ze droomde ooit een briesend paard te zijn
met weelderige wapperende haren
bereden door de dapperste huzaren
zelfs zweep en sporen kregen haar niet klein

zij was een fiere furie vol venijn
die slechts met echte hengsten wilde paren
de zonen van de kudden der Tataren
haar hoofdstel was bedekt met hermelijn

ontwaakt is zij de koets weer ingestegen
bejubeld door de dwaze onderdanen
een rijtoer over star gebaande wegen

uitsluitend haar gedachten slaan op hol
gekortwiekt zijn de vorstelijke manen
de teugels horen bij het protocol

Hullie en zullie nu
Xenofobieverhaal
Kantelend tijdsbeeld:
De hoeder werd zwijn

Oliebelangen en
Islamiseringsangst
Dompelden gidsland in
Treurig chagrijn

Kijk op decennium:
Aanslagen, Euromunt
Pim, Bush, Osama
Saddam kreeg de strop

Vloedgolf in Azië
Mohammedanenvrees
Crisis, Obama -
Zo, dat zit erop

            

Het kan geen kwaad om soms terug te blikken
Voor wie heeft het verleden nou geen les?
Wat was vormt vaak een basis voor succes
Of reden om je in je lot te schikken

Wat zouden er nog massa’s mensen zwerven
Als niet de historiek hen richting gaf
Ze kunnen van de wieg tot aan het graf
Veel levenswijsheid en begrip verwerven

Toch blijkt de retrospectie vaak te falen
Men kijkt verkeerd: de raad blijft ongewis
Met als gevolgd dat de geschiedenis
Zichzelf tot in den treure blijft herhalen

Hoelang ook nog de tijd op aard’ zal vlieden
Dit uitgangspunt staat onverminderd één:
Behaalde resultaten zullen geen
Garanties voor de toekomst kunnen bieden
00
De eeuw begon zo goed. Millenniumbug
Bracht mijn gegevens dertig jaar terug
Liet data weer de seventies beleven
Gelukkig bleek die olifant een mug

01
De eerste bloei van Leefbaar Nederland
Gaf reuring op teevee en in de krant
Men had de pest aan paars en liet dit blijken
Met Pim en Fred en later Ratelband

02
Een laatste tientje hier, wat franken daar
Daar lag m’n oude geld op het trottoir
Er werden heel wat munten omgewisseld
Voor euro’s die ik simpelweg niet spaar

03
Wie Wilnis niet kan plaatsen is gezakt
De dorpsbewoners werden zwaar gepakt
Een oude veendijk was door grote droogte
Maar ook door kabelboeren zeer verzwakt

04
Shouf Shouf Habibi is de nieuwe trend
Toch lollig wel zo’n multicultiprent
Wie geen partij kiest kan slechts concluderen:
Een cynisch integratiedocument

05
De kilo’s vlogen gierend van mijn kont
Met eierkoekenkruimels langs mijn mond
Heb ik me waarlijk sufgesonjabakkerd
Tot mijn humeur weer op depressie stond

06
Ach Marcolief wat doe je idioot
Je hart maar ook je portmonnee is groot
Ik ben een kleine kleurenblinde jongen
In wit licht lijken schaduwen zelfs rood

07
Minister uit het kabinet gegooid
Een prachtidee: een wijk voor wie berooid
En arm als Job de onderkant bewoont
Misschien iets voor ’t failliete Land van Ooit

08
Een berg, een gletsjer, geiser en een fjord
Waar zelfs de stoerste mens verdrietig wordt
Mijn spaarbank die geen cent meer uitbetaalde
De financiële wereld ging aan gort

09
Het eerste tiental eindigt met een geeuw
Heel West-Europa onder meters sneeuw
Sinds jaren weer een echte witte kerst
Twee-graden-norm? We zien wel deze eeuw
Al was er duizend jaren op gewacht
met geestdrift die haast niet was in te tomen,
toen 't jaar tweeduizend eind’lijk was gekomen
bleek het een doodgewone nieuwjaarsnacht.
Het vuurwerk was misschien wat extra gul
toen bij de aanvang van de Jaren Nul.

Destijds voorzagen wij een grote ramp
die toe zou slaan op iedere computer.
Dit leidde tot een wereldwijd geploeter.
In grotten kwam een overlevingskamp.
Zijn wij misleid door mensen met een bul?
Computers werkten in de Jaren Nul!

Maar spoedig kwam een einde aan de rust.
Tweemaal verdween een vliegtuig in een toren.
De angst voor terrorisme was geboren.
Van één ding was een ieder zich bewust:
die dreiging is beslist geen flauwekul.
Het eerste slagveld noemt men nu "Grond Nul".

Gelukkig was daar toen professor Pim.
Helaas was daar de bloem der veganisten,
die zich ten doel gesteld had Pim te kisten.
Sindsdien verscheen geen Heiland aan de kim.
Of hecht u aan die man met blonde krul,
de meest verzwegen man der Jaren Nul?

