Wat een welsprekendheid!
Kronkeltongtalenpracht!
Heer, ik was jaren
Niet ziende, en doof

 
Hevig bevangen door
Inauguratiemist
Tast ik weer rond in het
Ware geloof




Weg met dat pausentuig!
Jezus van Nazareth
Droeg ook geen mijter.
(De man was wel gek!)

En op zo’n sjofele
Inauguratiemis
Is aan consumpties
Een nijpend gebrek.





Inauguratiemis?
Inauguratiemis?
Dat wordt een vloedgolf
Dus vlug, sluit de deur:

Duizenden versjes met
‘Inauguratiemis!’
Nou, laat maar komen
Ik heb de primeur

 



 





Jij vindt het in de vroegste lentewei.
Jij zou het willen schreeuwen van de daken
met woorden die mij nimmer zullen raken.
Het mist in mij.

Jij wilt het dolgraag voor ons allebei.
Jij wijst me dikwijls op je lichtend baken.
Ik vraag je om je pogingen te staken.
Het mist in mij.

Er zit een vreemde moeheid in mijn botten,
alsof ik waden moet door zompe klei
waarin de penen en de piepers rotten.

De avond laat de witte wieven vrij,
die onbekommerd in mijn ziel ravotten.
Het mist in mij.

(niet-genomineerde inzending Willem Wilmink wedstrijd)




Weer Zweedse hanen op de Holterhei
die Sallands laatste hennen moeten paaien.
Zolang de hanen geen victorie kraaien
kraait moord en brand de arme burgerij.

Wanneer komt er aan dit gebed een end?
Geen kip nog met een Støppelhǽn-accent.


(In april worden op de Sallandse heuvelrug opnieuw Zweedse korhanen (stoppelhanen) uitgezet om de inheemse populatie voor uitsterven te behoeden. )



Het gaat de Argentijnen naar hun zin
Hun Messi is de grootste aller groten
En nu is aan het volk een Paus ontsproten
Ja, straks wordt Máxima hier koningin

The Falklands echter kunnen zij vergeten
En óók het WK-voetbal... zeker weten!


 



Hij was gewoon een goeie vent
Gezond van leden en van lijf
Zijn naam was Bob

Hij trouwde met een mooie vrouw
Die bleek al gauw een vals serpent
Een takkewijf

Ze zeurde altijd aan zijn kop
Het was geklaag, gevit, gesnauw
En zeer frequent

Hij kreeg genoeg van haar gekijf
En hing dat krengig vrouwmens op
Aan kabeltouw




 

Aan één ding raak ik nooit gewend:
Dat is aan Buurmans popmuziek.
Hij doet het weer!

Hij dreunt weer dwars door J.S. Bach.
Een componist die hij niet kent.
Hij haat klassiek.

Hij moert mijn dichterlijke sfeer.
Ik klaag beleefd, maar met gezag.
Hij dimt attent.

Een goed geweer, in mijn optiek
Bewijst zijn diensten keer op keer
Bij toverslag.


De oude paus wordt door de nieuwe onder kamerarrest gesteld, terwijl een kardinaal geboeid wordt afgevoerd.


Wat een verrassing zeg!
Dit keer een Zwitser dus
Eindelijk is er
Een staatsgreep gepleegd

Wel een vooruitgang, zo'n
Hellebaardierskostuum
Na zo'n Jan Jurk
Die slechts krakend beweegt

 



 



Plassen als martelgang
Kwetsend gezichtsverlies
Weg, zijn je straal en
Je blaas als een ven

Toch lijd je minder door
Incontinentiestress
Dan door een leven lang
Tena for Men

 

 



Zondag de uitslag van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd, maar hier de winnaar van de Virelai Post-moderne wedstrijd met een toepasselijk gedicht:De oude school

'Ach, zou die school er nog wel zijn,
kastanjebomen op het plein,
de zware deur,
platen van ridders met een kruis
en van Goejanverwellesluis
geheel in kleur.'

Willem Wilmink



De oude school - 2013

Zeg, zou die school er nog wel zijn?
Van Wilmink en van meester Haan,
de directeur.

De plaat met ridders aan de wand,
kastanjebomen op het plein
van meet af aan.

De specifieke eigen geur
van krijt en pis. Die dorre plant.
Het speelterrein.

Ja, zou die school er nog wel staan?
Het fietsenhok, de zware deur
Ach.. afgebrand!

 




 

Een goede vriend wordt heden zestig,

een Nederlander, uit Den Haag.
H
ij schrijft gedichten, rijmt heel graag.
Sonnetten zijn voor hem het bestig.

Vandaar dat ik de aandacht vestig
op het correct gebruik vandaag
(zo niet vat ik u bij de kraag)
van metrum, chute en al de restig.

Oh, wee degene die durft vloeken
tegen deze regels en ze zonder pardon bij het vuilnis zet.
Zo'n warboel is toch geen gezicht?

