Het vrije vers

Ik hoorde plots haar kreet van moord en brand
Op blote voeten vloog ik naar beneden
En sprong behendig over zeven treden
Ze krijste door, wat was er aan de hand?

Ik gaf de kamerdeur een flinke zwier
En zag haar kermend naar de tafel hinken
Welk euvel kon mijn meisje zo verminken?
Al rennend riep ik ‘Liefje, ik ben hier!’

Ik hoorde haar ‘Stop, nee, schat!’ niet op tijd
Ook ik kon toen mijn tranen niet bedwingen
Mijn hoofd werd rood, ik riep de wreedste dingen
Van al die woorden kreeg ik later spijt

Daar lag die Deense hufter op de grond
Dat legoblokje had ook mij verwond 

 

 

Anita had rebelse chromosomen,
ze was onaangepast en impulsief,
tot een slow-downcoach haar wist in te tomen,
nu kijkt ze alle katten uit de bomen
en telt ze eerst tot twintig, preventief.

Jacobus was een katholieke vrome,
Fleur haatte hem, maar uitte gram noch grief,
ze leefde jaren samen met die slome,
tot zij een kuscoach tegenkwam in Rome,
hij begeleidde haar en werd haar lief.

Ans maakte tuinkabouters, grijze gnomen,
een kunst- en kitschcoach stuurde haar een brief:
‘Je moest die hele meuk maar eens verchromen!’
Museumorders kwamen binnenstromen,
ze werd beroemd van hier tot Tel Aviv.

Kunt u alleen van schone dichtkunst dromen?
Bent u in rijm en metrum te naïef?
Dan vraag ik u bij dezen niet te schromen,
eerdaags bij mij als dichtcoach langs te komen,
ik reken een vriendschappelijk tarief. 

Dwalen door kamers, gangen en portalen,
De wezens vinden die men is geweest,
Schooljongen, ambtenaar, vrek, dief, bruut, beest,
Engel, dwaas, nietsnut, halfgod. Duizend malen

In andere gestalten leeft de geest.
Hier drinkt mijn drinkebroer uit zijn bokalen,
Daar mint mijn minnaar; door de kamers dwalen,
Maar door die eene kamer toch het meest.

Is het al lente? Tuindeuren staan open,
In 't raamkozijn passer en gradenboog.
Scheef staat de stoel. Is het net weggelopen?
Ik zoek, en in de hoekkast zit het dan,
En spotlacht met een onderzoekend oog.
Kiekeboe, zegt het kind tegen den man.

 

 

Een man uit Iran (oliestaat)
Zegt waar het bij poker om gaat:
'Gebluf en gesnoef
Maar ík heb de troef
Want ík heb Hormuz, grote straat'

Hoe ruist en suist het grote carrousel,
Dat schittert in de zon; en met plezier
Zien duizenden die middag het vertier.
Kamelen, paarden, alles draait er snel,

 

De witte zwanen en de olifanten,
En als een levend varken knort er een
En heft uit blijdschap al zijn rechterbeen.
Dan gaan ze dansen, al die kermisklanten.

 

Maar vlak daarnaast, in hemellicht gebaad,
Gaan metselaars hoog in de stelling rond,
Als luizen in een vurig vakverbond,
En slaan met troffels roffelend de maat.

 

 

 

 

 

Es rauscht und saust von manchem Karusselle,
Wie Sonnen flammend in den Nachmittagen,
Und tausend Leute schauen mit Behagen
Wie sich Kamele drehn, und Rosse, schnelle;

 

Die starren Schwäne und die Elefanzen;
Der eine hebt vor Freude schon das Bein
Und grunzt im hohlen Bauche wie ein Schwein.
Und alle Tiere fangen an zu tanzen.

 

Doch nebenan im Himmelslicht, dem hellen,
Gehen die Maurer, schwarz wie Läuse klein,
Hoch im Gerüst, ein feuriger Verein,
Und schlagen Takt mit ihren Maurerkellen.

 

een zatte spons uit Bedburg-Hau
zei lallend dat hij stoppen zou
hij zoog zich echter toch weer vol
met elke vorm van alcohol
hij hoefde niemands wijze raad
het beestje had geen ruggengraat

 

Vergeet condooms en maandelijkse pillen,

de uroloog, het zingen en de kerk.
Ze blijken stuk voor stuk slechts broddelwerk
voor mensen die geen zwangerschappen willen.

Want niets verlaagt je libido zo gauw
als onderkoelde voeten van je vrouw.

 

 

 

 

 

 

We vierden ons geluk met volle teugen
En waren wekenlang het klefste stel ja
Daar op die liefdescamping bij Marbella
Die zomer staat gegrift in mijn geheugen

Dat onze vlam zou doven leek een leugen
We barstten haast van liefde uit ons vel ja
En smulden van elkaar en van paella
Jouw geur waait soms nog langs in zwoele vleugen

Jouw haar kastanjebruin... of was het blond?
Dat sproetje op je neus... of naast je mond?
Jouw tengere figuur... of was je rond?

