EelcovdWaals

Weer is het lot mij welgezind vandaag:
Ik denk aan jou, en prompt kom ik je tegen.
Je stopt naast mij. Ik groet verrast, verlegen
En kus je slanke hand - een open vraag.
 
Je staat zo mooi en tastbaar in de regen;
Ompareld legt je oog een hinderlaag.
Voor ik het weet, sluit zich het net gestaag
En heb je mij, als ooit, weer klein gekregen.
 
Plots springt het licht op groen. Nog één seconde
Houd jij me in je ban - dan vier je ‘t koord
En lacht de strikken weg die mij omwonden.
 
Jij bent al opgestapt en weggereden.
Nog éénmaal kijk je om, en met een woord
Verdwijn je in de toekomst van ‘t verleden.
 
 
Uit Eelco van der Waals: 'SONNETTEN - Het water rimpelt over duizend dingen'
De bundel is recent verschenen bij Brave New Books (klik hier) en daar - maar ook via bol.com en bij de boekhandel - verkrijgbaar voor € 12.50 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Herfstconcert



Mijn tante is een ware drama queen
Het kleinste basakkoord doet haar al snikken
En zij hoeft maar een violist te zien
Dan staat ze al haar tranen weg te slikken

Dat grienen is nog niks bij haar geklaag
Nu hangt ze jammerend aan het loket:
In het concertprogramma van vandaag
Ontbreekt haar favoriete strijkkwartet

Haar man, mijn oom, staat kalmpjes aan haar zijde
Een bioloog, wat nuchterder van aard
Hier minder thuis dan in een bloemenweide
Klopt troostend op haar hand en zegt bedaard:

'Ach lief, precies zoals ik gister zei:
't Seizoen van de viooltjes is voorbij'