Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

bertzww

Afgelopen woensdag onrving ik, als redactielid van Het vrije vers, het trieste bericht dat Bert van den Helder is overleden. Hij was begin deze maand zestig jaar geworden. 
Hoewel ik wist dat Bert al geruime tijd ziek was, kwam het toch als een schok. Twee dagen voor zijn overlijden had ik nog mailcontact met hem over zijn gedicht ‘Voor mij’ dat woensdag jl. op onze voorpagina gepland was. ‘Ik kijk ernaar uit’ mailde hij me, en ook dat het met hem nu snel achteruit ging. 
 
Op Het vrije vers kennen we Bert van zijn vele originele gedichten waarin hij allerhande onderwerpen bezong: van softijs tot appels, van spaarzegels tot bitterballen, van knijpers tot internetvasten. Typerend was zijn toegankelijke, luchtige en speelse toon. In reacties op het forum was hij uiterst sympathiek.   
 
Vanaf 2013 verscheen zijn werk op Het vrije vers en startte hij de eigen dichtsite www.lichteverzen.nl . Gedichten van hem waren in het afgelopen jaar ook in het tijdschrift Dichter van Plint te lezen. In 2018 kwam zijn, aan zijn vrouw opgedragen, sterke debuut uit: Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten. Vorig jaar werd Bert tweede bij het Nederlands Kampioenschap Light Verse Dichten te Emmen. In de bekende Plint Scheurkalender 2021 zullen gedichten van hem prijken. 
 
Op Facebook ververste hij trouw, samen met Remko Koplamp, dagelijks de HVV-pagina aldaar, tot en met vorige week, toen hij berichtte dat die taak hem te zwaar werd. Op 21 september plaatste hij nog een bericht op ons forum. Over Emmen ging het. Hij had Hendrikje, Niek en Christiaan net op tijd geattendeerd op het verstrijken van de deadline en schreef: ‘Mocht een van hen scoren in Emmen, dan kan ik in ieder geval een mooie assist achter mijn naam zetten.’
 
Je zult gemist worden, Bert.  We wensen je dierbaren veel sterkte toe,  in het  bijzonder uiteraard je vrouw en kinderen.
 
Een troost vormt het idee dat dichters nooit echt dood gaan.
Martinus Nijhoff formuleerde het aldus: ‘ik denk wel dat wij eeuwig leven, want eens gegeven, blijft gegeven’.
Jij, Bert, keek er zo naar: je blijft omdat je iets nalaat, zodat de anderen weten dat jij er bent geweest. 
 
 
Nalaten 
 
Trap een bal mee op het veldje
wacht de counter, speel bedeesd, 
maar laat een goal na als Van Basten
zodat ze weten dat je bent geweest.
 
Pak een pen om op te kluiven
schrijf een vers dat niemand leest,
maar laat een boek na als Jan Cremer
zodat ze weten dat je bent geweest.
 
Vul de vakken, breng de kranten
eerste loon bevalt het meest,
maar laat een som na als Onassis
zodat ze weten dat je bent geweest.
 
Heel het park door met je rolstoel
reumatiek die niet geneest,
maar laat een spoor na als een Hummer
ze zullen weten dat je bent geweest.
 
Uit Bert van den Helder:  Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten (Stichting Korreltje Zeezout, 2018)
 
 
Namens de redactie van Het vrije vers
Inge Boulonois
 
 
Op 29 september zal in besloten kring afscheid van Bert worden genomen
 
parsprototo

ClipArtKey

Aan tafel deel ik met mijn metgezel
wat ik die dag zoal heb uitgeplozen.
Ik zie een maal als functioneel verpozen
en heel geschikt als onderwijsmodel.
 
‘Als ik voor jou een bloemetje bestel,
bedoel ik een boeket, bijvoorbeeld rozen.
Dezelfde trant van taal heb ik gekozen
als ik in een gezelschap ‘neuzen tel’.
 
Een ‘pars pro toto’ heet zo’n woordenspel,
een stijlfiguur geput uit trucendozen
van redenaars en spraakkunstbollebozen.
Het houdt de aandacht vast, begrijp je wel?’
 
Haar glimlach was bevestigend en gul.
‘Natuurlijk. Jij bent zogezegd een lul.’
 
ekster
ClipArtKey
 
Een ekster sprak eens tot zijn zoon
Bestraffend, op gedempte toon
'Het deert mij geenszins dat je gapt
Maar dat je op mijn tenen trapt
Dat is, het zit mij waarlijk hoog
Een likdoorn in mijn eksteroog'
 
friepiepel
Clipartkey
 
Kijk die BN'ertjes
Anticoronaclub
Missen hun snabbeltjes
Worden nóóit ziek
 
Volg nu op insta hun
Doenietmeermeegeroep
Zo ben je samen
Heel lekker uniek
 
voormij
Needpix
 
hang een hoefijzer of twee
met de opening naar boven
laat me engelen geloven
draag een glazen scarabee
 
toe, hang aan de zolderlat
zo’n gevlochten dromenvanger
en al zoek je dan wat langer
vind voor mij een klaverblad
 
ga een kaarsje voor me branden
vorm een hartje met je handen
laat me aan de rozen ruiken
ik kan veel geluk gebruiken
 
vrededef
ClipArtKey
 
Hier deden wij véél voor, van tijd tot tijd 
Na heel wat oorlogen in het verleden
Heerst thans in ons oerplatte landje vrede 
Maar als het moet, hervatten wij de strijd 
 
