- Gegevens
- Geschreven door Musonius
|
Ik ben een opblaasmuzelmannetje
en staat zo'n bomgordel niet chic? Ik heb een heel erg moedig plannetje: ik blaas mij op in het publiek. En al ben ik dan dood als een pier weliswaar, boven kom ik op zeventig maagden klaar. Dus ik pak een granaat en ik trek aan de pin en – Hup! – met een stijve de hemel in. Allah Akbar!
Allah Akbar! Allah Akbar! God is groot! Allah Akbar! Allah Akbar! Dood aan de christen en de jood. Ik ben een zelfmoordmuzelmannetje
en Mohammed is mijn profeet en dat zal blijven, ook al kan het je niet schelen wat ik zeker weet. Als je Allah niet eert, of je doet maar alsof, word ik vreselijk boos en ik ontplof. Ik vermoord elke man zonder haar op z'n kin en – Hup! – met een stijve de hemel in. Allah Akbar!
Allah Akbar! Allah Akbar! God is groot! Allah Akbar! Allah Akbar! Dood aan de christen en de jood. Je hebt ook jihadisten, die zijn zo ontzettend laf:
ze houden van een bloedbad, maar zij vrezen zelf het graf. Ze pakken een kalasjnikov en schieten pief poef paf of sturen kleine meisjes met een bom op jullie af. En veilig, uit de verte, klinkt hun 'Allah Akbar'-blaf. Ik ben een opblaasmuzelmannetje
Met explosieven op mijn lijf en kwaadwil in mijn hersenpannetje. Op naar het kinderdagverblijf! Want dat volk dat zo bandeloos op is gegroeid moet met wortel en tak worden uitgeroeid. Dus ik druk op een knop en roep nog een zin en – Hup! – met een stijve de hemel in. Allah Akbar!
Allah Akbar! Allah Akbar! God is groot! Allah Akbar! Allah Akbar! Dood aan de christen en aan atheïsten, soefisten, boeddhisten en ook hindoeïsten, vooral cartoonisten, aan Duitsers en Fransen en mensen die dansen, die drinken en daten en varkensvlees eten, aan vrouwen die rijden en schoolgaande meiden, gematigde moslims en de jood. |
|
't Wendt wel!
|
- Gegevens
- Geschreven door Adriaan van Dam
Het leven is net als een groeigedicht.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.
Het leven is net als een groeigedicht.
De eerste strofe heeft haast geen gewicht,
die heb je in een oogwenk neergeschreven.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
Daarna krijg je per regel minder zicht
op welke wijze je het vorm moet geven.
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.
Het leven is net als een groeigedicht.
Je doet je best maar raakt nooit echt bedreven,
dat wordt je mettertijd wel ingewreven.
De eerste strofe heeft haast geen gewicht,
die heb je in een oogwenk neergeschreven.
Je denkt al gauw: ~Dat lap ik hem wel even.~
Daarna krijg je per regel minder zicht
op welke wijze je het vorm moet geven.
Een groeigedichtje maken is als leven:
aan ’t einde zie je pas wat is verricht.
’t Blijkt toch een zwaar karwei, al lijkt het licht.
- Gegevens
- Geschreven door Frits Criens
O, zwoele nachten op de Reeperbahn
Met dames, jong en heerlijk licht van zeden
En zeer geïnteresseerd in mijn orgaan
O, zwoele nachten op de Reeperbahn
Bedacht ik gisterochtend nog spontaan
Ik had mijn manzijn urenlang beleden
Met dames, jong en heerlijk licht van zeden
Condooms daar wilde geen van drieën aan
Ze waren met wat extra geld tevreden
En zeer geïnteresseerd in mijn orgaan
O, zwoele nachten op de Reeperbahn
Waar ik de fles met liefde heb aanbeden
De coke is er goedkoop en onversneden
Bedacht ik gisterochtend nog spontaan
Ik had mijn manzijn urenlang beleden
Met dames, jong en heerlijk licht van zeden
Condooms daar wilde geen van drieën aan
Ze waren met wat extra geld tevreden
De arts die ik daarna bezocht heb heden
Was van mijn etterende jeuk ontdaan
En zeer geïnteresseerd in mijn orgaan
