Even geduld nog hoor
Wacht op het raadsbesluit
Immers de hondenpoep
Staat naar het schijnt

Nummertje één op de
Prioriteitenlijst
Zoiets houdt waarlijk
De hoop overeind


Hij had geen dure auto en geen boot
Hij had een aardig huis, maar ‘t was niet groot
Je kunt ook zonder geld je leven leiden
Maar in zijn wensen was hij niet bescheiden
Hij wilde meer, vooral materieel
‘Je kunt niet alles hebben maar wel veel’

Hij ging op zoek en vond een goede baan
Een hoog salaris en dat stond hem aan
Daarnaast was er een aandeel in de winsten
‘Dat is terecht , ik ben niet één der minsten’
Hij werkte hard en wou vooral zijn deel
‘Je kunt niet alles hebben maar wel veel’

Zijn jaarinkomen staat nu aan de top
Dan komt daar nog een bonus bovenop
Als kopstuk van de ‘Stichting Volksbelangen’.
Er blijft voldoende aan de strijkstok hangen
Dat is voor hem van waarde, financieel
‘Je kunt niet alles hebben maar wel veel’



Het platform gloeit, we horen stil in kilte
Als echo in een gruwelijk contrast:
Het slaan van lijnen langs de vlaggenmast
De voetstap van de dragers in de stilte.

We denken even niet aan de verdoemden
Maar aan de thuiskomst van de ongenoemden.



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.

 
Denkend aan Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen

en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
 
40 stille zwarte wagens
en een vreemde warme trots
die ik voor dit land nooit voelde
maar die mij doorstroomde plots
Bij de eerste kist, die stappen
Uit de macht van het gespuis
Hoor ons treurig moedig klappen
Holland brengt zijn doden thuis.
 
 



Doorlezen op eigen risico

Motto

Ontbreekt voorts aan deze of gene regel somwijlen een voet,
andere hebben er zoveel te meer; dat’s door elkanderen goed.

De Schoolmeester

Bewijs

Het is een feit
Dat God in den beginne een pop heeft gekleid
Naar Zijn beeld en gelijkenis
Wat te billijken is
God blies deze proeve van huisvlijt leven in
Met deze magische zin:
Adem Door Als Mens
Dat was de geboorte van de eerste homo sapiens
Die in het begin
Door iedereen werd aangesproken met Gods verwekkingszin
Welke men later voor het gemak
Met de samengevoegde beginletters van ieder woord uitsprak:
Adam
Toen kwam
God op het lumineuze idee
Voor mens nummer twee
Hij nam een rib van Adam die toevallig sliep
En de Here God zij geprezen schiep
Iets afwijkends qua functie en bouw
Een vrouw
Hij sprak toen zij tot leven kwam:
Echtgenote Voor Adam
Net als bij Adam werd dat weldra
Eva
Ergo: dit is het onomstotelijke bewijs
Dat men van huis uit Nederlands sprak in het Aards Paradijs



 
Op een woensdag in de winter
zei de Schreupel tot de Friep:
‘Lieve help, er zit een splinter
in het knargje van mijn kniep!’
 
Fluitend greep de Friep een leupel
(want hij was een handig tiep)
maar de Schreupel kon geen bloed zien
dus die deed alsof hij sliep.
 
‘Zet je schrap! Nu even bukken...
Eén twee drie!’ – en met een zwiep
vloog de splinter uit het knargje,
in het neusgat van de Friep.
 
‘Au! Hatsjiep! Hatsjoep! Hatsjiep!’
En de Schreupel kreeg de leupel
in vijf stukken op zijn kniep
waardoor hij die hele winter kreupel liep.
 
 
(Uit Er zit een feest in mij, Querido’s Poëziespektakel 5, 2012 - zojuist herdrukt)
 



Het schorem dat de dood heeft afgeschoten
Stampt met zijn botte laarzen door het kwaad
Een zwarte hel waarvoor geen woord bestaat
En plundert met zijn grauwe grove poten

Bezoedelt tere koffers lieve tassen
En zal die klauwen straks in onschuld wassen.



Zo ijverig en rap
Maar in mijn appelsap
Zijn die twee mooie mieren
Niets meer dan dooie dieren



Woensdag is homodag
Feestje voor wandelaars
Kledingstijl: pink
Wordt door velen gepast

Russische boys gaan voor
Emancipatieprijs,
Trekken hun roze tenue
Uit de kast


De binnenstad van Nijmegen tooit zich woensdag in het roze om de Vierdaagselopers aan het eind van hun tweede wandeldag te begroeten.De afgelopen jaren is de woensdag van de Vierdaagse uitgegroeid tot een feest voor homoseksuelen. Veel wandelaars houden daar rekening mee en trekken voor de tweede loopdag roze kleding aan.Een warm welkom zal er in elk geval zijn voor zes homoseksuele lopers uit Rusland. Dit groepje is na de Olympische Spelen in Sotsji uitgenodigd door het Nijmeegse COC en Amnesty International om de aandacht voor de antihomowetgeving in Rusland vast te houden.De groep krijgt woensdagmiddag van burgemeester Hubert Bruls van Nijmegen een homo-emancipatieprijs.