We doen nog steeds te weinig voor 't milieu.
Laat ons de aardopwarming niet vergeten.
De ijsbeer heeft geen ijs en niets te eten
en ook voor and're dieren is het sneu.
De weg naar een akkoord is lang en mul;
het eindpunt ligt voorbij de Jaren Nul.

Tot slotte nog een serieuze zaak:
de crisis in de wereld van de banken.
Waar topbankiers en handelaars om janken,
leidt elders toch vooral tot leedvermaak.
Wanneer het beter wordt kan niemand zien,
maar ongetwijfeld in de Jaren Tien.

Een gumpergaaltje wordt geboren
Telkens wanneer men bijna niest
Onmiddellijk nadat men "ha!" zegt
En men de kracht voor "tsjie!" verliest

Wanneer er op die "ha!" een "tsjie!" volgt
Dan is het gumpergaaltje dood;
Daardoor is 't aantal vroeggestorven
Gumpergaaltjes taamlijk groot.

Maar volgt er op die "ha!" een "tsjoem!"
Dan weet het gumpergaaltje niet
Of het wel zin heeft, voort te leven
En sterft het toch - maar van verdriet.

De terugblik op de jaren Nul
Is enkel voor de onbenul

2001 dat ging voorbij
2002 dat ging voorbij
2003 dat ging voorbij
2004 dat ging voorbij
2005 dat ging voorbij
2006 dat ging voorbij
2007 ging voorbij
2008 dat ging voorbij
2009 ging voorbij

 
2010 is niet voorbij
En dat telt men er dus niet bij 

Mag ik er nu op rekenen
Dat u eerst eens  leert rekenen?

arm Utrecht, grauwe stad beneden middelmaat
waar een van God verlaten toren staat

een tergend, stervend centrum, bijna doodverklaard
de duivel  loopt er traag een vloekend rondje om de kerk
je blinde schepper kreeg zijn loon op stinkend Galgenwaard

je bent de zweer en bochel van de Heuvelrug
vervuild museum van het lijden van de mensen
vol trieste stumpers die hun tranendal verwensen
zo onbeholpen, moedeloos en stug

een roestig knelpunt voor  verdwaalde sleetse treinen
de reiziger blijft angstig, doch verstandig, steeds aan boord
hij wil beslist niet in jouw stadswoestijn verdwijnen
bevreesd voor enge ziektes en voor moord
die dreigen in de aardse hel van Catharijne


Lees meer over het domsonnet

Mij kwelt vandaag een knagend, kil verwijt:
Van oud op nieuw sprak ik nog heel verwaten
Wie stoppen wil, moet doen in plaats van praten!
Wat heb ik van die hoogmoed hevig spijt
Mijn zelfrespect ben ik volledig kwijt

Want diep moet ik mijn slap karakter haten
Nu ik met donzen tanden in je bijt
Terwijl mijn mond zich om je taille vlijt
En ik mijn lust de vrije loop kan laten
Jij hebt me in je macht, niets zal me baten

Van nieuwjaarsnacht tot nu zocht ik, Marie
Vergeefs je heerlijk lichaam te verzaken
Dat steeds naar wéér en méér blijft smaken:
Ik ben verslaafd aan jou, mijn lief biskwie

Uit: Meulenhoffs Dagkalender voor het jaar 2000

Na de wéér met bubbeldranken
Overgoten onverganke-
Lijke Top 2000-klanken
Met op nummer 1 wéér Queen

Geven wij nu allerwegen
Na het jaar tweeduizendnegen
Vol verwachting onze zegen
Aan het jaar tweeduizendtien

Wat zijn in dit jaar de zaken
Die we samen mee gaan maken?
Welke kreten gaan we slaken
Van ontzetting of plezier?

Wordt het stuntelen of stunten?
Wat zijn hoog- en dieptepunten?
Schrijf maar mee wanneer u kunt, ‘n
Overzicht geef ik vast hier

Januari wordt een ouder-
Wetse wintermaand, nog kouder
Dan in ’63, nou d’r
Komt dus een Elfstedentocht

Dit wordt voor jou een memorabel jaar
Waar avonden wel drie uur langer duren
Dus geen passief en wezenloos gestaar
Naar imbeciele, domme randfiguren
Van nu af aan maak jij je plannen waar 

Je laat de wijn dit jaar eens niet verzuren
Wordt bon vivant, speelt levenskunstenaar
Verliest jezelf in wulpse avonturen
Die uitgesmeerd zijn over vele uren
Of duikt desnoods weer in Max Havelaar

Heb lef, vervul je onvervulde dromen
En neem meteen vandaag een wijs besluit
Doe dingen die er anders niet van komen
En laat dit jaar de televisie uit

Het vuur moet je met olie blussen,
de stormvloed keren met een bres,
verdriet moet je met kolder sussen
en liefde zoeken in de fles.

