Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

herfststemming
Foto: Pexels
 
De herfstbloemen verliezen hun aromen;
het is verrotting wat de klok nu slaat.
Vanaf de grond, waar hemelwater staat,
stijgt grondlucht op. De regen blijft maar stromen.
 
Niets is er tegen dit verval dat baat.
Elk blaadje dat nog vastzit aan de bomen
kan voor de sprong in ’t duister nog wat schromen,
maar moet er aan geloven, vroeg of laat.
 
Dan zal de bladerveegmachine komen
met het reusachtig stofzuigapparaat
waarin de kleddertroep wordt meegenomen.
 
Alles wordt weer ontbonden tot atomen.
Het regent, en mijn laatste kwartje gaat
in de versnaperingenautomaat.
 
.
Geschreven in Bennebroek, 9 november 1966 
Uit 1000 sonnetten (Nijgh & Van Ditmar, 1997)
Met dank aan Jan Kal voor de toestemming om dit gedicht hier te mogen plaatsen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vakantie

Wanneer de jeugd uit Nunhem reist 
Bijvoorbeeld naar uitheemse landen
Dan wrijft die jeugd zich in de handen
En zijn de jongens op hun blijst

Want van Calcutta tot Gstaad
Is men verzot op Nunhems zaad