Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

masuberen

Noem het geen spijbeldag!
Mars op het Malieveld
Alle scholieren daar
Krijgen een tien
 
Vreedzaam voorbeeldig dit
Red-ons-klimaatgedrag
En op geen spandoek
Een spelfout te zien
 
 

quirien

(Psst ... primeurtje. Quirien is met een klimaatbundel bezig, dus mocht u plannen hebben in die richting: houd daar onmiddellijk mee op!)

 

gretathunberg2

We leven nog teveel in het verleden
En denken dat het heus wel goed zal gaan
We doen in feite wat we altijd deden
Want sober leven durven wij niet aan

We blijven steken in ons rijke heden
Verwende mensen, levend in een waan
Gênant gewoon dat een scholier uit Zweden
Zo onbevreesd voor ons is opgestaan

Dus kappen nu met al die luxe dingen
Dat vliegen is gewoonweg uit de tijd
Want na ons krijgen zij de rekeningen

En dat gaat zachtjesaan een beetje wringen
We leven niet voor onze aardigheid
Begint dat nu een beetje door te dringen?

 

gretathunberg

Ach kijk wat een scheetje
Zeg meisje hoe heet je
O jij bent dus Greetje
Die iedereen kent

Lukt het een beetje
Als miniprofeetje
Wie redt ons planeetje
Als jij er niet bent?

We hoorden je praatje
Je ging tot het gaatje
Die woede die staat je
Je speech was urgent

Jij plantte het zaadje
Van 'Wereld beraad je'
En Red het klimaat je
Bent meer dan een vent!

 

soldaat

Jan was soldaat, voor haar te min
Zij zocht het meer bij hoge pieten
Soms tegen beter weten in
Liet zij soldaten domweg schieten

chimp

Een chimpansee in Burgers’ Zoo
kijkt mensjes tot vervelens toe
hij krabt zijn kop, hij krabt zijn kont
en steekt de vingers in zijn mond
van kinds af aan is hij gekooid
en ‘t leven vliedt terwijl hij vlooit

winterleed

De winter staat me zo ontzettend tegen
Ik ben het pokkenweer al maanden zat
Vanavond kwam ik thuis, verkleumd en nat
Want sneeuwt het niet, dan is er mist of regen

Ook heb ik gister ernstig kou gevat
Ik haat de vorst, de onbestrooide wegen
Al twee keer heb ik op mijn gat gelegen
Want ook de stoepen zijn gevaarlijk glad

Ik woonde vele jaren op Bonaire
Mijn ouders zijn de armoe daar ontvlucht
Zo werd mijn warme winter een polaire

Voor global warming ben ik niet beducht
Die is het antwoord juist op mijn misère
Dus ik vrees de klimaatdiscussieklucht

 Coveradriaan

Alleraardigste Lezer (V/M)

Zo langzamerhand kwam ik onderwerpen te kort om mijn gerijmel op bot te vieren, totdat ik mijn cd-verzameling van jazz-standards en evergreens eens doorging en wat bleek (wat ik trouwens allang wist): De bands spelen prachtig, de solisten zingen als leeuweriken, de lyrics zijn haast altijd te simpel om serieus genomen te kunnen worden, en de titels, ja, daar kon ik zelf wel wat mee doen.

Dus als je een gedichtje van me leest met een Engelse naam, dan is het louter geïnspireerd op de titel van de betreffende song en staat het los van de oorspronkelijke tekst van de songwriter.

Mocht je het wat vinden, prachtig. Zo niet, dan sla je ze toch gewoon over.

als immer,
Je Adriaan

 

Dit schreef Adriaan van Dam in het forumgedeelte van “Het Vrije Vers” op 20-02-2015. Een paar jaar voordat hij getroffen zou worden door een zware hersenbloeding. Na een langdurige revalidatie krabbelde hij langzaam op maar bezweek uiteindelijk aan de gevolgen van longkanker.

Uit de gedichten van Adriaan stelde Remko Koplamp een boekje samen met 47 sonnetten die, zoals bovenaan al te lezen viel, allen in eerste instantie geïnspireerd zijn op jazz-standards en evergreens.

