Come all you friends and critics,
And listen to my song,
A word I will say to you,
It will not take me long,
The people talks about me,
They've nothing else to do
But to criticise their neighbors,
And they have me now in view.

Perhaps they talk for meanness,
And perhaps it is in jest,
If they leave out their freeness
It would suit me now the best,
To keep the good old maxim
I find it hard to do,
That is to do to others
As you wish them do to you.

Perhaps you've read the papers
Containing my interview;
I hope you kind good people
Will not believe it true.
Some Editors of the papers
They thought it would be wise
To write a column about me,
So they filled it up with lies.

The papers have ridiculed me
A year and a half or more.
Such slander as the interview
I never read before.
Some reporters and editors
Are versed in telling lies.
Others it seems are willing
To let industry rise.

The people of good judgment
Will read the papers through,
And not rely on its truth
Without a candid view.
My first attempt at literature
Is the "Sweet Singer" by name,
I wrote that book without a thought
Of the future, or of fame.

Dear Friends, I write for money,
With a kind heart and hand,
I wish to make no Enemies
Throughout my native land.
Kind friends, now I close my rhyme,
And lay my pen aside,
Between me and my critics
I leave you to decide.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verduveld! riep Veronica



Verduveld! Riep Veronica, en nou wil ik het weten:
Mijn moeder heet Geertruida en mijn vader Adriaan
Zij zijn reeds lang ontwold en ook gedeelt’lijk opgegeten
Ik heb hen nooit de vraag gesteld: Waar komt mijn naam vandaan?

Waar moet ik mij vervoegen en bij wie kan ik te rade
De meesten mijner zusters heten Trui, mijn broeders Ad
Ik hoor een enk’ling fluisteren: “het is iets met een wade
- of iets met fotografen” - nee, ik heb het écht gehad…

Ze schelde bij de pastorie en sprak: u bent belezen
Kunt u mij helpen, dominee, het is per slot uw vak
De dames Groen, ter plekke voor wat thee en exegese
Beaamden dit en zeiden: Stel ons schaapje op ‘t gemak

Wat goed dat u die vraag stelt; ik zal dit eens uit gaan zoeken
De dominee sprong op en rende naar zijn biebelteek
Daar zat hij weggedoken, wel een uur achter de boeken
Ach gut, zeiden de dames Groen, neem nog een plakje keek

Ineens weerklonk: Eureka! Kijk eens wat ik heb gevonden
Hij wees: Dát is Veronica, dít hier de doornenkroon
En zo te zien verzorgt zij hier het hoofd vol bloed en wonden
De Heere met een zweetdoek: dit noem ik een waar icoon

Wat mooi, sprak toen Veronica, het voelt ineens heel fijn
Ik heb heel diep van binnen altijd zuster willen zijn


Voor meer over de heilige Veronica klik hier.