Je dorst moet je met pekel lessen,
je honger stillen met venijn,
de oorlog met geslepen messen
en wonden helen met azijn.

Het nieuwe jaar begon met wijn,
met schransgelagen en jenever,
o, dat het vlug voorbij mag zijn,
dat wens ik jou uit gans mijn lever!

Kostelijk knalfestijn
Stunten of stuntelen
Gillende strijkers
En potten vol bier
 
´Geef me de vijf´ is na
Oudejaarsavondlol
Te vaak versimpeld tot
´Geef me de vier´

O, wat weet ik mij verlaten!
Niets is hier voor mij bestemd.
In mijn sokken zitten gaten
en ik voel in lichte mate
heimwee vlak achter mijn hemd.

Wat je zei, heb ik bekeken,
elke bezienswaardigheid.
Ik rijd rond in fraaie streken,
maar mijn hart laat ik niet spreken.
Ik verdrijf hier slechts de tijd.

Niemand kan ik hier bereiken
nu jij het bij brieven laat!
En ik sta hier vreemd te kijken
naar een standbeeld dat moet lijken
op een god die niet bestaat.

Binnen staan, bloot en losbandig,
nog meer beelden klaar voor mij.
(Daarvoor maakt men geld afhandig!)
En ik blijf alweer verstandig
en ik laat het er maar bij.

Ach, de mens weet van nature
dat hij dikwijls wachten moet.
Maar dat wachten kan lang duren
en dan ga je kaarten sturen:
“Liefste, hier is alles goed.” 

’s Nachts kan ik de slaap niet vatten
en ik steek mijn narrenkop
uit het raam, word dan flink nat en
onder het gekrijs der katten
loop ik een bronchitis op.  

 

Een vertaling door Driek van Wissen van Sentimentale Reise uit de bundel Lyrische Hausapotheke van Erich Kästner.

 

 

De minst correcte vorm van humor
is spotten met je hersentumor,
vooral als die kwaadaardig is
en bovendien slagvaardig is
en onverwoestbaar : « terminaal »
in radiotherapeutentaal.

Waarom men mij dan blijft bestralen ?
en ook nog chemisch wil verschralen ?
Omdat verplegers willen scoren
en hun patiënten ringeloren,
en als ik door zo’n tunnel glij
graag grapjes maken over mij,
waarmee ik dan niet lachen kan
want ik lig roerloos aan de scan.

Mijn uitvaart heb ik al geregeld
en zelfs mijn grafschrift is bezegeld :

HIER LIGT DE DICHTER

H.J.C.
IN GOED GEZWELSCHAP
R.I.P.
mijn leven kent geen
glamour en geen glitter
geluk is steeds
aan mij voorbijgegaan
ik zwem in gal
verdrink in bitter

maar met de tijd
ben ik wel meegegaan
vergeeft u mij
dat ik hier tranen twitter


En met deze tekst loop Daan de Ligt al vooruit op de Oranjeweken die halverwege januari beginnen.

Vervolging en staatsterreur dreven
Het jonge gezin uit het land
Ze zochten hun heil in Egypte

Dat lukte ook werkelijk, want
Men had in dat land geen verknipte
Asielwet, geen uitzetbeleid

Ik denk dat een engel hen tipte
In óns land, dat lijkt me een feit,
Was Jezus vast naamloos gebleven

En kwijnde de Heiland in spe
Nu weg in een vol AZC

(uit: De Tweede Ronde, zomer 2006)

De kerstpladoes houdt niet van kou,
hij haat die kille wobbelwitten,
gaat in een bad met froddels zitten
alsof zo'n daad wat helpen zou!

Al zijn die froddels dan wel heet,
ze plakken in pladoezenhaar.
Daartegen helpt geen scherpe schaar,
geen scheermachien, geen tube Veet.

Alleen een douche, koud als ijs
doet froddels steeds tot klodders klitten.
Men wrijft ze weg met wobbelwitten.
Zo'n kerstpladoes is dus niet wijs!


En luister op haar site hoe schoon zij het gedicht kan zingen.

'O Kerstmis, schoner dan de dagen!
Hoe kan Herodes 't licht verdragen?'
'Wel; met een zonnebril
Had iemand verder soms nog vragen?'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wolf



Canis lupus


Ze kletsen uit hun nek, de wolffanaten
Als zij, hoe ondoordacht en Wilders-blond
Hun liefde voor een soort mislukte hond
Als schapen dom staan rond te blaten

Zeloten van het wolvenwelkomfront
Die kennelijk hun medemens zo haten
Dat zij hem aan de rovers overlaten
Zijn dierenvrienden van de koude grond

De wolf terug: voor mij in geen geval
Dat hij hier ooit geleefd heeft, is een feit
Als motivering raakt het kant noch wal

Hij paste niet meer in een nieuwe tijd
De wilde beer trof dat lot eerder al
Krijgt die straks ook een warm onthaal bereid!