Remko: “Adriaan was een plezierdichter in de ware zin van het woord. Een vakman ook met een geheel eigen geluid en op het forum hebben de meesten hem leren kennen als een zeer aimabel collega-dichter. Ik ben verheugd dat ik deze ‘muzikale’ gedichten middels een bundeltje aan de vergetelheid heb mogen ontrukken.”

Het boekje, getiteld In a sentimental mood is alhier te bestellen:

https://www.mijnbestseller.nl/shop/index.php/catalog/product/view/id/420371/s/in-a-sentimental-mood-174197-www-mijnbestseller-nl/

 
 
Van zoenen en zo (My Old Flame / Miles Davis)
 
Wij zaten samen in de zesde klas.
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
 
Maar toen we, wat zal ’t zijn, zo’n veertien waren
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets,
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren.
 
~ Het was een tongzoen ~ wist je te vertellen ~
dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen ~.
 
Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen:
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.
 
Adriaan van Dam
 
 

luchtfiets

Zij vechten samen nooit een keertje bek.
ze kozen alles liever in de minne.
Ook sinnen ze nooit en te nimmer kinne
al scheert hij haar wel regelmatig gek.
 
Maar als zij weer zijn wachtwoord heeft ontfutseld
dan wordt er toch behoorlijk scherm gemutseld.

 

graf

straks lig je daar, te rusten onder zand
of klei of wat dan ook, een meter diep
gestorven aan de cholera of griep
vermorzeld door een dolle olifant

wat maakt het uit, het is niet relevant
je bent terug bij wie je leven schiep
je moest direct op reis toen Hij je riep
en maakte zelfs je rommel niet aan kant

voor schoonmaak krijgt niet iedereen de tijd
en voor je klusjes stuurt Hij ook geen meid
maar ach, wat zou een hulpje kunnen doen

wat kan het schelen ook, ga goedgeluimd
je hebt al zoveel rotzooi opgeruimd
en kunt nu rustig gaan met goed fatsoen

veer

Hier zien we echt een zeldzaamheid:
een Kieteldodo-veer. 

Die vogelsoort bestaat niet meer.
Ze hebben indertijd
– het is een triest verhaal –
zich doodgelachen, allemaal.

grootvader2

Plotseling heengegaan!
Grootvader is niet meer
Op mijn verjaardagsfeest
Deed hij nog mee
 
Vrolijk begon hij een
Felicitatielied
Iets te hartstochtelijk
‘Lang zal hij le’

 

staaij

Verlicht de zware weg van Van der Staaij
Zijn vrome hart ontbeert humaniteit
Kees lijdt aan steenkoude onbuigzaamheid
Bewerk toch s.v.p. een ommezwaai

O help hem dadelijk, die arme ziel
Herschep hem tot een hippe homofiel

 

Half negen, meldt de bel in het lokaal,
het tijdstip dat de les moet gaan beginnen.
De halve klas is echter nog niet binnen,
maar op een maandag is dat heel normaal.

Voorlopig overheerst het groepsgewoel,
terwijl er soms nog een komt binnenvallen
die enthousiast verwelkomd wordt door allen.
Na een kwartier zit ieder op zijn stoel.

De helft hangt doelbewust achterstevoren,
want voor een puberende knul of meid
is de docent geen topprioriteit,
vooral niet als hij wil gaan overhoren.

Babet en Kelly hebben een conflict.
Ook is er wat geroezemoes rond Esther,
die net ontmaskerd is als cyberpester.
Kim krijgt een klap, want die heeft haar verklikt.

Probleemjeugd is aanwezig bij de vleet:
twee blowers, drie autisten, vier aspergers,
vijf ongediagnosticeerde tergers
en Rita Lynn, die flink ADHDeet.

Met schoolwerk wordt de klas zwaar overvraagd:
Chantal dreigt door de werklast te bezwijken
als vakkenvuller met twee krantenwijken.
Haar vader heeft de school al aangeklaagd.

Geruzie thuis bij Willemijn en Bas;
ook zijn er huiswerkvrijvergunninghouders:
drie kinderen met briefjes van hun ouders:
stress, anorexia, obesitas.

Opeens verschijnen tranen van verdriet,
eerst bij Dolores, daarna bij Mercedes:
die ouderwetse shit van Archimedes:
drie keer behandeld, maar ze snappen ’t niet.

