Vleugels op de Ventoux

Gegevens
montventoux
 WikimediaCommons
 
Een dwaze fan in sinterklaasgewaad
Ziet Limburgs wielerhoop in barre tijden
Vol lef het peloton aan flarden rijden,
Roept opgewonden: 'Onze Eddy gaat!'
 
Zijn drieste vlucht slaat in als een granaat
De spanning in de koers is haast te snijden
Want Eddy Vleugels laat de renners lijden
Zijn demarrage kraakt hun ruggengraat
 
Wat zou hij met een klinkend resultaat
De niet verwende wielerfan verblijden
Maar kan dit jonkie voor de zege strijden
Met zeven achtervolgers van formaat?
 
Een Fransman roept vol spot: 'Eddy le fou!'
We zijn pas op de tenen der Ventoux
 
 
 Frits Criens. Uit het samenwerkingsproject van Frits Criens en Hans Manders "Vleugels op de Ventoux" (Liverse 2016)
 

Het vrije vers

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Menu

Forum Recent

Bijdragen

Uit het archief

Van baarden en borsten



Toen ik als kleine jongen eens per jaar ter kermis ging,
kreeg ik van Oude Oma twee rijksdaalders te verteren.
Dat was een godsvermogen om in één dag te spenderen
aan draai en zweef en suikersuikerspin en menig ander ding.

Als ik mijn ogen toedoe zie ik nog steeds in mijn geest
hoe Jack Ladero, bijgenaamd ~Het Knetterende Beest~,
zijn rondjes draaide in de kuip, tot boven aan de rand
op klapperende duigen van de houten steilewand.

Maar tot het allerlaatste hield ik altijd vijftig cent,
dat was de prijs van toegang tot die fel gekleurde tent
waar vreemde mensen huisden en die mocht je dan bekijken,
al hoopte je hartgrondig nooit op één van hen te lijken.

De vrouw met baard, ik weet het nog, die vond ik heel bijzonder,
maar toch, de man met borsten was voor mij een wereldwonder.

Licht

Liederlijk

Interessant