Wat nu? Twee jaar alweer?
Is dat een feestje waard?
Nou ja, heel even dan:
Holadijee!

't Is wel wat kort voor een
Biografieschrijver
Dus voor de boekenweek
Telt het niet mee

 

De zon komt 's morgens op, gaat 's avonds onder
En brengt ons tussentijds haar warme licht
Ze stemt daarmee een ruim publiek tevreden

Het antwoord op een vraag van lang geleden
- Waar blijft ze na haar dagelijkse plicht -
Bracht pas in amishkringen veel gedonder
 
Dus zou professor Sung, het is geen wonder
- Als bijbels astronoom een zwaargewicht -
Aan deze kwestie veldwerk gaan besteden

Hij volgde haar voorbij de kim, maar heden
Verscheen zijn niet-bevestigd doodsbericht
Dat maakt zijn laatste boodschap zo bijzonder

.. .-. / --.. .- .-.. / -.. . / .-- . .-. . .-.. -../
-... .. -. -. . -. -.- --- .-. - / -... . .-- -.-- --.. . -./
. .-. / .. ... / --. . . -. / --- -. -.. . .-. --. .- .- -. /
... .-.. . -.-. .... - ... / . . ..- .-- .. --. /
.-. -.-- --.. . -. //

De vertaling van deze morsetekst luidt:
 
Ik zal de wereld binnenkort bewijzen:
Er is geen ondergaan, slechts eeuwig rijzen

 

De laatst twee woorden ‘Eeuwig rijzen’ hebben de titel opgeleverd voor de bundel waarin Arlelanc, vernoemd naar een camping in de Ardèche waar het gedicht is ontstaan, is opgenomen. Uit: Eeuwig rijzen, verschijnt 25 maart bij uitgeverij de Contrabas, Utrecht-Leeuwarden

 

 

Lang leev’ hetvrijevers
Tjonge twee jaar alweer
Wat gaat de tijd toch
Onnoemelijk ras

Hierbij een goed bedoeld
Felicitatievers
Allen gelukgewenst
Groeten van Bas
 

Wat een leuk dreumesje
Gaaf zeg, twee lentes al
Hier is de taart, zet de
Kaarsjes maar klaar

Er wordt gebeld door de
Felicitatiedienst:
Datteme groeie het
Volgende jaar

Hang alle vlaggen uit!
Schrijf een verlichtend lied!
Wees bij Het Vrije Vers
Welkom als gast

Denkt u dan wel aan uw
Certificeringsplicht?
Doe aan de vrijheid maar
Blijf wel vormvast!

Vers is het substantief
Vrije de toevoeging
Ja, deze site blijkt
Het aardig te doen

Tientallen vormen op
Assortimentenlijst
Én heel veel dichters
Van rijp tot nog groen
 

Het feit dat hij het startsein heeft gegeven
Van deze o zo populaire site
Waarvoor veel dichters van het type ‘light’
Hun hecht gecomponeerde verzen schreven

Daarop wordt heden hier het glas geheven
Gevuld met wijn of bier of Black & White
(of voor geheelonthouders desnoods Sprite)
Opdat Het Vrije Vers nog lang zal leven.

We drinken met zijn allen op Quirien
(Afkomstig uit het Limburgs lustoord Haelen)
Die deze site het licht heeft laten zien

Opdat uiteindelijk zal zegepralen
Het vers geschreven in een vast stramien
En inspiratie op ons neer blijft dalen.  
 
 

Ze vliegt de kamer rond
Zwaait met haar toverstaf
Glijdt van haar bezem af
Valt lachend op de grond
Betovert onze hond
-hij is nu een giraf-

Een punthoed op haar bol
Als toverheks gekleed
Nou ja een oude plaid
Ik zeg haar liefdevol
Dat zij als toverkol
Voortaan Sonnetta heet

En na het spelen moe
Dek ik haar –kusje- toe

U zoekt de juiste hoofdtooi voor uw kroning
Die recht doet aan uw prinselijk profiel,
Vroeg laatst de edelsmid zijn nieuwe koning
 
Een diadeem zou kunnen, niet te iel
Het zou uw vorstelijke ster doen rijzen
En gaf uw adeldom een grootse ziel

Ook wil ik u op de tiara wijzen
Symbool voor een verheven koningschap
Het volk zou u er liefdevol om prijzen

Nou, ik dacht, sprak de kroonprins voor de grap
Veel eerder aan een gouden narrenkap

 

Uit: Eeuwig rijzen, verschijnt 25 maart bij uitgeverij de Contrabas, Utrecht-Leeuwarden

Hollandse schrijvers? Tja
Meestal wat burgerlijk
Lijden een saai
En wat suffend bestaan

Dus net als Elsschot zeer
Biografiewaardig
Vic van de Reijt
Houdt nog jaren zijn baan

In ieder einde schuilt een nieuw begin,
dat willen veel religies doen geloven.
Dus na het ondermaanse volgt Hierboven
de zoete troost, Gods roze suikerspin.

Zo'n stelling geeft het leven toch meer zin?
Want ben je rijk of valt er niets te roven
en ben je clean of kierewiet gesnoven,
de hemeltram heeft plaats zat achterin.

Tenzij je het een tikje anders ziet,
dat al wie niet meer is, niet meer dan wás,
wie met of zonder zin het leven liet,
terugkeert als een bloem of geurig gras.

En dan gegeten wordt door geit of koe?
Ik ben dat nieuw begin op voorhand moe.