Dus als je dit ooit leest dan moet je weten
Mijn liefste Loes, ik zal jou nooit vergeten
Of Thea, Wendy, hoe je dan ook heette

 

 

 

het stevig staan, de knieën licht gebogen

de juiste bal, ik adem langzaam in

mijn aanloop niet te snel, wat ingetogen

het mikpunt net iets naast de voorste pin

 

ik neem de tijd, een slinger, soepel zwaaien

het bovenlichaam blijft daarbij gestrekt

techniek, effect, de bowlingbal moet draaien

ik schreeuw het uit, de curve is perfect

 

een harde klap, ik kan me niet bewegen

mijn hoofd en pols, zo'n pijn had ik nog nooit

de kin geschaafd, de baan zit vol met vegen

daar lig ik dan, maar wel een strike gegooid

 

de tips van mijn kornuiten mochten baten

ik hield vooral mijn vingers in de gaten

 

Met Pasen heb je ’t als konijn
Meestal wel naar je zin
Je krijgt veel aandacht en da’s fijn
En hoeft de pan niet in

Zoals broer Flappie vorig jaar
Met kerst ging hij eraan
Met Pasen loop je geen gevaar
Neem dat van mij maar aan

Maar soms wordt het wel eens te gek
Ja, ík krijg zelfs een ei
En een dom lintje om mijn nek
En kuikentjes nabij

Het is vermoeiend allemaal
Dat eieren-gedoe
Als ik de kerstmis nog maar haal
Ik word wat levensmoe

 

 

Ze koert als ik met zacht geroekoekoe
Speciaal voor haar, mijn lievelingsduivin
De intro van mijn melkerslied begin
Een beatleswaardig klinkend I love you

 

Een vingerhoed hooguit, ik geef het toe
Meer kostbaar vocht zit er per keer niet in
Dat maakt niet uit, ik melk niet om gewin
Het is de zang waarvoor ik dit graag doe

 

Haar doffer trippelt druk om zijn vriendin
Lijkt haar kokette overgave moe
Hij wil natuurlijk van me af, maar hoe

En waar hij mij ook pikt, het heeft geen zin

Het hok grijpt in, vormt een gesloten front
Verjaagt me met een lading weke stront

 

Het Bredevoortse brood is niet pikant
Van kaas uit Aalten zal uw mond niet fikken
In Vorden kunt u best een vorkje prikken
Ook zonder melk of yoghurt bij de hand

U zweet niet van een Borculose biet
Zo pittig is dat oosters eten niet

 

Op een eekhoorn¹

In Eeklo² zocht een eekhoorn³ vaak
in boeken⁴ lezen zijn vermaak⁵
al beet hij op een oude⁶ druk⁷
van Dante⁸ wel zijn tanden⁹ stuk.
Hij noemt dat werk¹⁰ een helse rit¹¹
waar menig noot¹² te veel in zit.

 

Clker-Free-Vector-Images op Pixabay
Content License - Pixabay

pixabay


Het leger blijft met arbeidsplaatsen leuren,
hun boodschap: ‘Niet geschoten, kans gemist,
de krijgsmacht opent carrièredeuren,
het is een keus die niemand zal betreuren,
word marinier, soldaat of reservist!

Een oorlog? Dat kan zomaar eens gebeuren,
wie Rusland ziet als vriend heeft zich vergist.
Dus meld je heden aan en laat je keuren,
ook vrouwvolk, om de boel wat op te fleuren,
zo weet je dat je geen talent verkwist.’

Slechts bij mijzelf valt geestdrift te bespeuren,
de haalbaarheid wordt in ons dorp betwist:
een ieder heeft wel iets te excuzeuren,
Michiel en Lodewijk zijn blind voor kleuren,
Pepijn is deeltijdexhibitionist.

Jos kan uit mitrailleurs geen vreugde peuren
als vrome vredesfundamentalist,
Loes is allergisch voor kazernemeuren,
ze walgt van mannelijke lichaamsgeuren,
Joop mag niet gaan, dat heeft zijn vrouw beslist.

Johannes is zijn bed pas uit te sleuren,
als er kroketten worden opgedist,
Marjan (met smetvrees) laat zich niet besmeuren,
zij valt alleen op schoonmaakdirecteuren,
Jacobus drinkt de hele dag trappist.

Mijn Anna loopt constant te sikkeneuren,
ze heeft mijn formulieren weggegrist
en staat ze nu omstandig te verscheuren:
‘Het leger hoeft geen cynische sinjeuren,
jij bent een irritante humorist.’

Als verzenbrouwer ben ik wat aan lagerwal geraakt
Hoewel ik slechts kan dichten over alcoholisch spul
Verwateren mijn grappen tot gehalte nulpuntnul
Mijn laatste snelsonnetjes heb ik met AI gemaakt

Zolang ik nog kan zuipen, blijf ik zeker op mijn best
Dan heb ik immers al mijn lezers, én mijzelf geflest

 

 

Een olifant liep op een brug.
Een muis liep ernaast en riep “vlug,
want door mijn gestamp,
ontstaat er een ramp.”
Het antwoord klonk droog: “loop dan terug!”

Uit: Dierenlimericks, Bookmundo, 2025.

 

 

 

We zijn alert op duistere signalen
en loeren steeds nauwlettend in het rond.
Na ieder blokje om met onze hond
verschijnen alarmerende verhalen.

– Die wagen lijkt mij tamelijk verdacht.
– Die mannen lopen telkens rond te kijken.
– Wat als het zware criminelen blijken?
– Ik zag die ook al afgelopen nacht.

– Kijk hier, die vage gast. – Dat is mijn zoon!
– Kan die niet ergens anders rond gaan dwalen?
– Nee, JOUW gezicht trekt altijd volle zalen!!
– Zeg, lieve buren, moet dit op zo’n toon?!?

Meer veiligheid blijkt spoedig een illusie:
Attentie Digitale Burenruzie. 

 

Donald Trung Quoc Don (徵國單) / Wikimedia Commons CC-BY-SA-4.0
Deed - Attribution-ShareAlike 4.0 International - Creative Commons

Je moet er twee keer in het jaar op letten
Ze hangen van de zolder tot de schuur
Dat hele rondje kost me wel een uur
Om elke klok in huis weer te verzetten

 

Misschien dat het voor u wel als geklets telt
Ik vind mezelf toch steeds weer een verzetsheld