Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

bevrijdingsdag
Tekening IB
 
We leven hier stipt driekwart eeuw in vrijheid 
Al is er door corona geen echt feest
Natuur onthaalt ons gul op Gorters geest
Getsjilp, gefluit, gezang, ze schenken blijheid
 
Maar soms hoor je een valse vogel fluiten 
Da’s dan zo’n geldgier van de farmaceuten
 
 
De afgetreden minister Bruins werd door de farmalobby gechanteerd: als een geplande wetswijziging zou doorgaan, zouden sommige medicijnen niet meer aan Nederland geleverd worden. In het NRC.
 

Zoomers Frank van Pamelen
 
 
Overgenomen met toestemming van Frank van Pamelen, van wie overigens dit najaar de 'verzenverzamelpamel' zal verschijnen bij Nijgh en Van Ditmar. "Eind september. IJs, weder & corona dienende." Naar verluidt is dit al een vroege voorproeverij. Dat smaakt alvast naar meer.
 
 
ontlasting
Flickr.com
 
Om buurvrouw te ontlasten bij haar mantelzorgen
Moet buurman maar een poosje naar een dagverblijf
De dokter had gezegd ’t is voor een week of vijf
En buurman vol begrip die dacht alvast aan morgen
 
Hij vroeg zijn vrouw na eerst een flinke afscheidszoen
‘Wat moet die dokter nou met jouw ontlasting doen?’
 
thuiskok
Pixabay
 
Pasta met aardappels
Soep met tomatenvla
Haring, dry-aged en
Sous-vide gegaard
 
Lockdown brengt mij aan het
Experimentkoken
Dat gaat soms wel met
Deceptie gepaard
 
Hersenbeletsel
Een gratis E-book van onze ‘Het vrije Vers-dichter’ Jaap Bakker over de
strijd met koppige hersens.
Lichte gedichten over zieke zaken: Post-commotioneel syndroom, burn-out,
depressie, isolatie en re-integratie – verteld in light verse.
Niet zielig, wel geestig.
 
Het boek vertelt in ongeveer 70 luchtige gedichten het verhaal van de
gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel, veroorzaakt door enkele
ongelukken.
 
Aan de hand van onder andere (snel)sonnetten, ollekebollekes, carrollades,
parodieën en andere verzen krijg je een beeld van wat het betekent om te
leven met abnormale vermoeidheid, concentratieproblemen, depressies en
overprikkeling,
Ook sociale gevolgen, ziektewet en re-integratie komen aan bod.
Zware kost, licht bereid…
 
Voor meer informatie en download, ga naar: https://deverzenbakker.wordpress.com/hersenbeletsel/
 
Een voorproefje uit de bundel:
 
De binnenbeentjes
 
De binnenbeentjes zijn zo braaf: ze lopen altijd in de pas
Ze steken bij het varen nooit hun benen in de plas
 
De binnenbeentjes zijn zo lui: ze emmeren maar door
Ze zetten nooit gewoon een keer hun beste beentje voor
 
De binnenbeentjes zijn zo lomp: je staat vaak in de kou
Ze steken bij het werken nooit de benen uit de mouw
 
De binnenbeentjes zijn zo braaf: ze hebben nooit een buil
Ze maken nooit hun handen, zéker niet hun benen vuil
 
En daarom ben ik graag, hoewel met bulten op de scheen
En schrammen, en zo meer, een val-en-opstabuitenbeen
 
Jort
Flickr.com
 
Wij houden niet van onbezonnen dromen
Geen colosseum maar Madurodam
Geen panettone maar een boterham
Geen levenskunstenaars maar economen
 
O stress, o protocol, o filemelder
O land van mist en regen en Jort Kelder
 
vee
Foto: Nico Meier - Unsplash
 
Nieuw: zoönoseangst
Dieren als ziektebron
Bij het contact komen
virussen mee
 
Ook is er melding van
antroponoseangst:
kuchende boer zorgt voor
wegvluchtend vee
 
IC
Flickr.com
(In plaats van het Koningslied of het Woningslied vandaag het
ultieme Coronalied op de melodie van: Dodenrit van Drs. P)
 