Een flesje wijn, een taart of boeken?
Verjaardagswensen in sonnet
zijn hét cadeau voor Daan de Ligt!

 

(Het prentje is van Inge Boulonois)

 

 


 

"Kogelstootster Nadzeya Ostaptsjoek is na een hernieuwde controle positief bevonden op doping tijdens de WK atletiek in 2005. De Wit-Russin werd destijds in Helsinki wereldkampioen."

Bron: nusport

Wanneer een dame in de atletiek
Eruit springt door haar lichaamsbouw en kracht
En later blijkt dat ze is grootgebracht
Met veel verboden drugs in haar fysiek
Dan hoor je wel eens: als ik het niet dacht!
 
Maar pas toch op met haastige kritiek
Op vrouwen die je instinctmatig placht
Te scharen bij het mannelijk geslacht
Want soms blijkt juist een vrouw een dopingfreak
Van wie je het totaal niet had verwacht:








De poëzie is uit mijn lijf gekropen:
te vaak te lang, te veel te laat gewerkt.
De werkstroom heeft het andere verzopen.
Het mooie in het leven werd bezerkt.

Een oogklep hield mijn wijde blik beperkt.
Op hol geslagen bleef ik verder lopen.
Ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt.
Mijn brein stond voor geen and’re prikkel open,

totdat er tussen scheefgezakte tegels
een klein maar dapper puntje groen ontspruit,
een distel die zich opmaakt voor de bloei.

Ik weet het wel, ’t is tegen alle regels,
dit moet er met de voegenkrabber uit,
maar ik bedenk me tien keer voor ik snoei.



 

Al blijkt dat elke renner pillen slikt
En velen zich ook vol hormonen spuiten.
Al wordt de sport beheerst door farmaceuten
En wordt er flink gesnoven en geprikt.

Al gaat men steeds zich aan bedrog te buiten
Waar het publiek nog nauwelijks van schrikt.
Al zijn ze meestal nep, die wielerkuiten
En heeft wie wint de ander vaak geflikt.

Toch blijf ik naar de wielersport graag kijken
En houdt mijn liefde voor het fietsen stand.
Zo'n wedstrijd valt met niets te vergelijken.

Met Boogerd heb ik levenslang een band.
Al moest zijn fraude op termijn ook blijken
Ik houd me doof en sta toch aan zijn kant.




NATUURLIJK

Natuur is voor bezetenen of legen
En dan, wat is natuur nog in dit land?

Natuur is voor een groot deel asfaltwegen
met hier en daar wat grasjes aan de kant

Daar fietsen de bezetenen in regen
en zelfs in storm in snuivend groepsverband

In parken blaffen honden hard of legen
hun volle darmen. Wat een wantoestand!

Waar kom je buiten nog wat stilte tegen?
En dan, wat is er over van ons strand?

Heeft men wat van de schepper is gekregen:
dat prachtig stuk natuur nog in de hand?

Ach nee, het ware beter dat we zwegen;
het gaat natuurlijk klote met dit land!





Eerste twee regels:
J.C. Bloem
De Dapperstraat




SONNET  Albert Verwey revisited 

Ik ben gestemd om een sonnet te maken
Teêr-blauw als mij Japanse verzen lijken

Ik ben gestemd om je heel diep te raken
Kumiko, passie wil ik laten blijken

Kun jij, o seksbom, een sonnet wel smaken
Of geef je slechts om lichtere praktijken?

Sonnetten zijn niet in een wip te maken
Wat ben je mooi, je zwarte haren prijken

Op dat verleidelijke zijden laken
Teêr-blauw als mij jouw ogen nu bekijken

Je lippen lonken als een kersrood baken
Ik wil naar jouw Japanse verte wijken

En moet mijn dichtersgeest alweer verzaken:
Sonnetten zouden kittelverzen lijken


*) Eerste twee regels uit: Sonnet, aan Frederik van Eeden; Albert Verwey


 




Nu eens iets ander: een
zin die de regels maar
nauwlijks in acht neemt.
Wat is dit voor raars?

Weet je, die eeuwige
enjambementsverbods-
voorschriften lap ik
het liefst aan mijn laars!




Enkel vandaag mensen!
Lekken en schilferen!
Toon ons uw pus
En uw griezelgezwel!

Ja, profiteer van de
Zeldzameziektendag
Maar wel op afstand:
Flink luiden die bel!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het regent zonnestralen



De lome warmte al zo vroeg in 't jaar
De kriebels in de buik, het nieuwe leven
De bloeiende magnolia, heel even
Ik fluit en tokkel wat op mijn gitaar

Het was een week vol dolce far niente
Al ging zij snel voorbij, die zomerlente


Een prachtige week was het, al wordt het nu vergelijkenderwijs een stuk kouder. Of het aan het klimaat ligt weet ik niet, het ligt in ieder geval aan de temperatuur.