Drs. P in 1968

               
                OUDE PLATEN

 

De dingen die we niet meer nodig hebben,

Al deden zo ook nog zo trouw hun plicht,

Nu worden ze beloond met schemerlicht

En spinnewebben.

Op zolder, het tehuis voor oude dingen,

Daar boeten ze hun overbodigheid;

Getuigen van voltooid verleden tijd –

Herinneringen.

De zolderdingen leiden een gebeurteloos bestaan.

Maar op gezette tijden, dan is het volle maan.

Beneden is het rustig en de lichten zijn al uit;

En hier op zolder klinkt dan vaag een korrelig geluid.

 

(Happy days are here again)

                        Hoogbejaard maar nog kordaat

                        Speelt een ouderwetse kortspeelplaat

                        Van Paul Whiteman, Hylton of Jack Payne:

                        ‘Happy Days Are Here Again’.

                        De jaren die vergingen, ze zingen weer hun lied.

                        De afgedankte dingen vergeten hun verdriet;

                        Ze denken niet aan ouderdom en niet aan ’s werelds loon,

                        Maar luisteren tevreden naar hun mooie patéphone.

(Louise)

                        Met zijn strooien hoed en zijn grappig profiel,

                        Kreuk in zijn stem en Parijs in zijn ziel –

                        Jong als een kind,

                        Wereldbemind:

                        Maurice,

                        Maurice.

 

                        De maan heeft lang geschenen, ze heeft op wacht gestaan.
                        Nu is ze haast verdwenen, het heden breekt weer aan.

                        We horen nog een laatste plaat die beverig weerklinkt
                        Terwijl de zolder langzaam in zijn grijze slaap verzinkt

 

(Parlez-moi d’Amour)

                        Uit het eboniet waardoor eens haar stem werd gevangen

                        Zingt Lucienne een lied, een lied van oneindig verlangen
                        Nog een ogenblik, dan is het geluid weer vergleden
                        In ’t verleden

Dit is het laatste onbekende lied van Drs. P uit 1968 dat opdook in de nalatenschap van Lia Dorana (zie archief van 27 april en www.jasperine.hetnet).
Het is niet bekend of ze het ooit uitgevoerd heeft, Drs. P in elk geval niet, want: "Dat had veel rompslomp vereist: grijsgedraaide opnamen van Maurice Chevalier e.a. in de achtergrond tussen mijn coupletten door".
Bij de teksten zat ook nog 'Quintasy', door de doctorandus zelf wél uitgevoerd en op de plaat gezet (te beluisteren op de lp 'Een flitsende soiree met Drs. P'), een van de weinige nummers waarvan hij eerst de melodie componeerde: "De melodie is speels en pittig en met de linkerhand sla ik uitsluitend kwinten aan (op Kijk, mijn, -nist en zo verder); vandaar de naam. Ik was zelf zo voldaan over de melodie dat ik er een tekst aan toevoegde die de melodie enigszins uitdrukt".
Hieronder de originele tekst van Oude Platen.

Etterende pestkoppen, krijtstof op je trui
Ziektekiemen in de lucht, valse jongenlui

Zware ouderavonden, altijd eigen brood
Slepen met je boekentas, weer een leerling dood

Hoge stapels nakijkwerk, schreeuwen in de klas
Zweet en deo ademen, altijd krap bij kas

Dyslexie of hoogbegaafd, krijtjes weggepakt
Geen respect voor ouderdom, leerstof afgevlakt

Regels worden opgelegd, halve klas haalt vier
Vechtpartij in fietsenhok, veel te veel papier

Eindeloos vergaderen, klaslokaal vol troep
Werken in het onderwijs, wat een mooi beroep

 

Uit Opgesomd staat netjes, minibundel met opsommingen. Verschijnt volgende week in een No smocking machine.

 

 

Dit wordt een dag om op te schieten

en vreselijk tekeer te gaan:

een heel gemest gazon begieten.

‘Dit wordt een dag om óp te schieten’

beloof ik de verzengde sprieten.

Verrek, geen druppel uit de kraan!

Dit wordt een dag om op te schieten

en vreselijk tekeer te gaan.

 



Uitstel van salarisbetaling bij Saab

'We hebben weer de deadline niet gehaald
Maar eind augustus gaan we écht beginnen
En uw salaris is nog niet betaald
Maar daar ga ik beslist iets op verzinnen'

U ziet het, Saab zit diep in de problemen
Want elke dag meldt zich een nieuw bedrijf
Dat achterstallig geld wil komen claimen
Wat wordt er van de nieuwe 9-5?