- Gegevens
- Geschreven door Remko Koplamp
Ik hou er in het nieuwe jaar mee op
Als ik mezelf tenminste mag geloven
De hoogste tijd dat ik volledig stop
Ik hou er in het nieuwe jaar mee op
Ik staak mijn ritjes naar de koffieshop
Mijn laatste joint zal ik deemoedig doven
Als ik mezelf tenminste mag geloven
De hele zwijnestal gaat op de schop
Ik maak me breed en richt mijn blik naar boven
De hoogste tijd dat ik volledig stop
Ik hou er in het nieuwe jaar mee op
Er is genoeg gerookt, geslikt, gesnoven
Er is genoeg gespoten en geschoven
Ik staak mijn ritjes naar de koffieshop
Mijn laatste joint zal ik deemoedig doven
Als ik mezelf tenminste mag geloven
De hele zwijnestal gaat op de schop
Ik maak me breed en richt mijn blik naar boven
Ik zal me van mijn laatste zucht beroven
En pak een touw en maak een nette strop
De hoogste tijd dat ik volledig stop
- Gegevens
- Geschreven door Hans Manders
Als ik mijn ogen sluit zie ik de beelden
Van hoe ze dansend in de Trevi stond
Haar mooie lijf, haar haren lang en blond
En hoe ze daar met Mastroianni speelde
Een scène was het die mij nooit verveelde
Als ik haar ogen zag, haar zwoele mond
En zeker ook haar borsten, vol en rond
Dan droomde ik dat ik haar even streelde
Die droom zal niet meer in vervulling gaan
Al blijf ik munten gooien in het water
Ik zal met haar nooit in de Trevi staan
Ik denk aan haar en hoor fonteingeklater
La Dolce Vita is voor haar gedaan
Dus voor Anita wordt het nooit meer later
- Gegevens
- Geschreven door Hans Manders
Ik was nooit goed in tekeningen maken
Het schortte aan de fijne motoriek
Dus was er weinig kans dat ik publiek
Met stift of potlood ooit zou kunnen raken
Wel met de pen, dus mag ik niet verzaken
Al zaaien zij verderf en veel paniek
Ik dien de terroristen van repliek
En schreeuw mijn mening dichtend van de daken:
In vrijheid moet een mens zich kunnen uiten
Met potlood of met pen, het vrije woord
En ook het vrije beeld is niet te stuiten
Al worden cartoonisten wreed vermoord
Dan komen mensen overal naar buiten
"Je suis Charlie" is wat je ziet en hoort
- Gegevens
- Geschreven door Judy Elfferich
De Relikwibus heeft een steen,
die ligt op zijn balkon.
Daar hinkelt hij driemaal omheen
bij ’t opgaan van de zon.
God weet wat hem te wachten staat
als hij dat een keer overslaat.
met muisjes als ontbijt.
Per kleur telt hij die muisjes uit
voor alle zekerheid.
Een uitgebalanceerd dieet
voorkomt onnoemelijk veel leed.
De Relikwibus heeft een vis
die rondzwemt in een kom.
Zolang de toestand gunstig is
maakt die zijn bocht linksom.
Maar draait hij naar de andere kant,
die ooit de Sint hem gaf.
Hij heeft hem destijds opgezet
en zet hem nooit meer af.
Waait hij ooit weg of raakt hij zoek,
dan komt dat in het Grote Boek.
De Relikwibus heeft een baard
(naar voorbeeld van zijn pa)
waarin hij spiekbriefjes bewaart
met Dag en O en Tja.
Die antwoorden zijn altijd goed
als hij op straat iemand ontmoet.
Eens moet de Relikwibus gaan,
dan hinkelt hij naar zee
en bij het schijnsel van de maan
breekt hij zijn steen in twee.
Hij eet nog eenmaal een beschuit
en wuift zijn vis het zeegat uit.
Zijn pet heeft hij voor ’t laatst bewaard.
Hij mikt, hij slikt en staart hem na.
Hij frummelt even aan zijn baard
en zegt dan: ‘Tja.’
- Gegevens
- Geschreven door Jaap van den Born
Of het soms oorlog is?
Nee hoor, niet bang worden
Kun je iets doen
Als hun strijdkreet weer klinkt?
Ja: overspoel ze met
Anti-islamcartoons
Laat ze verzuipen
In verf en in inkt!
- Gegevens
- Geschreven door Jaap van den Born
(Hemelvaart van Mohammed, oude Perzische tekening)
Waarom dat beeldverbod?
