Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

keuken
Flickr.com
 
De koude keuken ruikt nog naar pastoor
Jeneverlucht, de walm van zijn sigaar
Terwijl ik naar mijn dode zusje staar
Krab ik de droge schilfers uit een oor
 
Mijn grote zus pulkt klitten uit d’r haar
De baby huilt, haar luier stinkt weer goor
De broodpap borrelt op het gaskomfoor
En moeder heeft het stopwerk bijna klaar
 
De Spaanse griep bracht ons een pijnlijk jaar
Toch mis ik vader niet die ik verloor
Hij dronk en sloeg me dikwerf in elkaar
 
Wel valt het leven zonder broertjes zwaar
Ze zingen beiden in het hemelkoor
Maar binnenkort komt weer de ooievaar
 
 
Nu we vastzitten aan lockdown en avondklok, wordt soms verlangend teruggekeken naar de goeie ouwe tijd toen alles beter was. De werkelijkheid was echter anders: hoge kindersterfte, huiselijk geweld, werkloosheid, alcoholisme, bittere armoede en onderdrukking waren voor de oorlog heel normaal.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Waarom Drs. P al 91 is

“Het lichte vers,” sprak god, “staat ginds op aard
Nog niet bij ieder in een gunstig licht
Een ‘echte dichter’ vindt het minderwaardig

Dat doet mij pijn, want ik vind zo’n gedicht
Vermakelijk en meestal meer dan aardig
De maker staat bij mij dus in de gunst

Ik pik het niet dat critici hovaardig
Zo’n vers zien als een lage vorm van kunst
Zij zitten zelf juist veel te hoog te paard.

Zo lang zij nog zo’n oordeel durven geven
Zal ik die doctorandus laten leven.”