De hamvraag is: komt Saab dit ooit te boven?
De directeur maakt deze klucht compleet
Door steeds weer gouden bergen te beloven
U vraagt zich af hoe dit toneelstuk heet?

Direct na de faillissementsverkoop
Verandert men de naam van Saab in Soap


                Drs. P in 1968

                DE VLOEK DER WETENSCHAP

 

Toen mijn man met enk’le lieden

Zelf een luchtschip had gemaakt,

Zou het grote feit geschieden

Waar hij zoo naar had gehaakt.

Onberoerd door duizend vragen,

Aangestaard en uitgejouwd,

Ging hij stil zijn leven wagen,

De vermeet’le aeronaut;

De vermeet’le aeronaut.

 

In de landelijke dreven

Hoorden allen het gerucht

En men zag het toestel zweven

Door de hoge, blauwe lucht.

Weldra zou hij veilig landen;

De machine liep gestaâg.

Maar door ’t breken van de banden

Viel het schuitje plots omlaag;

Viel het schuitje plots omlaag.

 

Ach, hij zocht het onbekende,

Doch zijn droom verging in rouw.

Sindsdien leef ik in ellende

Als een arme weduwvrouw.

Nu ik alles heb verloren

Smeek ik u, geacht publiek,

Laat u nimmer toch bekoren

Door die duivelsche techniek;

Door die duivelsche techniek

Dit is de derde onbekende tekst van Drs. P uit 1968, die opdook inde nalatenschap van Lia Dorana (zie Archief van 27 april en www.jasperine.net). Het vorige nummer, 'Nazomer', was een eenvoudig sfeerbeeld (dat het trouwens niet haalt bij het sfeerbeeld in 'Quartier Putain' uit dezelfde periode) maar dit is een ouderwetse smartlap, geheel in de stijl van de beginperiode van de doctorandus, toem hij zich voornamelijk op dit genre richtte. Zelf heeft hij hier geen herinneringen meer aan, noch aan de bijbehorende melodie die helaas nog niet opgedoken is, maar die waarschijnlijk niet al te ingewikkeld was. Hieronder het origineel met eigenhandige correctie.




 Bij de ambities van Veenendaal

De Veense raad heeft iets om na te jagen
Zo blijkt wel uit recente raadsverslagen
Een bordje bij de stadsgrens als bewijs:

De beste binnenstad van alle steden!

Voldoet uw straat al aan de nieuwe eis?
U allen dient uw steentje bij te dragen
Met schone gevels en gesnoeide hagen
Al gaat het niet uitsluitend om de prijs:

De beste binnenstad van alle steden!

De ijver waarmee daarvoor wordt gestreden
- En Veenendaal heeft hier een goede worp -
Maakt grote indruk op de juryleden
Die door het centrum worden rondgereden
Het oordeel luidt: 'Niet gek, hoor... voor een dorp.'

prediker 11:1-6

liever handelen dan alles laten gaan
liever wandelen dan almaar blijven staan
al lijk ik dan gewoonlijk wat naïever
dan zij die mij met zekerheden slaan
dat heb ik liever

liever doorgaan waar haast alles is volbracht
liever voorgaan waar een ander liever wacht
al is het voor de meesten attractiever
te stoppen bij het vallen van de nacht
dat heb ik liever

liever drinken uit een onbekende beker
dan om dorst te lijden voor de zekerheid
liever leven want het leven is onzeker
zegt de preker

liever verder gaan met jou en maar aanvaarden
dat geen mens ons kan vertellen voor hoe lang
voor hoe lang we mogen blijven op de aarde
liever verder gaan – al ben ik wel eens bang
al ben ik wel eens bang

Mijn medevluchter zit te linkeballen
En ik had net een flinke hongerklop
Ik kan niet echt veel anders dan colleren

Ik heb te weinig grinta voor de kop
En zie mijn concurrent niet plafonneren
Ik hang al bijna aan het elastiek

Ik moet verdomme snel recupereren
Misschien win ik het dan nog op techniek
Mitsdien hij zo beleefd is om te vallen

Er is één grote troost in mijn verdriet:
Ducrot en Dijkstra hoor ik hier dus niet

De lucht scheen blinkend door de blaren
Ziedaar, bevangen door de waan
De strompelende karavaan
En ik? ik liep erachteraan
Ik wou het ook een keer ervaren

De lucht scheen blinkend door de blaren
Au! hoeveel meters nog te gaan?
Waarom in godsnaam meegedaan?
Ik telde pijnlijk de bezwaren

De lucht scheen blinkend door de blaren
Ik had geen voet meer om te staan
Men kon mij haast voor dood verklaren

Vasalis bracht mij tot bedaren
De lucht scheen blinkend door de blaren

kantelend bekken

ongebreidelde pagadder
in moeras
van verbolgen makrelen?

