Allemachtig. Die wedstrijd n.a.v. Peter Knipmeijers  poëtisch Kunstgeschiedenisoverzicht Opgelapt schilderwerk begint zorgwekkende vormen aan te nemen. Het ene meesterwerk na het andere wordt op jolige wijze onderuitgetrokken en de vraag welt ons naar de lippen: 'Is er dan niets meer heilig?'
Het antwoord is natuurlijk een onverbloemd 'Nee'. En dus maken we er maar een Joost-Zwagermanweekje van,  
Wie wil bijdragen aan deze volksopvoeding kan zijn bijdrage kwijt op het forum. 


Ik lig te woelen in mijn graf,
Maar kan de dood niet vatten.
Ik wacht het niet meer langer af,
En neem de kuierlatten.

Een zwoele nacht met volle maan,
Wel duizend sterren blinken.
Daar komt een oud-collega aan,
Ik kan zijn bloed wel drinken.

Het liefste drink ik maagdenbloed.
Maar dat is niet voorhanden.
Dus doe ik mij aan hem tegoed
En eet met lange tanden.

De hele nacht door heb ik trek
Ik moet mijn honger stillen.
Ik bijt een jogger in haar nek
Nog voordat ze kan gillen

Na drie verliefde stelletjes
Een rat en een bejaarde,
Vind ik het wel weer welletjes
En kruip ik in de aarde.


De mensen noemen mij een tennisbal
maar op het centercourt ga ik niks winnen
ga zelfs nooit aan een eerste set beginnen
geen oefenpotje in de tennishal.

Lig meestal op de schoenenplank hierbinnen
als we naar buiten gaan weet ik het al
wordt ingeklemd in lang rood krom geval
en naast me raakt er eentje buiten zinnen.

Dan in het park, driehonderd meter later
verlaat ik met een ruime zwaai de grond
en plons ik na een duikvlucht in het water.

Bejaagd en nagezeten door de hond
er vliegen eenden weg met veel gesnater
en ik vaar terug in Rakker’s zachte mond.
 


Vol zomer. Zwervend zoekt ze de natuur.
Geniet volop van bomen, struiken, grassen
en ademt zoete geuren van gewassen,
ervaart al wat ze ziet als goed en puur.

Ze laat zich door een haastig hert verrassen,
de tijd verliest betekenis en duur.
Ze loopt genietend alsmaar uur na uur;
ze stopt, ze hurkt en gaat dan zitten plassen.

De paardenbloem eronder kijkt omhoog 
recht in de zonbeschenen waterboog
van klaterende en zachtwarme stromen.

Hij houdt zijn stralend gele hoofd niet droog
en stort zich (dat hoeft verder geen betoog)
in mooie en behoorlijk natte dromen.
 


Hier krijg ik hoofdpijn van!
Piepkleine lettertjes
Kan ik niet lezen
Dus daar wringt de schoen

Nee, ik had nimmer mijn
Accommodatiebril
Toen ik mij uitkleedde
Af moeten doen



Dat jij zo leven kunt!
Halfvolle melkpakken
Enkel gevuld met wat
Klonters groen drab
 
Elke keer pak ik die
Halfvollemelkpakken
Denkend: Hoera,
Lekker: broccolipap!’ 


Met zwoele lach en dito blik
Komt zij het bierhuis binnentreden.
Ze gaat zo schaars gekleed, dat ik
Met één oog slechts haar uit kan kleden.

Parmantig hangt ze aan de toog
En, al begint haar haar te grijzen,
Nog trekt zij een wellustig oog;
Je ziet de heren naar haar wijzen.

Nee, aandacht komt zij nooit te kort;
De mannen hangen aan haar lippen.
Zij zouden graag het glaasje port
Zijn waar ze soms van staat te nippen.

Maar altijd, stipt om kwart voor een,
Als `t volk steeds zatter wordt en woester,
Zwaait zij gedag en vliedt zij heen
Als een gehaaste assepoester.

En thuisgekomen trekt zij dan
Haar jas uit en haar restje kleren
En kruipt het bed in naast de man
Die haar niet kan (of wil) begeren.


Les voor gevorderden
Oosterse liefdeskunst
Zaak van volharding
En veel energie

Menig cursist heeft de
Overdeknietechniek
Pas na de derde keer 
Onder de knie


Best wel bijzonder hoor!
Bouwmeester Boudewijn
bouwde van kunststof
zijn neogotiek.

Nimmer vond hij met zijn
neochaotische
bouwstijl begrip
bij het grote publiek.

 
 
o appels ik bemin u zeer
veel liever heb ik u dan peer
dan perzik mango abrikoos
banaan meloen ja zelfs framboos!
 
ik vraag me af hoe dat zo komt
komt dat soms door het oude boek
boek Genesis waardoor ik weet
weet dat u onweerstaanbaar bent?
 
godlof zijn er van u nu vele
de rode groene bleke gele
de Cox Alkmene Gala Delbar
renet Lombard Benoni Elstar!
 
van u is heel mijn woonhuis vol
vol daar ik u begerig kocht
kocht bij de fruitboeren of zelf
zelf lustig plukte uit mijn tuin
 
u doet mij immer watertanden 
ik neem u gulzig in mijn handen
en kijk en snak en als ik eet
is elke hap een liefdesbeet!
 
