Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het mes erin en verder geen geteem!

Soms moet een heili­ge hardvochtig wezen:

mijn oude schim­mel vormt een groot probleem.

 

Het beestje lijdt aan doofheid en oedeem

en kan de straat­naambordjes niet meer lezen.

Het mes erin en verder geen geteem!

 

Misschien klinkt dit zelfzuchtig en extreem,

toch sta ik op mijn ponteneur in dezen.

Mijn oude schimmel vormt een groot probleem,

 

dus ken ik geen ver­driet – nee, zelfs geen zweem –

de paardenslager mag het dier ontvlezen.

Het mes erin en verder geen ge­teem:

 

te vaak kreeg ik door hem een schade­claim

of plette hij een nest met pimpelmezen.

Mijn oude schimmel vormt een groot probleem,

 

net als die groene koek scrotumeczeem

waarvan ik al twaalf jaar niet kan genezen.

Het mes erin! En verder geen ge­teem:

mijn oude schimmel vormt een groot probleem.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Denkend aan de dood



Het einde komt met rasse schreden nader,
We scheren langs de randen van de zeis,
Heins holle ogen schieten vuur en ijs:
Hier helpt geen moederlief of onzevader.

Hoe zal ik gaan? Een breukje in een ader;
Een ruzie over godsdienstonderwijs;
Een liquidatie voor een bodemprijs
Bij confrontatie met een doodseskader?

Het hart klopt nog, mijn ogen zijn nog open,
Ik stel mijn laatste adem even uit
En denk dat ik vandaag nog niet crepeer.

’t Is niet de dood waarvoor ik weg wil lopen:
Het einde is een levenslang besluit
Maar waarom sterft een mens toch duizend keer?