rveen
Foto: Robin Veen
 
De ventilator zuigt het lachen aan 
van tippelende nimfen in de straat,
sirenen in de nacht. In vol ornaat
begeven zij zich wiegend op de baan.
 
Geen man kan hun verlokkingen weerstaan
en dus houd ik mijn handen desperaat
gevouwen om mijn rozenkrans en laat 
het kruis onrustig door mijn vingers gaan.
 
Ik bid en buiten bonkt muziek voorbij:
Jo, motherfucker, jo. Heb medelij.
Verlos me van het lusteloze bed
 
en open nu de wand waarin de nacht
roteert, waarachter de verrukking wacht.
Vergeef me het verlangen naar een slet.
 
                     Amen
 
 
Robin Veen werd, samen met Niels Blomberg, derde bij het Nederlands Kampioenschap Light Verse 2021.
Bovenstaand gedicht vormde een van zijn ingezonden gedichten.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tinnitus

oldmanpxhere
pxhere.com
 
Goddank, ik ben de winter doorgekomen,
al loop ik nog te hoesten van de griep
en kwelt mij mijn astmatische gepiep.
Ook is mijn hartruis verder toegenomen.
 
Nu hoor ik in mijn oren vreemd gefluit:
een nieuwe lente en een nieuw geluid.