vriendje ... weg met Netflix!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het Vledeweekdier




De Woens zei: ‘Beste vrienden,
ik wil weer eens naar zee.
Wat varen en wat vissen…
Wie gaat er met me mee?’
 
‘Potdomme!' zei de Zater.
'Ik wilde dat ik kon
maar ik vertrek vandaag voor
een reisje naar de zon.’
 
De Dins zuchtte beteuterd:
‘Helaas, ik kan niet gaan.
Mijn hengel is sinds gister
volledig naar de maan.’
 
‘Naar zee toe?' zei de Donder.
'Dat is echt iets voor mij.
Het komt goed uit, want morgen
heb ik toevallig vrij.’
 
De Woens pakte zijn schepnet,
de Donder zijn harpoen;
ze regelden een bootje
en voeren uit. Maar toen –
 
Hap! zei het Vledeweekdier,
dat achterlijke beest.
Ze gingen kopje-onder
en waren er geweest.