
Symbolisch heeft de oude pietengarde afgedaan
zelfs opa piet kan naar zijn laatste carrière fluiten.
De hoofdpiet en zijn zwarte maats staan klaar om te gaan muiten
en kijk die goeie sint daar nu eens vrolijk lachend staan.
Gewapende agenten houden boze burgers buiten
wier ‘pieten = racisme’ bord ons toch niet is ontgaan
en wie die kleine rellen filmt verliest meteen zijn baan
zo poogt het sinterklaasjournaal de onrust wat te stuiten.
Gelukkig is dit kinderfeest zo strak geregisseerd
met crisisteams, ME-vertoon en pieten als agenten
– geoliede machinerie, geoefend en gestaald –
dat niemand moppert in dit land zo vrij en onverveerd
en niemand klaagt over censuur of zijn belastingcenten
Alleen de sint sprak licht beduusd: “we waren wat verdwaald”.

De Zwarte Piet
De Witte Piet
En sinds vandaag
Pistolen Piet

Het eersteSinterklaasjournaal meldt dat er tijdens de intocht dit jaar nog weinig verandert aan de kleur van Zwarte Piet.
De Sint durft niet meer naar de Bijlmer toe
Hij laat zich bij zijn intocht streng bewaken
Er liggen legerpieten op de daken
Er wordt gedemonstreerd en men roept Boe!
En ook het Sinterklaasjournaal zegt stellig:
'Het wordt dit jaar weer ouderwets gezellig!'

De daverende klap en de diverse nageluiden in mijn kamer werden veroorzaakt door een vallend fotoportret van mijzelf, in de val breekbare bibelots meesleurend, wat noopte tot (reeds lang noodzakelijke) opruimwerkzaamheden, waarbij mijn gevloek onderbroken werd doordat mijn oog viel op een hoekje vergeeld papier dat onder het bureau uitpiepte en dat ik voorzichtig en met enige moeite (waarbij toch enige scheuren ontstonden door de hardnekkige vasthoudendheid van het meubel, ooit aangeschaft voor een billijke prijs in een kringloopwinkel) er onder uit wist te trekken en dat tot mijn blijde verrassing een reeds jaren verloren gewaande pagina van de Volkskrant van zaterdag 29 december 2001 bleek te zijn, die de uitslag bevatte van de poëziewedstrijd, uitgeschreven naar aanleiding van het einde van de snip en de introductie van de euro en niet alleen dat: afgezien van het winnende gedicht van de winnares Ingrid Wolff werden op deze pagina achttien van de beste verzen gepubliceerd, waarbij twee namen opvielen omdat we ze kennen van Het vrije vers, te weten ikzelf en Frits Criens, dus die wil ik jullie niet onthouden en bij deze krijgen ze alsnog de landelijke bekendheid die ze toen al verdienden.
Dit was nou een volzin. 


Piet Bakker ging op vrijdagavond vast
ter lessing naar ’t café van Opoe Bekker.
De jonge klare was er koel en lekker
en nooit stond er een glas leeg op de kast.
Zo rond de klok van elven, vaste prik
stond Piet vanwege wat hij had genoten
meestal een beetje wankel op de poten
en in zijn stem klonk nu en dan een hik;
dat was zijn tijd om op de fiets te stappen.
Maar op een keertje zat het hem niet mee
en reed hij in de sloot voor het café
in plaats van op het asfalt door te trappen.
Piet kwam vol kroos en prut het water uit
met op zijn kop een levensgrote puit.

Hè, wat vervelend nou!
Blauwe Whatsapp-vinkjes
lijken wel mooi,
maar veroorzaken leed.
Ik krijg daarvan enkel
notificatiestress
omdat ik weet
dat jij weet
dat ik weet.
De regelindeling mag natuurlijk niet, maar ik kon het niet laten.
De 6LG is via Facebook van Blendle geplukt: blendle.nl/i/de-telegraaf/whatsapp-zet-relatie-op-spel/bnl-telegraaf-20141107-1_03_4/welcome

Zeven hemden vers gestreken,
opgehangen zonder kreken.
Zestien T-shirts op een stapel
met de frisse geur van apel.
Zie mij poetsen, ramen wassen,
brood en pannenkoeken bassen.
Ik verzet dus huishoudbergen,
ga daarbij ook nog uit wergen.
Ik ben Megasupermam!
Alles swingt hier uit de pam.
'Is alleen zo vrees'lijk jammer
van mijn kromme woordenschammer.

