Ik heb de wijk genomen voor mijn buren
Uit angst voor escalatie met geweld
Daar leken ze het vals op aan te sturen
 
Ik heb hen vaker vriendelijk gebeld
Om aandacht voor hun levensstijl te vragen
Maar ruimde steeds teleurgesteld het veld
 
De wijkagent sprak van cultuur, verdragen …
U kent het wel, zo’n opgelegd refrein
Als u en ik een keer met reden klagen
 
Hun pitbullkennel vond ik al geen gein
Nu doen de dochters zelfs aan lichte zeden
Beschouwt de zoon mijn tuin als zijn domein
 
Mijn vrouw heeft – heb ik nog niet zat geleden –
Frank Visser én John Reid om hulp gebeden
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Suikerbiet



De polderbollenbergen zijn het hoogst.
De landman wordt een gladdewegbereider,
de voerman wordt een langeafstandglijder:
de kleffeknollenclimax van de oogst.

Een enkeling herkent nu nog de geur
van hongerwinteroverlevingsrapen
waarzonder zij allang waren ontslapen,
vertrokken door de levenseindedeur.

De voetbal die geen oorlog in zich heeft
is vol van wolkenwitte sacharose.
Gemoedsverduistering is uit den boze
wanneer men zomerzoete liefde geeft.

Voor Moeder Aarde was ik al gevallen;
een prachtig wijf met parelsuikerballen.


Nu Witlof de gedeelde winnaar van de Turingprijs is geworden, heb ik meteen maar een inzending voor volgend jaar geschreven. Noodzakelijke ingrediënten: lange zelfgemaakte (eigengemaakte, aldus de dichter des vaderlands) woorden, groente, aarde en onbegrijpelijkheid.
En dan heb ik het nog niet eens over“verzoend en -strengeld”.
Klik hier voor de winnende gedichten:poezieweek.com/nieuws/2015/03-winnaars-turing.html
Op Facebook legt de dichter des vaderlands nog eens haarfijn uit wat hier zo goed aan is:www.facebook.com/video.php?v=986870228008441