Want menigeen trekt nu al snel te velde  
Met middelvinger, dreigen, vloeken, schelden
 
 
Van 19 t/m 27 september is het de Vredesweek
 
applebottomdef2
Bron: Guus Middag in Onze Taal (september 2020).
Met dank voor de toestemming van Guus Middag en de redactie van Onze Taal om dit artikel hier te mogen plaatsen. 
 
'Die Applebottom' is een van de gedichten in onze bundel Er is light! (Het vrije vers, 2020). Quirien van Haelen, de oprichter van Het vrije vers, schreef het:
 
 
Jantje zag die applebottom
Van die spange spandexho
En hij wou die tanga ballen
Ook al was ze van zijn bro
 
Fokkit, zei hij, want mi brada
Zit toch in die jilla, aight
Hij kan mij nu toch niet met zijn
Pipa poppen, fok die shait
 
Maar ik ben geen backstabtype
Hij dronk aan z'n ginger beer
Effe tjappe, jonko smoken
Dan ik klop me eigen spier
 
Weg ging Jantje, naar die shoppa
Maar die smatje was niet doof
Die zei, fokkit, ik wil bana,
Klaasje zit voor tasjesroof
 
Hij heeft mij gezegd dat ik
Kon doen en laten wat ik wou
En nu wil ik kokkie geven
Boi, ik zuig je ballen blauw
 
Daarop ging ze aan 't schudden
Hoofd naar onder, bil omhoog
Later batsen, badaptaki
Jantje hield het niet lang droog
 
 
appenvloed
Pixabay
 
Ze had totaal geen aandacht voor de golven,
dat is wat een mobieltje met je doet,
totdat ze door het water werd bedolven.
Een slechte combinatie, app en vloed.
 
dochter
Flickr.com
 
Ja inderdaad, ik ben de dochter van
Het wordt me regelmatig nagedragen
Want inderdaad, ik ben de dochter van
Mijn vader is een heel bekende man
Maar waar hij was in onze kinderdagen?
Dat kun je beter aan mijn vader vragen
Want ja, ik ben alleen maar dochter van
Dat wordt me regelmatig nagedragen
 
Tour
Flickr.com
 
Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.
 
Maar de Tour de France in september,
in de bergen, langs kastelen
door de dorpjes, nee.
 
Tuin
Flickr.com
 
Je hebt een tuin. Daar loop je ’s avonds in
En kijkt eens naar de halfverdorde planten
Je ziet een uitgedroogde struik chrysanten
De afrikaantjes vormen dissonanten
Als ongewensten in een pleeggezin
 
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
De rozen zijn verworden tot mutanten
Geconfisqueerd door eerloze trawanten;
Het nageslacht van de familie Spin
 
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
Slechts onkruid tiert, de vuige infiltranten
Ze reiken in de hoogte tot je kin
 
Maar goed, het is er rustig niettemin
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
 
 
Een z.g. krimpsonnet met als terugkerende regel de eerste regel uit
‘Harmonie’ van Gerrit Komrij.
 
doodskist
Flickr.com
 
Prachtige uitvinding!
Hier ligt mijn grootmoeder
Weg is de tijd dat ze
Zanikt en zeikt
 
Fijn dat ze nu in haar
Levendeschimmelkist
Toch nog postuum
Haar omgeving verrijkt
 
Voor het eerst is in Nederland iemand begraven in een doodskist die is gemaakt van het wortelnetwerk van paddenstoelen.
Boris
Flickr.com
 
Die Boris Johnson, de premier
Wiens blonde haardos altijd gek zit
Werkt plotseling niet langer mee
En koerst af op een harde Brexit
 
Met Frost en Gove moet nu Barnier
Bespreken of er toch nog rek zit
Komt er alsnog een procedé
Voor een ordentelijke Brexit?
 
Noord-Ierland blijft het pijndossier
Wie wil een land waarom een hek zit?
De daar bevochten pais en vree
Komt in gevaar bij deze Brexit
 
Die trotse natie, de UK
Gelijkt een schip waarin een lek zit
Gestaag verzwolgen door de zee
Dit ten gevolge van de Brexit
 
dooievaar
 
 
Een witte veer waait op de wind,
Een zwarte veer drijft in de sloot.
Waar is de Dooievaar naartoe?
Waar zou hij zijn gebleven?

We vroegen het een Hagenaar.
Die zei: ‘Hè, is ie weg? Wat raar.’
We vroegen ’t een Egyptenaar.
Die zei: ‘Ik zag hem vorig jaar.’