 



Joris Denoo is dood.

Het is niet te geloven:
Joris Denoo is dood.
Op zijn steen staat te lezen:
Zo, dat was het.
Lees maar. Er staat wat er staat.
Hij is echt van ons heengegaan.
Hier is dus een gedicht op zijn plaats.
Dicht is dicht, of wat dacht je?
Joris Denoo is dood.
Het is niet te geloven:
Joris Denoo is dood.
Hoe zullen we hem memoreren?
Alleszins in paasbeste kleren.
Tranen hoeven niet: hij is van ons
heengegaan als een indiaan.
Tevens was hij Grieks-orthodox.
En hij hield van gelispel van wind
in gebladerte van Russische bomen.
Ook Alaska droeg zijn voorkeur weg.
Eerlijkheid gebiedt ons te bekennen
dat Joris Denoo in een zeppelin woonde,
statenloos als hij altijd wilde zijn.


Ivo

Smoort hij een jubelkreet?

Volgend jaar zeventig!
Is onze taalmeester
Jarig geweest?

Deze gelegenheid
- stiltebevorderend -
Viel in het niet bij het
Weltmeisterfeest



IVODEWIJSJURKJE


Antonella (van de kippen,
ja de kippen en de haan)
trekt als Ivo jarig is
deze minijuichjurk aan –



Negenenzestig pas
Nu reeds vergetelheid
Treurt het VV wat
Voorbarig vandaag

Is die reactie zo'n
Calimeroïsche
Scoop op een pitloze
Pruimentijdvraag?



Kom, wie bedenkt er iets? Maak eens een versje, dat vindt hij vast leuk.
Een met zo’n dactylisch ivodewijswoordje. Wie dat niet kan die bedenkt maar een spreuk



In dit hotel bent u te gast
het leventje bevalt u vast
er zijn hier tal van fijne zaken
alwaar u van gebruik kunt maken.

Geniet dus vol van het buffet
het schone linnen op het bed
de zachte vering van ’t matras
en ook uw badstof kamerjas.

Maar u dient alles terug te geven
wanneer u straks wordt uitgeschreven.

 

Het was het jaarlijkse bestuursbuffet 
Van visvereniging De Kelen Smeren 
Waarop de penningmeester het budget 
Voor komend visseizoen zou declameren 
Hij hief het glas en sprak toen: Mijne heren 
De ledenafdracht wordt correct voldaan 
Waardoor we bakken duiten genereren 
Het is u ongetwijfeld niet ontgaan 

Ik heb het veilig op de bank gezet 
Maar geld is er vooral om te spenderen
Dus Willem zal nu rondgaan met een pet 
Waarin u uw ideeën kunt poneren
Hoe of we samen kunnen profiteren 
Van deze zak met geld, ons toegestaan 
(Men kan dit als een schurkenstreek typeren 
Het was u hoogstwaarschijnlijk niet ontgaan) 

De voorzitter sprak weldra: Opgelet! 
Het is bekend wat wij het meest begeren: 
Zo'n mooi en opzienbarend groepsportret 
Dat wij tot nu toe jammerlijk ontberen 
Waarop men ons in onze sjiekste kleren 
Als visser aan het werk kan gadeslaan 
Waarop we onze welvaart etaleren 
Een werk, kortom, dat niemand kan ontgaan 

Helaas. Het weer was niet echt je van hèt 
Toen men de schilder vroeg te arriveren 
Dat zal je zien. Dat uitgerekend nèt 
Wanneer je met elkander moet poseren 
Een onweersbui je plannen komt versjteren 
Hun hele visvoorstelling naar de maan 
Een domper die men niet kon appreciëren 
Maar dat was u waarschijnlijk niet ontgaan.


(Schilderij: Regenten van het Loridanshof te Leiden, Jacob Fransz. van der Merck 1658)

Omdat we nu eenmaal een warm hart hebben voor nonsenspoëzie zijn we blij dat de Dichteres des Vaderlands zich ook eens op dit genre heeft gestort.
En met daverend succes, want grotere nonsens is in de Vaderlandse poëzie niet verschenen:






Alleen uit leed wordt kunst geboren
Dus zit je na de wedstrijd stuk
Beheers je dan en onderdruk
Die platte impulsieve ‘FUCK!’
De muze laat zich niet graag storen

Alleen uit leed wordt kunst geboren
Springt iemand voor een legertruck
Of stapt hij depri van een kruk
Weet dan - juist drama kan bekoren

Alleen uit leed wordt kunst geboren
Ik rijm me dus een ongeluk
Om met dit krimpsonnet te scoren

’t Is mooi dat Holland heeft verloren
Alleen uit leed wordt kunst geboren


(krimpsonnet nadat Nederland na strafschoppen van Argentinië verloor ;
eerste regel is afkomstig uit “Alleen uit leed…” van Annie M.G. Schmidt)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

I.M. gerrit Komrij (1944-2012)

 
Je bent een nar, een dichter en een poot.
Je zegt me dat je Gerrit Komrij heet.
Je blijft jezelf aan de poort van de dood,
je zegt: ‘Ha Petrus, de naam is Kwamreet.’