Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

boerstoel
Tekening: Wikimedia Commons
 
3 november 1984
 
Vanavond ben ik veertig jaar in leven
en ik heb van het leven nòg geen weet.
Van alle honger die mijn moeder leed
is door de jaren slechts de dorst gebleven.
 
En alle rijmpjes die ik heb geschreven
zijn aan de adressanten niet besteed.
Zo wordt me alles wat me toch al speet
vanavond weer eens extra ingewreven.
 
Oh, naamdag van Hubertus, die een jager
en heilig was. Nou, ik ben geen van beide.
Ik doe alleen mijn best om door te lijden
en zelfs die resultaten blijven mager.
Een schaap dat blijft verdwalen op de heide
tot het verschijnen van de Grote Slager. 
 
Met toestemming van Jan Boerstoel (dank!) overgenomen uit Aarts’ Letterkundige Almanak voor het George Orwell Jaar 1984 
 
Jan Boerstoel, de bekende Nederlandse dichter en schrijver van onder andere liedteksten, vooral voor cabaret, schreef dit sonnet vijfendertig jaar geleden. Vandaag is hij vijfenzeventig jaar geworden! Het vrije vers feliciteert hem van harte met deze mijlpaal en wenst hem een bruisende en sprankelende dag toe! En voor de toekomst een champagne-waterval van nieuwe liedjes!
Het wordt zelfs een  feestelijke maand want op 12 november verschijnt Tussentijd, een verzamelbundel van zijn liedteksten uit de afgelopen vijftig jaar. Een absolute must have.
De bundel is nu reeds te RESERVEREN bij zijn uitgever Prometheus.
Jan Boerstoel: Tussentijd, 144 blz. € 19,99;  ISBN 9789044642629

EN... LUISTER vooral vandaag naar Andermans Veren! Fantastisch. Drs. P leidt Jan Boerstoel op onovertrefbare wijze in en Kick van der Veer laat liedjes van de jarige horen. Een absolute aanrader! Kick heeft ook een verrassing voor Boerstoel...
Achteraf te beluisteren via deze link .
 
champinge2
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

BAH, zei het schaap Veronica

 
BAH, zei het schaap Veronica, ik heb niks meer te lezen!
De boeken op mijn plankje heb ik allemaal al uit.
De dominee sprak: Kijk, hier ligt De vogels der Vogezen.
Is dat soms iets voor u? Of dit hier: De ontvoerde bruid?

Pardon, zeiden de dames Groen, die Vogels kunt u krijgen
maar die Ontvoerde Bruid, daar zitten wij nog middenin.
Ze trekken nu door de woestijn en eten enkel vijgen,
de bruid is doodsbenauwd voor roverhoofdman Saladin…

Het schaap zei: Suffe boeken en ook niks om mee te spelen!
Is nergens in dit huis iets leuks voor mij te vinden dan?
Ik zit me al de hele dag ontzettend te vervelen,
het is hier saai, het is hier stom, ik vind er niks meer an.

De dames Groen die stelden voor: Ga eens op zolder zoeken,
wie weet vindt u iets aardigs in die dozen die daar staan.
Het schaap ging kijken en kwam terug met zeven oude boeken.
Sapristi! riep de dominee. Waar heeft u die vandaan?

Dat zijn mijn strips van Soepermen, die heb ik ooit verslonden!
Ze hadden mij als jongeling volledig in hun greep.
Veronica zei: Ik heb ook verkleedspullen gevonden,
een blauw pak met een S erop, twee laarzen en een keep.

Hi hi, zeiden de dames Groen, dat pak zal niet meer passen!
O nee?! blufte de dominee. Ik trek het nú aan, wacht!
Ho ho, zeiden de dames Groen, eerst moet het nog gewassen.
Míj paste het precies… zei ’t schaap Veronica heel zacht.

Dan krijgt u het van mij kado, besloot de dominee.
Het avontuur roept, Soeperschaap! Maar eerst een kopje thee.

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido's Poëziespektakel 4)