We vroegen het een steunpilaar.
Die zei: ‘Het nest voelt minder zwaar.’
We vroegen het een makelaar.
Die zei: ‘Piekfijn en instapklaar.’

We vroegen het een weduwnaar.
Die zei: ‘Hij is nu vast bij haar.’
We vroegen het een moordenaar.
Die zei: ‘Zijn botjes liggen daar.’

We vroegen het een lepelaar.
Die zei: ‘Hij smaakte nergens naar.’
We vroegen het een leugenaar.
Die zei: ‘Daar is geen woord van waar.’

Soms zien we ergens even
een schaduw overzweven.
Waar is de Dooievaar naartoe?
Waar zou hij zijn gebleven?

We vroegen het een vogelaar.
Die zei: ‘Hou nou je snavel maar.’
 
 
kwartet2
Pexels
 
Ik heb van mij drie klonen laten kweken
Één luistert naar mijn vrouw als zij veel praat
Zij is nu heel content als nooit tevoren
En ik hoef haar gezwets niet aan te horen
Noch trivialiteiten te bespreken
 
Kloon twee werkt zich volkomen uit de naad
Voor mij dus geen kantoorkolossenkerkers
En ook geen halfdebiele medewerkers
Door wie ik elke dag word afgezeken
 
En nummer drie, mijn steun en toeverlaat
Met hem ga ik vaak stappen en veel feesten
Een broederschap met vier verwante geesten
Ik denk dat ik het prima heb bekeken
 
(En nog een ding, met mijn drie aliassen
Is het áltijd gezellig klaverjassen)
 
zand
Pexels
 
Rijkswaterstaat verhoogt de kust met zand,
bescherming voor de duinen en de dijken.
Graag ga ik naar de werkzaamheden kijken,
maar thuisgekomen heb ik vaak het land:
 
wanneer ik al die korrels op mijn kleed zie
dan lijkt dat wel mijn eigen zandsuppletie.
 
hindermissen
Pixabay
 
Mijn eerste liefde? Bij de volkstuinclub!
Zij kweekte zonnebloemen en cyclamen,
ik ecopostelein en biobramen,
die zij venijnig sproeide met Roundup.
 
Mijn tweede lief had een garagegeur.
Ze was geslaagd voor haar monteursexamen.
Voor dieseluitstoot zou ze zich nooit schamen,
ze was een echte gaspedaalchauffeur.
 
Mijn derde lief en ik, we raakten slaags
toen wij niet uit een energietwist kwamen.
Zij hoefde geen geïsoleerde ramen
en badderde of douchte drie keer daags.
 
Het eindigt altijd weer met irritaties.
Ik wil alleen maar duurzame relaties.
 

danishblue

Van het wachten op de ware moe
vind ik troost bij Danish blue
Qua prijs alleen al ligt ze voor
op Gorgonzola en Roquefort
 
In de schappen van Goes tot Århus
wacht ze je op in doorkijkbloes
Gekoeld, in vacuüm getemd
wordt ze geopend ongeremd:
 
roomblank, turkoois geaderd
en gekruid als een atlete nadert
zij de ruige Vikingvrouw
 
die badend in het Oostzeeblauw
beschonken of een tikje stoned
haar nieuwe keizerskleren toont
 
ingeblikt
Cartoonclips 
 
Ik heb ze op tv altijd gemeden
Programma’s met een ingeblikte lach
Toch was het confronterend toen ik zag
Dat deze lachers al zijn overleden
 
Om grappen die nu bijna zijn verboden
Wordt enkel nog gelachen door de doden
 
opruiming
pixabay 
 
De hittegolf is echt wel afgelopen
Nu komt de tijd van regen en van kou
Ik overwoog voor mij en voor mijn vrouw
Een mooie warme nertsjas te gaan kopen
 
Gelukkig dat we net op tijd bedachten
Nog even op de opruiming te wachten
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Morgen vlieg ik eruit *

Grapperhaus
Flickr.com
 
Dit is vandaag de laatste dag
Dat ik justitie leiden mag
Dat ik door die bruiloftsstoet
Nu mijn baan verlaten moet
Niet zo bovenop elkaar
Anders zijn de rapen gaar
Maar ze bleven op ‘n kluit
Morgen vlieg ik eruit
 
Gejoel en gefluit
Ik heb het verbruid
bim-bam-bim-bam-bom
Morgen vlieg ik eruit
 
Hield ik nou dat feestgedruis
Lekker veilig binnenshuis
Maar de meute moest expres
Allemaal op het bordes
En daar stonden samen braaf
Roddelblad en fotograaf
En die riepen naar de bruid
Morgen vliegt hij eruit
 
‘n Spijtig besluit
Ik heb het verbruid
bim-bam-bim-bam-bom
Morgen vlieg ik eruit
 
 
* Op de wijs van 'Morgen ben ik de bruid' (Willeke Alberti)