Daar is een reden voor
Want de Profeet werd bestuurd
Door een vrouw
En het voltallige
Mohammedanendom
Blijkt zo u ziet
Voor een ezel in touw
- Gegevens
- Geschreven door Frans Woortmeijer
|
Als eerste gaan we even op de fiets
Al snel is het de beurt aan apparaten Dan op de loopband, nee, dat is geen witz Het geeft je lichaam echter goede bate! Heel snel is het de beurt aan apparaten En daarna met gewichten in de weer Dat geeft je lichaam hele goede bate En na verloop van tijd roep je: méér, méér! We gaan met de gewichten in de weer Al merk ik wel, dat dit me gaat vermoeien Toch roep ik na verloop van tijd: méér, méér! Wat blijft zo’n schema mij toch steeds weer boeien Heel langzaam aan gaat mijn conditie groeien Hup, op de loopband nu, bepaald geen witz! Laat mij mijn oefening nu niet verknoeien Tenslotte gaan we snel nog op de fiets! |
- Gegevens
- Geschreven door Hanny van Alphen
vandaag ben ik het schriftje van m’n nichtje
geen poppetje dat hierin lelijk kijkt
ze kleurt in roze en rood een blij gezichtje
en schrijft in grote letters een berichtje
in mij - haar naam die tussen sterren prijkt
- Gegevens
- Geschreven door Ben Hoogland
Ik sport mijn lijf verzekerbaar
Ook eet ik voortaan heel gezond
Puur groen en vers van eigen grond
Ik maak me minder druk dit jaar
Maar nu verdomme effe niet
Waar blijft die halve kip met friet!
- Gegevens
- Geschreven door Musonius
Volgend agendapunt:
oudejaarsavondleed.
Vuurwerk is velen
een doorn in het oog.
Toch houd ik vast aan mijn
vuurwerkgedoogbeleid.
Bent u ervoor, steek uw
stompje omhoog.
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Wat jammer, oud en nieuw is weer voorbij.
Gelukkig startte het festijn erg vroeg.
Ach, enkel watjes hielden hun hart vast
Maar al die schade is toch doodnormaal?
(Uit: Heerhugowardse gedichten)
- Gegevens
- Geschreven door Frits Criens
Wanneer u dit straks op mijn grafsteen leest
Ben ik er ongetwijfeld net geweest
- Gegevens
- Geschreven door Jacob van Schaijk
een heel gezond, gelukkig nieuwjaar, echt
ze lacht en knikt, ze glimt en glanst en lacht
het wordt een prachtig jaar, net wat je zegt
elkaar wat vaker zien, ook mijn gedacht
wat leuk voor Henk, die nieuwe baan, echt top
nee, Joris heeft wat anders aan zijn kop
die wordt benoemd tot maat, april dit jaar
dat wordt nog minder tijd dus voor elkaar
maar stiekem denken beiden: val toch dood
want Henk die werd gewoon op straat gezet
en Joris' maatschap brengt geen sneetje brood
zo voos, ik wens u daarom graag gewoon
geliefd, gehaat, berooid en slank of vet
een tikje meer dan uw verdiende loon
- Gegevens
- Geschreven door Arjan Keene
Het was een jaar van rampen en ravage.
Tweeduizendveertien. Honderd jaar nadien
De selfie van het jaar wordt nu gelijmd,
- Gegevens
- Geschreven door Helder
In het begin viel het wel mee
Je zag ze bij een dagje uit
Of af en toe op de teevee
Zij deden vreemd, wij lachten luid
Maar later werd het wel wat vaak
Bij Blokker zat van dat gespuis
En bij de tuin- en plantenzaak
Zelfs bij je beste vrienden thuis
Heel Nederland was het goed zat
Dat volk dat hing hier zomaar rond
Terwijl het zelf een land bezat
Met huisjes en een stukje grond
Het volk is blijkbaar ongedeerd
Naar ’t Land van Laaf teruggekeerd
- Gegevens
- Geschreven door Remko Koplamp
De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs dikbesneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de sneeuwpret deelgenomen
Voor even weer het spelend kind van tien
Dat onvermoeibaar hapt naar witte vlokken
Ik weet dat dit niet kan en bovendien
Daar buiten is het koud en kil en guur
Ik accepteer het verder zonder mokken
En werp een laatste houtblok op het vuur
Uit het archief
Dorsimbra
Moe, zat en beu
Ik ben niet dor of beurs. Ik ben gekooid
En schuil hier simpel binnen in een ei
Ik ben vaak saai en braaf, blijf onvoltooid
De wereld trekt hier moedeloos voorbij
Ik ben een dorpsgek
Een gewist simkaartje
Een uitgeblust brandje
Op een druilerige zaterdag
Ik dorst naar eeuwige vergetelheid
Van simulatie heb ik nooit gehoord
Soms ben ik brak, maar weet nog één, één ding
Ik ben niet dor of beurs. Ik ben gekooid
De oplettende lezer zal bij scherpzinnige analyse zien dat Remko Koplamp niet voor niets tot tot Dichter des Vaderlands is gekozen