Haar uiterlijk verdiende geen medaille
is veel te zacht gezegd, maar ze bezat
als troostprijs wel een hele slanke taille.

En innerlijke schoonheid dan? Geen spat!
Een loeder was ze, giftig, een harpij.
Toch kwam er ooit een vrijer op haar pad.

Een zomeravond op de Mookerhei
werd ze bevrucht, niet al te fijnbesnaard;
hij zag, hij overwon, hij kwam. En zij?

Ook zij vond het beslist de zonde waard;
zo’n lekker stuk, daar zag ze wel wat in.
Hij smaakte best. Dat zij nog heeft verklaard: 

‘In ieder einde schuilt een nieuw begin’,
dat lijkt me onwaarschijnlijk, voor een spin.

Ik houd ook best van Pi.
Maar vraag me wel af: why
lijkt pi hier niet op vlaai?
Hier klinkt het nogal bi
al rijmt het wel op drie,
maar ik zeg Pi-dag bye.

Nee, geef mij dan maar Hex.
Een spel, one of a kind!
Voor 't beautivolle mind.
Ja, leuker zelfs dan sex,
behalve dan met Lex,
vooral ook from behind.

(Die Lex dat is mijn vrouw,
voordat u denkt: wat nou?)

De leekste leek zelfs heeft het nog paraat:
eerst doe je a-kwadraat plus b-kwadraat
en daarmee heb je het kwadraat van c.

Bezie de stelling van Pythagoras!

De wijsgeer had wel meer een goed idee.
Zijn tonentheorie moet niet versmaad
(de Harmonie Der Sferen, inderdaad)
en zielsverhuizing tussen mens en vee.

Bezie de stelling van Pythagoras!

Bezie zijn filosofisch Alcatraz,
rots in de baai van de onwetendheid.
Toch kwam er op den duur ook tegengas.
Ten slotte heeft men om een wissewas
zijn ziel een nieuwe woning in geleid.


14 maart (3/14 voor Amerikanen) is Pi-dag Geen sonnet over pi, maar wel een Pi-sonnet.  Om in stijl te blijven is het onderwerp wel wiskundig.

Stupide voorjaar, koleriek geluid!
Het onkruid schiet gemeen de aarde uit,
mijn grote rozenbed schreeuwt om zijn snoei
en overal drenst speenkruid, schel in bloei.

Het hoge grasveld kijkt mij tergend aan.
Een mol is sarrend door het perk gegaan,
terrassen zitten onder kwelziek mos
en vogels krijsen al mijn weerzin los,

dus van mijn huis met tuin heb ik veel spijt.
In maart reeds baal ik van de wrange plicht
de klussen weer alleen te moeten klaren

en sinds het tieren van de grijze haren
heb ik rond half april steeds spit, wellicht
vandaar dat men ook spreekt van passietijd.



Uit: "De Tweede Ronde", herfst 2004

Een openluchtconcert
Gezellig op het plein
Gezwaai naar Huub en Trijn
Terwijl gebabbeld werd
Met Lydia en Ferd
Zo leuk er bij te zijn

De band op het verhoog
Die maakte met lawaai
Een eind aan het gezwaai
En elke dialoog
Gezelligheid vervloog
Het samenzijn werd saai

We zijn naar huis gegaan
Er was geen lol meer aan

Een stunt waar u aan mee moet doen,

Vooral als het uw maat is:
Bij aankoop van een linkerschoen
Krijgt u de rechter gratis!

 



Het Herb vessel is real een fabulous store
They maken voortdurend the blits
Met toothpasta, monthverband en nog veel more
For instance this stuff voor de kids

Alaaf! Het zuiden viert weer carnaval
Wij buren wilden als 'The A-team' gaan

Toen kwam de moeilijkheid met ons getal:
Wij zijn met vijf! 't Idee was van de baan
Ons burengroepje ging weer in conclaaf

We zijn eruit, en kijk ons nu eens staan!
We hebben zelfs een busje, reuzegaaf:
Met Murdock, Face, BA en Hannibal
En onze kleinste buurman wordt A-laaf

 

Deze tekst maakt deel uit van Project P  van Christiaan Abbing, die zich als doel gesteld heeft wekelijks een versvorm uit Versvormen van Drs. P te publiceren op zijn blog, inhakend op de actualiteit. Informatie over de Retour vind je hier. Onze medewerker Bas Boekelo publiceerde eerder al een hele reeks Retours op Het vrije vers.

 

Misschien was ’t iets als lurven. Echt, verzonnen?
Je zieltje hoorde blank te zijn en rein.
Soms kreeg ik op mijn ziel en deed die pijn.
Maar wat het ding was, zag ik bij de nonnen.

De kleine catechismus was hun bron en
de illustraties legden ’t uit, haarfijn:
de ziel bleek een soort pannenkoek te zijn.
De staat der ziel werd verder uitgesponnen.

Men zag drie zielen ofwel pannenkoeken.
De eerste blank, de tweede was geschroeid
met dagelijkse zonden: jokken, vloeken.

Maar nummer drie zou bij een tafelronde
met weerzin zijn geweigerd en verfoeid:
een groot zwart gat in ’t midden. Echt doodzonde.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bommen

 
 
De Oekraïners schreeuwen om munitie
Maar overal is er immens tekort
Een fikse kluif op Ruttes Navo bord
Straks hoofd van de defensie coalitie
 
Misschien valt er met Haddock nog te praten
Die heeft wel duizend bommen en granaten!