Waarna de hele meute reageert:
of hij de stof nog eenmaal uit wil leggen.
Dat kan hij hen natuurlijk niet ontzeggen,
waarna de klas spontaan applaudisseert.

De uren, dagen, weken vliegen heen.
Maar wat er ook gebeurt, hij blijft blijmoedig,
al gaat het met de stof niet echt voorspoedig:
pas na twee maanden klaar met hoofdstuk een.

Is de ultieme challenge uw parool?
Er zijn nog vacatures bij de school.

crossroad


Waarom heb ik ooit deze woning betrokken
Aan ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan
Waar schimmen hun slag in de duisternis slaan
En avonden lang om mijn ziel zitten gokken

De nacht stapelt uren als loodzware blokken
En vleermuizen piepen van wanhoop en waan,
De balken verzakken, de vloeren vergaan,
Het klamme behangsel ziet zwart van de pokken

Vannacht voor de laatste keer wakker geschrokken,
In ’t karige licht van de krimpende maan
Bood deurwaarder Dood mij een dwangbevel aan

Nog even een tip voor de adem zal stokken:
Ach mens, laat u niet door een makelaar lokken
Naar ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan

griep

Blafhoest en snottebel.
Iedereen lijdt eraan.
Zelf heb ik echter nog
praatjes voor tien.
 
Drie dagen later: mijn
virusbesteddigheid
blijkt bidder groot
dad ik graag had gezied.
 

ik ga

 

het huis van de man en zijn vrouw
gekocht ‘om hun beurzen te spekken’
bekennen ze, ‘zónder know-how’
en zonder een spier te vertrekken

de man en de vrouw in dat huis
nu blijkt het er alom te lekken
(dat zag ik zonet op de buis)
bij monstering van de vertrekken

die vrouw in dat huis met ’r man
‘ha, ha’ denk ik ‘stelletje gekken’
maar stilletjes droom ik ervan
om net zoals zij te vertrekken

 

container

Kom naar de eilanden!
Jutter en dagjesmens
Flatscreens en knuffels
Voor iedereen zat

Ga niet slechts af op de
Waterbestendigheid
Sleep ook de andere
Troep van het Wad

Ik wil een kerk zonder religie
Een moskee zonder profeet
Ik wil een bijbel zonder God
Een synagoge zonder leed

Ik wil wapens zonder kogels
Een oorlog zonder bloed
Ik wil woede, zonder kil
En ook verder alles goed

Ik wil een oordeel zonder voor
Migranten zonder vlucht
Ik wil een weg zonder een wil
Naar een altijd schone lucht

Ik wil leven zonder dood
Stevig drinken zonder kater
Ik wil vangen zonder bot
Ik wil nu en ik wil later

Graag een trojka hier en daar
Altijd heen en zonder weer
Maar bovenal toch, bovenal
Wil ik jou, zonder meer

PK lichtvoetigdeel2 192x300

Het nieuwe jaar is nog pril, en er verschijnt al een recensie. Op Meander is de bundel 'Lichtvoetig II' besproken. De bundel verscheen n.a.v. het tweede Nederlands Kampioenschap Light Verse, zoals vaste lezers weten. De recensent is verrast door inhoud en vorm, en roept dan ook bijvoorbeeld: "Er zijn perfecte sonnetten bij, rijmend, in juiste maat en versvoet met kwatrijnen en terzinen." Voor ons een tautologie, voor een ander een geheel nieuwe ontdekking. En over een terza rima sonnet wordt gejubeld dat de regels zowaar een afwisseling van tien- en elftallen lettergrepen kent. Voorwaar een wonder. De samenstelling van de bundel wordt op het conto van Het Vrije Vers gesteld, dat is teveel eer, want niet geheel waar. Maar de aandacht is welkom en wordt zeer gewaardeerd.

Alhier te vinden en te lezen:

https://meandermagazine.nl/2019/01/poezie-kort-2019-1/

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

99



Leuk om bij stil te staan
99
Als je het dubbel
Dactylisch bekijkt

Echt belangwekkend is
2019
Als in augustus
De eeuw wordt bereikt

Bundels