 


'Hier, moet je lezen, Toet.
Echt iets voor jou, denk ik.
Wat ik van uitvaartverzorgers
ontving.

Wereldberoemd om hun
mummificeertechniek.
Mooi, met zo'n masker,
dat goud en blingbling.'


(Schilderij Sebastian Krüger)
 
Oordoppen hielpen niet...
Satchmo’s benedenbuur:
'Stapelgestoord werd ik
Van dat geluid
 
Dus analoog aan de
Antiraketraket
Vond ik de
Antitrompettrompet uit'
 



Wanneer ik 's avonds in de tobbe lig te weken
diep onder 't schuim, van af mijn tenen tot de kin
gelijk een licht en luchtig uitgespreide deken,
dan krijgt mijn droge leven weer een beetje zin.

Want als ik 's avonds in de badkuip ben gekropen
dan zwerven mijn gedachten op de wilde vaart.
Ze zeilen weg over de zee tot in de tropen,
ik voel me eventjes verlost van huis en haard.

Ik laat een bootje door de shampoo vlokken varen
en voel me dan gelijk weer stuurman op de brug
die in het noodweer toch de kloten weet te klaren,
door scherpe geest en met een fier gerechte rug.

Maar als ik kort daarop het sop ben uit gekomen,
trek ik de stop er uit, daar gaat mijn oceaan
dan is het afgelopen met die heldendromen,
en blijft er slechts een ouwe blote kerel staan.

Nog eentje dan en dan wordt het tijd dat die bundel eens verschijnt:



Levend Nederlands
 
Ik roep: 'Gemeen!' en: 'Werkelijk infaam!'
Très en colère hier aan myn table d'hote
Wat de couranten nu weer dorsten schryven!
 
Halfhartigheid! Van elk vaillance ontbloot!
't Zyn minne kerels, laffe lauwe wyven!
O, als ik maar niet zulke armoe leed!
 
Ik ben genoopt om wéér miskend te blyven
Terwyl ik altyd sans réserve streed
Nu, cas d'urgence, sluips onder valse naam
 
Incidemment neem ik au sérieux
De uitspraak: 'Le journal est un monsieur'

Eduard Douwes Dekker ('Ik leg mij toe op het schrijven van levend Nederlands' Multatuli)) nam in 1866, als altijd om geld verlegen, het baantje aan van Rijnlands correspondent van de Opregte Haarlemsche Courant.
Natuurlijk kon hij zijn mening niet voor zich houden en omdat dat niet mocht verzon hij een krant, de Mainzer Beobachter, waar hij tot 1869, toen zijn diensten niet meer verlangd werden, naar hartelust en breedvoerig uit citeerde en die het altijd totaal oneens was met alle kranten waar hij uit geacht werd te berichten:”(…) De Mainzer Beobachter behandelt dezen brief in eenige spottende regelen, waarin dat blad de Parijsche jongelieden berispt over hunne waanwijsheid, en besluit zijne opmerkingen met deze woorden: 'op uwe vraag, of het niet de pligt der studerende jeugd is, deze of andere waarheden te verkondigen, antwoorden wij eenvoudig: Neen, jongelieden, dat is uw pligt niet! Uw pligt is ijverig te studeren, opdat ge, na ernstige inspanning, en na in de maatschappij te hebben getoond, dat ge het regt veroverdet om als mannen medetespreken, in staat moogt zijn 'iets te verkondigen.' Voorlopig wijzen wij u terug naar uw collegiebanken…”
(Reactie op een vredesoproep van Franse studenten die in een open brief betoogden tegen een dreigende oorlog: 'De volken zijn groot, niet naar mate van de omvang hunner grenzen, maar door hun constitutiën. Frankrijk en Duitschland behooren aantedringen, niet op ruimere grenzen, maar op meer vrijheid.').


Eén grote puinhoop dus 
Weg de pensioengelden
Welk een tragedie
Waarover ik lees

Ach, die Henk Krol van de
Andersgeaardenkrant
Leek me op voorhand
Geen vadertje Drees
Bij het vinden van een foute versie

[youtube]Qst-eZFWuF8[/youtube]

Een Slash-adept! Waar moet de wereld heen?
Waarmee kan hij mijn goed humeur verknallen?
Die lange solo van November Rain.

Vals nagespeeld na leerjaar nummer één
De namaak-V lijkt ziekentaal te lallen 
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

Die jankmuziek jaagt elke schizofreen
Compleet verscheurd het angstzweet rond de ballen
Die lange solo van November Rain.

In deze herrie zie ik echt geen been
Dus laat die jankplank uit uw poten vallen
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

Dit sneue lesje is in ‘t algemeen
Een oefening voor dronkaards en voor mallen
Die lange solo van November Rain.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.
 



Bos & hei

Bos met zijn bodem zo soepel en zacht
-meldt Drentse Bart in vertrouwen aan mij-
biedt me een plek waar ik drie keer per nacht
ons Hillechien naar een hoogtepunt hei

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verjaardag



Ik hoor bij de ouden van dagen
Een man zet gebakjes op borden
Verpleegpersoneel zingt een lied
Mijn stramme gewrichten doen pijn

Wanneer mijn bezoekers mij vragen
Hoe oud ik vandaag ben geworden
Dan weet ik dat eigenlijk niet
Ook dat zal de leeftijd wel zijn