Wij zijn hier in dit ziekenhuis ontzettend zwaar belast
We krijgen operaties nog maar amper ingepast
Er worden op ons rooster dikwijls namen doorgehaald
Uiteindelijk ben ik degene die dat dan bepaalt
 
‘t Is aan de operatietafel vaak ontzettend krap
Het is een werkdruk die ik doorgaans amper maar behap
Laat staan met deze crisis, ‘t is een hachelijke zaak
Met alle noodgedwongen keuzes die ik telkens maak
 
Ik hoor daarbij steeds flarden van muziekjes in mijn hoofd
Zo’n deuntje dat de narigheid ‘n beetje dempt en dooft
Al ben ik van nature dan wel niet zo muzikaal
Het helpt als ik zo’n liedje als ‘n mantra steeds herhaal
 
Dat schrappen wordt al standaard. Ook vandaag zit het niet mee
We krijgen weer ‘n vracht patiënten van De Grote C
En dat gaat elke keer, met in gedachten ‘n refrein
Ten koste van degenen die al oud en kwetsbaar zijn
 
‘n Kwestie zoals deze is ‘n dagelijks geval
Ik neurie wat van sambaballensamba overal
En zonder op te vallen overleg ik met mijn staf
‘Wie moet er aan geloven?’ vraag ik. ‘Kom, wie valt er af?’
 
Meneer Van Dijk dan maar? Nee, die is nog geen tachtig, hoor
Mevrouw Van Velzen? Nee, die kan er ook te goed mee door
En Zuster Gonda? Nee, die is nog kansrijk en vitaal
Dus valt de keuze op de broze weduwe Van Gaal
 
We koppelen haar af en Goddank slaapt ze spoedig in
Dat is voor deze tropendag een redelijk begin
Daar maken we geen woorden en geen handen meer aan vuil
Nog zeventien dilemma’s en Hallo, Meneer De Uil
 
De ruimte die wij wonnen wordt algauw teniet gedaan
Want daar komt weer zo’n forse nieuwe Covid-lichting aan
Dat worden nog meer doden vóór de middagboterham
Nog tien dilemma’s meer en alle duiven op de Dam
 
Wie moeten we dan schrappen? Ach, je doet ‘t ook nooit goed
Gelukkig komt meneer Van Dijk ons plotsklaps tegemoet
Hij raakt -och, wat ‘n meeval- in fatale ademnood
‘k Heb hele grote bloemkolen en oh, wat zijn ze groot
 
Stierf iedereen maar als meneer Van Dijk zo efficiënt
Dan zou...Nee, wacht! Wéér nieuwe Covid-klanten in de tent!
Wie moet er nu gaan wijken? Ach, ik was het niet van zins
Jan Kláássen was trompétter in het léger van de príns!
 
Dan ruimen we in Godsnaam maar mevrouw Van Velzen op
Ik druk om tijd te winnen snel ‘n kussen op d’r kop
Ze spartelt hevig tegen en ze reutelt nog wat na
Nog vijftien meer zo en ik ben op zoek naar Shangri-La
 
Ik ben door deze actie best wel innerlijk verscheurd
Maar nu is Zuster Gonda voor haar ingreep aan de beurt
Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik dit project volbreng
Daarna nog hoeveel meer dilemma’s en kedengedeng
 
Maar ja, d’r komen wéér Corona-noodgevallen bij
Dus in het operatieschema maak ik wéér wat vrij
We schrappen Zuster Gonda. Tja, het leven is niet fair
Zo nog wat cases en ik zie ‘n ster, hij staat nog ver
 
Ik zit met meer van zulke grensgevallen in mijn maag
Maar zie, het vlakt nu af, dit was het bijna voor vandaag
Het relatieve lichtpunt op een troosteloze missie
Elk lijk haast afgevinkt en honkie tonkie pianissie
 
De laatste operatie en de aanvoer lijkt gestokt
Één zure appel nog, dan kan er worden uitgeklokt
Ik raak van de weeromstuit in een onverwachte flow
Nog even en heigh-ho, heigh-ho, it's home from work we go
 