Zand, zand en nog eens zand!
Geen open wateren
Zeer populair ook
In backpackerskring
Want die opvallende
Onevenwichtigheid
Maakt de verdrinkingskans
Uiterst gering

Het leek alsof ze wel wat wilde,
voor mij een hele openbaring
Totdat ze ‘Nee, niet verder! gilde
daar gíng mijn bijna blootervaring

Jekaterinenburg:
Nikolai Romanov
Werd door de Russen
Niet erg gewaardeerd
Met het gevolg dat hij
Adelstandrechtelijk
Met zijn gezin werd
Geëxecuteerd

A talented coach named from Gale
Said, do I look sometimes so pale?
We play them well sook
That’s different cook
So later we hold up the scale

Lelijke turbotaal
Fóutieve klemtonen
Iedereen praat elkaar
Klakkeloos na
Nationaal spraakgebrek
Moedertaalmoordenaars
Let op je woorden en
Dénk liever na

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.
En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”
(In september 2014 geschreven onder pseudoniem Hanneke van Almelo)

Na een lange stilte is er weer een bundel verschenen van Lévi Weemoedt.
Reden genoeg om door dat pestweer naar de erkende boekhandel te gaan.
Maar de kilte die in de botten kruipt na lezing blijkt duidelijk aan het klimaat te liggen en niet aan de Pietpaaltjenssfeer die we gewend zijn van de schrijver.
Hij is in de bijna veertig jaar na het verschijnen van zijn eerste bundel uitgegroeid tot de zure oom die op verjaardagsfeestjes verongelijkt kijkt omdat niemand om zijn grappen lacht. Hij is het duidelijk kwijt en dat is jammer.
Het boekje voorziet helaas niet in een behoefte. Op mededelingen als: ‘Ze zeggen wel dat maart de maand is/ die speciaal door God gemaakt is/om iemand die nooit de jenever aanraakt/een idee te geven hoe een kater smaakt’ zit ik niet echt te wachten. Evenmin raak ik ontroerd door woordspelingen van dit kaliber:
GOEDKOPE VLUCHT
Moet je
ver?
Vlieg Ordin-
Air!
Of:
NIEUWE BERIJMING
De tekst is van
Huub Oosterhuis
Dus vóór het zingen
de kerk uit!
Hoe inhoudelijk correct dit advies ook is.
Hier en daar flakkert nog even het oude vuur en herkennen we de Weemoedt van vroeger, maar de pareltjes die dit oplevert zijn te weinig in getal om er een fatsoenlijk snoer van te rijgen die een bundel rechtvaardigt:
GRAFSCHRIFT
De Heer is mijn Herder
Bekijk
het
maar
verder
Nee, helaas geen aanrader. Het enige wat ik aan kan raden is om in de erkende boekhandel, als je daar toch bent, het bundeltje ter hand te nemen en snel de paar leuke versjes te lezen, zodat je toch met een lichte glimlach de grijze buitenlicht tegemoet treedt. Maar verder:
Wanneer ik zometeen naar de wc moet
spoel ik het door, al is het ook vol weemoed
Lévi Weemoedt Met enige vertraging
Nijgh & Van Ditmar
ISBN 978 90 388 9945 9
E 15,00

Ga niet die goede nacht in zonder strijd,
luid hem met vuurwerk uit, de oude dag;
raas, raas wanneer het laatste licht verglijdt.
Wie wijs werd en beseft: zwart wint altijd,
mijn woord verwekt geen flits of donderslag,
gaat niet die goede nacht in zonder strijd.
Wie goed doet en met hoop zijn pad plaveit
maar broze daden niet meer dansen mag,
raast, raast wanneer het laatste licht verglijdt.
Wie wild de zon ving, zingend haar berijdt
en laat pas ziet: haar hindert mijn gedrag,
gaat niet die goede nacht in zonder strijd.
Wie, ernstig eraan toe, het licht al kwijt,
verblind wordt door een oog met sterrenlach,
raast, raast wanneer het laatste licht verglijdt.
En jij, mijn vader, bijna uit de tijd,
vloek, zegen mij met tranen, luid beklag.
Ga niet die goede nacht in zonder strijd.
Raas, raas wanneer het laatste licht verglijdt.
Vandaag is de honderdste geboortedag van Dylan Thomas, vandaar als hommage deze vertaling van zijn beroemdste gedicht:

Er zit een pitbull op mijn pad te schijten,
daarnaast een vrouw in Zeeman campingpak.
Aan burgertrut-conventies heeft ze lak,
ze is eraan gewend om door te bijten.
Al ben ik dan ook boos, ik houd mijn mond,
want ik heb ook geen zin in nog meer stront.

Jaren geleden al
Zesde dag Genesis
Tijdens het ‘heidens
Karweitje’ van God
Kwam na een stevige
Zaterdagavondslok
Juist nog dit aardige
Beestje aan bod

(Van Dale 2008 )
Vruchtbaar, verhelderend!
Kikkerspog? Muizendoorn?
Zoek en Van Dale
Ontsteekt u het licht
Mij schonk het duistere
Batrachomachia
Dankzij mijn Dikke
Dit klare gedicht!