Het buigen was in vroeger tijd een wijd verbreid gebruik,
men deed het voor de Koning dan wel Edelman met pruik
en als je het vergat, welaan dan schopten ze je rot
of erger nog, als ’t tegen zat dan wachtte het cachot.
Er is zelfs een historie van de Kardinaal van Luik
die buigen niet voldoende vond, het volk moest op de buik.
Een onderdaan die dat niet kon -hij werd door jicht beknot-
bekocht dat met zijn leven, door de bijl op het schavot.
Die barre tijd lijkt nu voorbij, ik zeg met opzet lijkt,
want als je in de politiek de hiërarchie bekijkt,
verwachten de ministers met de president voorop,
dat ieder die wat lager staat hen toe neigt met de kop.
Edoch, ook in Den Haag verandert snel het buigklimaat
omdat er menig staatsman al te vaak te kakken staat.
Een petomaan uit Strijensas Die dreef een zaak in biogas En wat ik daar nóg leuk aan vind Was dat hij leefde van de wind Omdat zijn buik een gasbel was
Ik word niet boos, ben niet teleurgesteld
dat hij hier zomaar bij ons aan komt schuiven,
ik onze romantiek wel weg kan wuiven
omdat hij keer op keer een mop vertelt.
Waar ik me stevig over op kan winden:
dat ik zijn grappen ook nog leuk ga vinden.
de maan ontvangt haar licht van´t ijs terug
de einder lokt, ik schaats hem tegemoet
gedragen door de wind, zoals het moet
gedroomde vleugels heb ik op mijn rug
het licht van dorp en stad is ver van mij
meer levensteken is er niet dan dat
en nooit was ik in eenzaamheid zo blij
ik weet niet meer van 't peilloos diepe gat
dan schuiven wolken donker voor de maan
en slaan een wak, mijn euforie gaat uit
ik weet niet meer hoe verder nu te gaan
volstrekte wanhoop, vreugde zonder grief
onscheidbaar koppel, polen noord en zuid
ik ben nu eenmaal manisch-depressief
Dit is hem dan: de winnaar.
Remko Koplamp krijgt zijn exemplaar van Opgelapt schilderwerk en goddank is er geen correpondentie mogelijk over de uitslag. Want de concurrentie was sterk. Al waren er ook een aantal die wel een prachtig werkstuk in elkaargezet hadden, maar daarbij helaas de klemtoon op de vierde lettergreep in het zeslettergrepige woord achteloos veronachtzaamden. Remko: gefeliciteerd - en de rest zal hem zelf moeten kopen.
Hij kende het: een haast perfecte dag,
Zo een waarop problemen zijn verdreven
Waarop je kunt genieten van het leven
Gewoon omdat van alles kan en mag.
Zo’n dag waarop je rondloopt met een lach
En samen met die ander lijkt te zweven.
Hij heeft ooit in een prachtig lied beschreven
Hoe zij hem zich vergeten liet. Maar ach …
Zo’n dag kan in een liedje voortbestaan
Maar in het echt kon hij zich niet vergeten
En is die dag gewoon voorbijgegaan.
Hij heeft toen hij dit lied schreef reeds geweten
Dat hij hiermee de tijd niet kon verslaan
Al heeft dit hem als ieder mens gespeten.
Ga jij naar Drenthe, sneert mijn bijna-ex
Die ik het liefst meteen nog zag vertrekken,
Je was er vroeger niet eens heen te slaan
Je hebt toch geen vriendin, zo'n hete heks?
Ze heeft gelijk, maar toch laat ik haar kwekken
Mijn dates met Free in Norg gaan haar niet aan
Ze zou de scheiding nog veel langer rekken
Ik voel me opgelucht, zeg ik spontaan
Als ik vanuit de hel naar jou kan gaan!
Fortuna is de enig ware god Stochasticus haar toegewijd profeet naar willekeur verdeelt zij lief en leed en heerst almachtig over ieders lot
wie op haar rekent, maakt een grote fout de beste mensen krijgen haat en nijd en gaan ten onder aan hun eer en vlijt de grootste schurken worden rijk en oud
maar ook die laatsten neemt zij soms te grazen dan schenkt zij zogezegd gerechtigheid en laat een boef een toontje lager blazen
aanvaard haar absolute macht en grillen verstand voorkomt dat je onnodig lijdt we hebben geen van allen iets te willen