Ik voel mij monter tot mijn hart het van de stress begeeft
Er wordt iets op mij toegepast wat al geen zin meer heeft
Terwijl ik alles vaag zie worden, denk ik: ‘Dat is pech!
Het einde was al wel in zicht, maar net iets te ver weg’
 
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ja, zo gaan er veel dit jaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Voorportaal van ‘t abattoir
Ziekbed hier, ziekbed daar
Deelt u samen de brancard?
Ziekbed hier, ziekbed daar
Stapelbedden geen bezwaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Onderling verwisselbaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Groene staar en grijze staar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Afbakbrood van Kempenaer
Ziekbed hier, ziekbed daar
Binnen drie minuten klaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Koekjes van De Beukelaer
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ja, ik zeg het u voorwaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Chocomel bij Café Noir
Ziekbed hier, ziekbed daar
Niet normaal zijn is niet raar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Scharen gaat niet met een schaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Barbecuevlees langzaam gaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Style uw haar met Makkasar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ik ga dood. Bekijk ’t maar
 
(Zie o.a Facebook voor veel meer coronaparodieën van Ko de Laat)
Lintjes stoffenverf blikje
Wikimedia Commons
 
Ik wil u hierbij vast maar even melden
Dat wegens overweldigend succes
Van mijn gedichtjes op het Vrije Vers
Men mij een onderscheiding op gaat spelden
 
En u bevindt zich ook meteen op stand
Want naar ik sterk vermoed betreft het hier
Een orde in de rang van officier
Dat is nog eens wat anders, Adjudant!
 
En fijn dat ik u niet heb hoeven vragen
Mij állen bij de Koning voor te dragen
 
 
ikmiskantoor
Foto: Ben Hoogland
 
Een eettafel als tijdelijk bureau
Een lage keukenstoel kraakt in mijn rug
Het oude toetsenbord tikt veel te stug
Dus ergonomisch zit ik hier zozo
 
Geen deadline die om agile aandacht piept
Geen halfconcept waarop we schieten zouden
En niemand om iets tegenaan te houden
Noch sales die over extra kosten miept
 
Och kon ik maar een stukje co-creëren
Wat plukken aan het laag gehangen fruit
Dat ik dan lean met jou zou willen borgen
 
We moeten onze meetings maar parkeren
En stellen onze bila's nog wat uit
Ik moet eerst voor mijn thuisblijfkinders zorgen
 
rubens2
Rubens: Studie  oude vrouw, bewerking IB

Ik zit kwetsbaar oud te worden

veilig in mijn aanleunflat
Door een buurkind wordt een soepje
op mijn stoepje neergezet

Dankbaar schuifel ik naar voren
Even is mijn last verlicht
Ik buk om de soep te pakken
en dan valt mijn voordeur dicht

Niemand heeft een extra sleutel
van dit huis waar ik nu woon
Ik kan ook geen hulplijn bellen
Binnen ligt mijn telefoon

Ik mag ook niet rond gaan dwalen
tot ik iemand tegenkom
die me zonder te besmetten
bijstaat in mijn ouderdom

Ik zit zonder het te willen
in die kloteleeftijdsgroep
die het loodje zal gaan leggen
Door corona. Of door soep.
 
hetlandvanooit
Flick.com
 
Geen drinkontbijt, maar brood met appelstroop.
Ik houd me verre van moderniteiten:
geen laminaat, maar kwaliteitstapijten
en denk maar niet dat ik een laptop koop.
 
Mijn vrienden spotten dat ik achterloop:
ik draag mijn broeken trouw totdat ze slijten,
ik blijf geestdriftig voor de gulden pleiten,
zal nooit een hype omarmen, naar ik hoop.
 
Corona deed verwoestend haar entree.
Die nare hoest begon ook mij te pesten,
ik kreeg verhoging en een neus die liep.
 
Mijn huisarts kent mijn medische dossier.
Hij zei: 'Je hoeft je niet te laten testen.
Ik houd het op de Mexicaanse griep.'
 
drunkneedpix
Needpix
 
Ik stop ermee, ik drink niet meer
als ik alleen in huis zit
Geen whisky meer, geen rode wijn
wanneer ik voor de buis zit
 
Ik ga wel naar mijn stamcafé
O nee, dat is niet open
Maar dat maakt mij nu echt niet uit
Ik kan al niet meer lopen
 
christiaan
 
Ik werk vooral met toetsenbord en muis
En dat is prima vol te houden, hoor
Alsof ik het nooit anders heb gedaan
 
Zelfs voor een boodschap hoef ik niet uit huis
Daar heb je online supermarkten voor
Alleen een frisse neus haal ik nog buiten
 
Omdat mijn laptops in de kamer staan
Vervagen grenzen tussen werk en thuis
Ik Skype en Meet en Zoom aan één stuk door
 
Dan spreekt mijn vrouw me licht verwijtend aan:
Ik kan al dagen naar je aandacht fluiten
Je kijkt alleen nog naar die stomme streams
 
Okee, knik ik, 't is tijd om af te sluiten
Doe kaarsjes aan, dan doen we iets in Teams!
 
 
De video-opname staat hier 
 
kiss
CreativeCommons
 
Knuffels en klapzoenen?
Zelfs nog geen schouderklop
Distancing ben ik
Intussen goed moe
 
Vind je het gek dat ik
Maatregelafgemat
Stiekem verlang naar
De tijd van MeToo?
 
generatieconflict
WikimediaCommons
 
Mijn jonge arrogantie was vrij groot:
Ik zou niet zoals hij met moeder trouwen
en elke dag met zware zakken sjouwen
maar later op hem neerzien als piloot
 
Alsof in hem een oermens was ontbloot
schonk hij me met zijn licht behaarde klauwen
een luchtreis die ik weken zou berouwen
waarna ik tot behoedzaamheid besloot
 
Dus liet ik me bescheiden imponeren
door buurman H want die was buschauffeur,
een soort piloot maar dan van lager sferen
 
Hij gaf mijn toekomstdromen weer wat kleur
en schonk me met zijn pet en zwarte kleren
tenminste de illusie van grandeur
 
apart
 
Ook na corona wil ik cijfers zien,
het dodental per dag op het journaal,
een tickertape in overlevingstaal,
eenvoudig graag, een schaal van 1 tot 10.
 
Het mag ook in de vorm van een verhaal,
al duurt dat straks dan weer te lang misschien.
Wij zien het liever ook niet, bovendien,
die optie van ons laatste avondmaal.
 
Maar waar zijn wij in al die statistieken?
Wie ziet ons ploegen door dit nieuwe leven?
Met afstand tot elkaar, in ruime bogen,
 
te angstig om opnieuw alles te geven.
Afhankelijk van medicijnfabrieken
en elke dag de kansen afgewogen.
 
mooimeisje02
Flickr.com
 
Een kabeljauw die in de Lek
bekend staat als ‘de Lekker bek’
van jongs af aan al een verschijning
zorgt ook op de tv voor deining
‘ik was’ sprak zij daar ‘hét idool
als mooiste meisje van de school’
 
mooimeisje01
 
 
Zonkey
Wikimedia Commons
 
Een zebra vroeg een ezel laatst te Rekken
of hij een zonkey bij haar wou verwekken.
Die greep zijn kans en riep: 'Ia, ia,
hij wordt zo slim als pa en lijkt op ma,
ik maak hem, net als u heeft, streepjespoten.'
Ze bokte woest, begon hem af te stoten:
'Ga weg, jij, ik heb benen,' snoof ze kwaad.
Hij wilde wel, maar kwam en ging te laat.
 
In Kenia is pas geleden een kruising
geboren tussen een zebra en een ezel.
 
bicker
‘Portret van Gerard Andriesz Bicker (1622-66), heer van Engelenburg.
Drost van Muiden’ - Bartholomeus van der Helst, ca. 1642
 
Prima, dat thuisblijven!
Heus hoor, ik red me wel!
Ik vind die lockdown
Dus echt niet zo’n straf
 
Wel heb ik straks van die
Blijfinjekotkilo’s
Die gaan er nooit
Maar echt nooit meer vanaf
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief