Wat zo veelbelovend begon
Was steeds veelbelovend gebleven
Al was je ten diepste gedreven
En deed je soms meer dan je kon

Niets nieuws was er onder de zon
Het stond in de sterren geschreven
Wat zo veelbelovend begon
Was steeds veelbelovend gebleven

Het deed er niet toe of je won
Of ergens hebt op moeten geven
Zoals alles kwam in het leven
Zo ging alles, zonder pardon
Wat zo veelbelovend begon


Een cactus die als kamerlid
Voor Links- Groen in de kamer zit
Beijvert zich in zijn partij
Voor veel meer cactussen erbij
En voor het kamerzetelkussen
Wenst hij meer kamerlidcactussen.

(We herinneren nog maar even aan het Kees Stip Festival op zijn honderdste geboortedag: hier meer.)


Matige majesteit
Hoge belastingdruk
Eiste geleidelijk
Meer en meer geld

Met zijn lafhartige
Inquisiteurskliekje
Kon-ie de pot op
Zo werd hem gemeld


in het café staat achterin
een knappe blonde vrouw
beproeft haar geluk
met gooien van munten in de kast
laat haar koffie staan

ze vloekt en roept
al tweehonderd in de min
maar ze is niet gek
nog één keer vijftig 
en ze stopt

eens moet hij toch vallen
dus nu alleen nog honderd
dan kan ze weg met winst
of speelt toch minstens kiet
op die kolerekast

zo verdwijnt in een halve ochtend
in de gleuf van Random Runner
wat ze die nacht met de hare
heeft verdiend

de baas is een toffe vent
scheldt haar de koffie kwijt
en leent vijf euro
voor de tram


Boeiend, die coschappen!
Casuïstiek en zo...
Heden begeven wij ons
Naar zaal 10
 
Daar is een zeldzame
Supervulkanische
Negentienogige
Steenpuist te zien
 


Flitsende flatussen!
Hitsig door gasvorming!
Wat toch een scheet 
bij zo iemand vermag!

Maar wat een vreselijk
eproctofielenleed
treft deze man
op een windstille dag

Een Britse psycholoog heeft voor het eerst een uitgebreide studie gedaan naar een
persoon met eproctofile, oftewel windjesfetisjisme. Zo iemand voelt zich seksueel
aangetrokken door mensen die scheten laten.
 
[youtube]tixKopGjn5s[/youtube]


Waar blijft de tijd meneer?
Waar is de Schetenclub?
Al wat mij rest
Is die oude elpee
 
Ja, er bestond toen nog
Eproctofielporno
Jammer, we hebben
De wind niet meer mee






Ha directeur, op facebook heet ik Beau
Ik ben leergierig, slim en heb ambities
Ik werk graag samen onder mijn condities
Ik zou voor jouw bedrijf, met mijn niveau...
 
Geachte Heer, uw toon is stapelgek
Voor u is er bij ons geen stageplek


Onmogelijk dit goedje goed te maken
Niet vast, niet vloeibaar, maar wel lekker fris
Het drupt voordat je tong het aan kan raken
Ik lik-hap-slik en proef de koele smaken
Voordat het alweer koek-en-zopie is


Altijd op maat gemaakt:
Medische groepstraining
Suiker, depressie
Ontstoken gewricht

Hartfalen, longfalen
Stabiliteitsprobleem
Beenderverdwijning of
Overgewicht


’t Is aangenaam en vredig in Den Haag
Geen onvertogen woord valt er te horen
Noch kamerleden die de rust verstoren
’t Bestuurlijk apparaat draait extra traag

Het Binnenhof oogt leeg en wat verloren
’t Is kabbelend en rustig in Den Haag
Met ieder op reces, van hoog tot laag
Heerst stilte in de overheidskantoren 

Verstomd is al het politiek gezaag
Nu fractieleden thuis hun tijd baloren
’t Is zo opvallend minzaam in Den Haag
Geen kabinet om ‘t volk te ringeloren

Zodoende rijst de cruciale vraag 
~Zou het wat zijn de Kamer aan te sporen 
Om het reces een tijdje door te schoren?~ 
‘t Loopt prima zonder inbreng uit Den Haag


Woeste Wouter Willink zat 
In zijn bruin cafeetje
Al was na het derde vat
Woeste Wouter Willink zat 
En daar hij geen stuiver had
Was de waard een beetje
Woeste Wouter Willink zat 
In zijn bruin cafeetje

Het is komkommertijd, half Holland bakt
Op warme stranden, zoekt in zilte golven
Verkoeling, is in zalig nietsdoen weggezakt
 
Te lui en onder quasi-nieuws bedolven
Heeft men geen oog voor een verdorven droom:
Ruim baan in Nederland voor wolven
 
De slang befluistert in zijn appelboom
Zijn faunavriendjes uit het land der blinden
Hun lobby ligt na Luttelgeest op stoom
 
De wolf terug, een nationaal gevaar
Hoe kan een zinnig mens dat nuttig vinden
Het ondier komt Roodkapje weer verslinden
Ik eis persoonsbeveiliging voor haar


Ronde van Frankrijk 2013

Etappe 1
...
Er was een spandoek en er was een bus
De heren hadden weinig zin te knallen
Al werd er soms hartstochtelijk gevallen
Het kijken bleek een nogal saaie klus

Zoals het ook bij voetbal vaak gebeurt
Een Duitser wachtte af en won de spurt

Etappe 2

Een snelle kopgroep en een chasse patate
Lars Boom had ook vandaag weer goede benen
Tot serieuze hellingen verschenen
Op weg naar l' empereurs geboortestad

Een Belg vooruit, de meute nadert snel
De spanning stijgt, amai ... hij haalt het … wel

Etappe 3

De knechten droegen water naar de zee
Die tijdens deze rit niet wilde wijken
Het landschap lag uitnodigend te prijken
Ik dank de Corsicaanse VVV

De Méditerranée, lagunes, zon
Er werd ook nog gefietst en iemand won



Heel Holland bakt, wat is dat populair!
Ze maakten bruidstaart, Brabants worstenbrood,
ragout van kippendijen, bokkenpoot, 
zelfs quiche met parmaham en camembert.

Ik geef de serie echter geen applaus:
geef mij maar frikandel met joppiesaus!


Het Koninkrijk staat op zijn kop
De journalisten in de hekken
Zij doen verslag van Britse gekken
En bookies strijken winsten op

Het is intussen ver na achten
En Kate heeft stiekem al gebaard
Het prinsje wordt nu ingeklaard
De pers staat voor the Court te wachten

De naam! DE NAAM! Het is begonnen
Wordt het nu Edmund, Charles of James
Of toch een Albert, George of Pete?

Zo'n perswee is het kunstje niet
Maar wachten op de ‘Royal Names’
Wie heeft de weddenschap gewonnen?


Dansende dactyli
Geestig & levendig
Zulks beoogt elk die
Heinz Polzer bemint
 
Dicht iemand moeiteloos
Doctorandissimo?
Heul veul gehuppeld
Waarschijnlijk, als kind
 


Zwoegen en piekeren
Ollekebollekes
Af en toe lukt het
Een enkele keer
 
En dan alleen door de
Perfectionistische
Strenge plezierdichter
Strak in de leer       


Zomaar een zomer aan zee
Kusten, zo eindeloos lang
Ach, wat lijkt dat lang gelee
Zomaar een zomer aan zee
Weet je nog wel hoe wij twee
- Zelfs voor de duvel niet bang -
Zomaar een zomer aan zee
Kusten, zo eindeloos lang?


Kijkend naar Mandela's haren
Vind ik het toch wel apart
Dat zijn haarlijn met de jaren
Grens werd tussen wit en zwart

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief