Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het was een bijzondere dag voor het Nederlands Poëziecentrum, dat vandaag bezoek ontving van niemand minder dan de Haagse Dichter Daan de Ligt, die kwam inspecteren hoe zijn werk er bij stond.
Nadat hij in een eerbiedige stilte met veel strijkages ontvangen was door de beheerder Wim van Til, viel de gelauwerde Poëet nog iets bijzonders ten deel: een zware delegatie van Het vrije vers mocht hem een Liber Amicorum overhandigen, gevuld met tientallen bijdragen van vrienden en bewonderaars van zijn werk.

Nadat de uitzinnige menigte, bestaande uit jeugdige en voornamelijk vrouwelijke volgelingen van de Haagse Ziener, tot bedaren was gekomen, sprak de ontroerde dichter een dankwoord uit tot de aanwezigen, waarin hij de geschiedenis van de Poëzie behandelde en de verschillende stromingen en hun tekortkomingen. Daarop volgde nog een langdurig betoog over de betekenis van de apostrof, ademloos gevolgd door het doodstille publiek, terwijl ijverig aantekeningen werden gemaakt.
Hierna nam hij afscheid om de rest van de stad aan een inspectie te onderwerpen, begeleid door een schare vrouwelijke volgelingen, de aanwezigen verpletterd achterlatend.

Daan de Ligt ontdekt een onbekende titel tussen zijn werk

Daan de Ligt is verrast


Het boek wordt uit zijn handen gerukt om officieel, met een dorre toespraak,  overhandigd te worden door Jaap van den Born namens Het vrije vers.

Het Liber amicorum voor Daan de Ligt is tot stand gekomen op initiatief van Peter Knipmeijer en samengesteld door de redactie van Het vrije vers  na een oproep. Binnen een week waren tientallen bijdragen binnengestroomd, wel een teken van de geliefdheid van deze dichter.
Het zal niet in de handel komen, maar wordt een dezer dagen tegen kostprijs ( toch nog 16 euro, dat krijg je met die luxe-uitvoeringen in kleurendruk)  beschikbaar gesteld voor belangstellenden en bijdrageleveraars. Onder het leesmeerteken vind je de namen van degenen die in het boek staan en een link om het te bestellen.





 

Om te bestellen klik hier.

Bijdragen van:

Cor van Welbergen

Egbert Jan van der Scheer

Inge Boulonois

Joke de Groot

Frits Maij

Johanna van Zwet

Wim Jilleba

Remko Koplamp

Jaap van den Born

Jacob van Schaijk

Frits Criens

Bas Boekelo

Frans Woortmeijer

Hans Mooi

Alexander Peters

Albert Stuurman

Coenraedt van Meerenburgh

Max van Velzen

Vera De Brauwer

Judy Elfferich

Pietersz van Calumburgh

Blaevoet

Niels Blombergh

Nanne Nauta

Quirien van Haelen

Theo Danes

FF Negmeijer

Frank Fabian van Keeren

Peter Knipmeijer

Martijn Neggers

Jan van der Haar

Aaike Jordans

Ton Peeters

Rob Boudestein

Ben Hoogland

Gezienus Omvlee

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Corona-time-out

hart
Foto: CreativeCommons
 
We zijn de laatste tijd niet zo mobiel.
De lege wegen en verlaten sporen
zijn niet in staat zich nog te laten horen.
De stilte is een weldaad voor de ziel.
Ondanks die ene Audi op de dreef
proef ik de diepe rust en denk: Ik leef!
 
De lucht is deze dagen hemelsblauw,
voor ’t eerst in jaren zonder hemelstrepen.
Het virus heeft hier krachtig ingegrepen
en houdt graffiti weg van Gods gebouw.
Die aanblik zorgt dat ik een beetje zweef
en met mijn hoofd hoog in de wolken leef.
 
Ik ben niet langer welkom op kantoor.
In plaats van het gezwets in de kantoortuin
hoor ik de mezen zingen in de voortuin.
Een nieuw gevoel: nu werk ik lekker door
en vind waar ik al veel te lang naar streef,
een eigen stekkie waar ik werk én leef.
 
Voorlopig geen sociale drukdrukdruk,
al wordt er soms wel aan mijn rust gemorreld.
Nu moet zo nodig virtueel geborreld.
Het doet maar weinig met mijn pril geluk.
Ik zet mijn camera een beetje scheef.
Men kletst wel door terwijl ik verder leef.
 
Natuurlijk schrik ik ook van wat ik lees:
het dodental, kortademige zieken,
de dagelijkse portie statistieken,
de dreigende tekorten op IC’s.
Toch zorgt dat niet dat ik van doodsangst beef.
Dit is veeleer de tijd van: Yes! Ik leef!