kaasmijt
francofiel
in deze camembert!

knikker in putje:
‘pet op één oor’
(tien koekoeksklokken in de hand)

- o melaatse asceten -
glimt gij worm

Kaja is een rebelse tegendraadse dichteres,in die zin dat zij het officiële literaire circuit, en vooral het officiële literaire bedrijf, vaarwel heeft gezegd, de rug heeft toegekeerd. Zij doet het allemaal zelf wel. Tegen de stroom in, als een zalm in het voorjaar om kuit te schieten.
Kaja  toont zich in Kantelend bekken  een begenadigd dichteres. Moeiteloos bespeelt zij een veelheid aan registers – zoals Abe de Vries al aangaf in zijn uitstekende bespreking 'Meer registers dan een gemiddeld Brabants kerkorgel', onlangs geplaatst op De Contrabas, in zijn vaste rubriek 'Studio Oudebildtzijl'.

Voortdurend lijkt de satiricus in Kaja met de lyricus om voorrang te strijden. De twee leven op gespannen voet met elkaar, en juist dát maakt deze poëzie zo intrigerend. En dan noem ik alleen de twee hoofdtendenties die Kaja in zich verenigt. (Ik vermoed overigens dat Kaja, in essentie, een humanist is – al zal zij dit zelf, ongetwijfeld, ten stelligste ontkennen. Een humanist met een dik nietzscheaans pantser – of pose –, weliswaar.)

Slangenkuil Feyenoord

Schutterend clubbestuur

Trainer door voetballers

Beentje gelicht

 

Clublied brengt spelers tot

Arbeiderszelfbestuur:

Eindelijk zijn er eens

Daden verricht!



 Bij de afluisterpraktijken van News of the World

Nee nee, spreek geen bericht in na de toon!
De muren hebben oren in dit pand!
News of the World valt keihard van de troon:
Het zondagsblad legt voicemails vast op band
Zo heeft het nieuwtjes uit de eerste hand
Al is die handelwijze ongewoon

U snapt wel: ik spreek liever in persoon
Zo'n spraakbericht is uiterst irritant
De luistervink krijgt zijn verdiende loon:
De journalisten vielen door de mand
En zaterdag ontving het hele land
Excuus van Rupert Murdoch en zijn zoon

Ik wil geen voicemail op mijn telefoon
Als u gebeld heeft, lees ik wel de krant

 


                 Drs. P in 1968

                NAZOMER

 

’t Is prachtig weer; we profiteren

Van deze dag vol kleur en licht,

En dragen opgewekte kleren.

‘Iets koeler,’zegt het weerbericht.

 

Men hoort een dikke bromvlieg zoemen;

De lucht is onmiskenbaar blauw;

Er hangt een ijle geur van bloemen.

Toch valt de avond al weer gauw.

 

’t Is prachtig weer; we zitten samen

Te zonnen op ’t café-terras.

Een windstoot rammelt aan de ramen;

Er valt een herfstblad in mijn glas.

 

We laten onze blikken dwalen

En praten over ‘t mooie weer.

Maar na de laatste zonnestralen

Is het ineens geen zomer meer.

Dit is het tweede onbekende werk van Drs. P dat opdook in de nalatenschap van Lia Dorana (zie voor bijzonderheden het Archief van 27 april en www.jasperina.net), na 'Het Zeewezen', afgezien van de onbekende extra coupletten bij dat lied en bij 'De Liefde'. 
In een reactie (waarin hij zich buitengewoon verheugd toont over deze vondst)  laat de doctorandus weten dat hij het nummer zelf  jaren geleden wel eens ten gehore heeft  gebracht tijdens optredens; "grotendeels in majeur, maar de laatse 2 regels der coupletten zijn in mineur, overeenkomstig hun strekking."
Hieronder het origineel van de tekst.

 

 

 

Al jong wou ik mijn damtalent ontginnen
Maar na een maand of twee, drie gaf ik op
Zelfs mijn demente oma gaf me klop
Al wilde ze me dolgraag laten winnen

Ik leek met turnen meer een houten pop
Mislukte in de F’jes als linksbinnen
Bij judo was ik een der grootste minnen
En op de tennisbaan was ik een flop

Met boksen kreeg ik stoot na stoot te innen
Als loper liep ik nooit een keer op kop
En voor mijn hockeyteam was ik een strop
Iets slims kon ik als schaker niet verzinnen

Al vond ik niet bepaald mijn draai als sporter
De wielerwereld bracht me wel succes:
Op Tourmalet, Ventoux of Alpe d’Huez
Ben ik de mafst geklede toursupporter

 
Uit: Eeuwig rijzen, uitgeverij de Contrabas, 2011

Wel een aardig versje van die Frank Fabian van Keeren natuurlijk, maar er staan toch een paar onaardige en onware regels in over ADO Den Haag-supporters. Daar moet ik wel op reageren:

Antwoord op ‘Seizoensstart’

‘Na elk verlies zal menig Hagenees
Het voetbal ouderwets discrediteren’
Dat noem ik ordinair discrimineren
Zo praten dronken lieden in cafés

En telkens als ik weer die onzin lees
Dan voel ik sterk de drang te reageren
Het Vrije Vers moet zulke rijmpjes weren
Want zij vervuilen hier de database

De Hagenees is kalm en zonder vrees
De stad telt louter zeer beschaafde heren
Die graag hun grote liefde zien presteren
Er dagen kansen in de titelrace

Dus beste dichter met de naam ‘Van Keeren’
Voor zulke versjes hebben wij wc‘s

Ha eindelijk, een rustdag in de Tour!

Het hangen op de bank ben ik spuugzat

Geen Dijkstra- en Ducrotgeouwehoer

Ik pak vandaag de fiets en ga op pad

 

Nu mag IK vliegen over het parcours

En stevig stoempen op het buitenblad

Mijn snelheid zet het volk in rep en roer

Ik dender voort door platteland en stad

 

Pas uren later heb ik het gehad

En zorg ik thuis voor nachtelijk rumoer

Dan plof ik op de sofa, afgemat

En fluister ik het breedbeeldscherm bonjour

 

Gelukkig zijn er rustdagen zodat

Ik weer een week kan zitten op m'n gat

Supporters roepen luid de kelen hees
De sponsors willen toch weer investeren
En trainers slaan massaal aan het oreren
Al komen ze niet verder dan clichés

Zo gaan er dertien clubs voor Europees
Natuurlijk zal er niemand degraderen
En Ajax (ach, die club zal het nooit leren)
Wint, zegt men zelf, dit jaar de titelrace

Na elk verlies zal menig Hagenees
Het voetbal ouderwets discrediteren
En ondanks wat ze ieder jaar beweren
De Coolsingel blijft leeg, zo is de vrees

Euro's en tientjeswerk
Huilende nazaten
Rijke oom Jan, hij ging
Heen in de herfst

Door het legaat van wel
410.000.000
ben ik der erven
het allerbeërfst


Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
wie heeft hier het mooiste maandverband?

De slechten en de goeien,
ja iedereen moet vloeien –
tot het overgaat.

De lelijken, de mooien,
ze gaan over de rooie –
tot het overgaat.

De slimmen en de gekken
wat doen ze tegen lekken
tot het overgaat?

Wat heb je daar nou voor een ding
en past dat ook nog in een string?

Met vleugeltjes of randjes
van zijde of met kantjes –
tot het overgaat.

Kom op, niet zeuren, meidje
daar springt al weer een eitje –
tot het overgaat.

Al loop je leeg van onder
een vrouw kan toch niet zonder –
tot het overgaat.

Je kunt er niks aan doen, mevrouwtje
je leven hangt soms aan een touwtje.

Tot het overgaat.

Uit: Trein

des zomers zit ik graag in mijn prieel
waar ik soms zoete zomerdeuntjes kweel

de ochtendstond is daarvoor zeer geschikt
gekleed in mijn peignoir schraap ik mijn keel

mijn morgenlied mengt zich met vogelzang
hun trillers zijn het waardoorheen ik speel

met langgerekte klanken vult mijn stem
zonder zich in te spannen ons perceel

dat iemand mij een dezer dagen hoort
en dan ‘ontdekt’ lijkt me volstrekt reëel

kort na de lunch breekt er het uurtje aan
dat ik moet rusten en mij erg verveel

om drie uur maak ik snel een aquarel
mijn favoriete kleur is donkergeel

hoewel ik meer van een martini hou
bedoel ik dus die tint van sherry pale

een mens moet over drank niet moeilijk doen
zelf ben ik over niets erg principieel

dat komt goed uit nu ik een minnaar heb
die vlakbij woont net achter Scherpenzeel

zodat hij me bezoekt zo vaak hij kan
voor lachjes en gekreun in het struweel

wanneer zijn stem dan heesgefluisterd is
en ik met hem een mooie Rothschild deel

blijkt pas hoe puik mijn oefeningen zijn
als ik zijn oor met Hannelliedjes streel

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Hans Anders stunt met gratis glazen

glazen

Hans Anders schenkt nu gratis glazen
Maar ’t carnaval is afgelopen
Ik had me bij ( ’t mag u verbazen )
Hans anders graag een keer bezopen