Ik ga vanavond maar een rookkring blazen
En mijn jeneverglas blijft ook niet droog
Ik hef het in de blauwe walm omhoog
En zal daarna eens stevig door gaan dazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Als dichter niet een van die houten klazen
Vol zelfbeklag en mooie spanningsboog
Ik snapte wel geen bal van zijn betoog
Maar liet me altijd blij door hem verbazen
En rook een joint op Simon Vinkenoog 

Maar weinigen die ooit zijn werk herlazen
Het ging meer om de mens, de demagoog
Die met verruimde geest zijn verzen spoog
En woedend over liefde stond te razen
Vaarwel, vaarwel, o Simon Vinkenoog!

De blinde, hersenloze New-Agedwazen
Verloren hun partij-ideoloog
Maar zaterdag verschijnt een regenboog
Als regenwolken worden weggeblazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Dan schuiven ze hem zachtjes in de oven
-Hoe tragisch is het sterven van een kind-
Daar wordt een flink pak hasjiesj bijgeschoven
Wij blijven achter, blowing in the wind

Zijn rechteronderbeen is afgezaagd,
Maar Vinkenoog blijft vrolijk gehumeurd
Alsof er hoegenaamd niets is gebeurd.
Vandaar dat ik mijzelf heb afgevraagd:

Hoever kan Simon worden ingekort
Voordat hij daarvan merkbaar anders wordt?


Ondanks het feit dat zijn rechteronderbeen is afgezet
blijft Simon Vinkenoog onverbeterlijk optimistisch

Hoewel we het normaal helemaal niet hebben op 'vrije dichters', maken we voor Simon Vinkenoog graag een uitzondering. Zoals je ongetwijfeld weet, is zijn rechterbeen onlangs geamputeerd. Op het hoofdkantoor lezen we dagelijks het laatste nieuws op zijn site. Het is voor zwaarmoedige light-versedichters bijzonder vreemd om te zien hoe ongeloofelijk positief hij met de amputatie omgaat. 

Vanochtend haalden we op het hoofdkantoor met een flinke zak Skunk en een mooie blok rode Libanon herinneringen aan Vinkenoog op. Zo herrinnerde een van onze redacteuren zich zijn gulheid toen er iets voor het goede doel georganiseerd werd. Een ander vertelde glimlachend dat hij door Vinkenoog ooit bij een wedstrijd de grootste dichter van de avond was genoemd. De overige redactieleden knikten instemmend, ook zij hadden dit weleens meegemaakt. 'En toen bij die Red de Paddo demonstratie, toen ging hij ook helemaal los,' juicht een aspirant-redactielid opgewonden. En wat te denken van die ene keer, toen... Inderdaad, het bleef nog lang een ongeloofelijk mooie dag.  

 



 

In de kopgroep reed hij virtueel
door de voorsprong in het geel.
Maar toen het gat daarna werd dichtgereden
behoorde snel zijn droom tot het verleden.

 

Fourth of July, how sweet it sounds,
As every year it rolls around.
It brings active joy to boy and man,
This glorious day throughout our land.

We hail this day with joy and pride,
And speak of our forefathers who died;
Who fought for liberty in days of yore,
And drove the British from our shore.

We, as descendants of that race,
Should not now our land disgrace.
Arise, freeman, arise once more,
Be earnest as in the days of yore.

Je weet het vast nog wel, een tijdje terug organiseerden we de veertiendaagse ollekebollekeweek, naar aanleiding van de ollekebollekewedstrijd die boekhandel Ongerijmd organiseerde, naar aanleiding van de verschijning van het boek Zeslettergrepigheid, het boek dat Cees van der Pluijm samenstelde uit de ollekebollekes van Drs. P.
Nu zijn onze collega's van De gevulde pastinaak (Uw levendige internetplek voor scherpzinnige en technisch hoogstaande light-verse poëzie, geschreven door auteurs met hilarische namen.) ook met een ollekebollekeweek begonnen. Laten we er het beste maar van hopen. Dat er in elk geval geen vijflettergrepige woorden met de klemtoon op de tweede lettergreep in regel zes staan... 

Je kokkerd was te lang, te bol van ronding
Een grof gezwel en bron van diep verdriet
Dat jij voor vrachten geld halveren liet
Toch was het resultaat van die verwonding
Het neusje van de zalm bij lange niet

Je had een kleur zo glanzend als grafiet
Juist dat maakte je huid voor jou een onding
Maar je besluit vraagt verdere doorgronding:
Waarom koos jij een blanker koloriet
En niet de black is beautiful-verkonding?

Van megaster werd jij tot bange kneus
In jouw bizarre zoektocht naar geluk
Beet jij je tanden op het leven stuk
En dus maakt Hein jou nu een lange neus

Hij was niet wat je noemt theaterdier
Maar voelde snel dat daar veel geld in zat
De wereld, zag hij, zit vol idioten

Toen hij dus Elvis in de gaten had
Wist hij die jongen vlug omhoog te stoten
Maar niet uit eerbied voor zijn fraai gezang

En om dit moederskindje te promoten
Zat hij voortdurend op de eerste rang
Zo maakte hij zichzelf ook officier

Als kolonel bleek hij een slim strateeg:
Hij blies hem op en zoog hem daarbij leeg

(uit: De Canon van Nederland, uitgeverij Liverse)

Honderd jaar geleden werd in Breda Andries van Kuyk geboren, die later onder de naam 'Colonel Parker' manager werd van Elvis Aron Presley. Omdat hij illegaal in de VS was en dus geen papieren kon tonen, mocht Elvis nooit op buitenlandse toernee. Dankzij het door zijn ontdekker opgestelde wurgcontract stroomde het merendeel van Elvis' verdiensten in de zakken van de 'Colonel' die op hoge leeftijd en tevreden overleed. In Breda is ter herdenking van zijn geboortedag gisteren een tegel aangebracht in zijn geboortehuis. Met zo'n oplichter is het niet verwonderlijk dat zelfs de herdenkingstegel niet deugt: zijn geboortehuis is al lang afgebroken.

De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil
Zijn muze
Heet Suze

Nur Naseweisheit ist es, Freuds Gedanken
Quacksalberei!
Es ist ein Jammer für die Geisteskranken
Quacksalberei!
Das er doch einen Lehrstuhl kriegt!
Die Therapie die wirkt ja nicht
Man muß mit so 'nem Typ wohl zanken
Quacksalberei!

Man sieht es ja an dem Gesicht:
Quacksalberei!

Ich kann mir manche Beute hier gewinnen
Im Schwarzen Wald
Ich spüre einen starken Drang von innen
Im Schwarzen Wald
Der Pilger und sein Pilgerstab
Der Kaufmann der sich übergab:
Man hört das Opferblut nicht rinnen
Im Schwarzen Wald

Es ist ein Riesenmassagrab
Der Schwarzen Wald

Welkom in Oostenrijk
Gastvrij toeristenland
Schuhplattler, Dirndls!
Of nee, da’s gezeur 

Doet u mij liever de
Abominabele
Fritzl! En Priklopil!
Díe brengen kleur!


Welkom in Oostenrijk

Hitler: wat een schitterende vent
Betrok miljoenen bij de politiek
Werd in een razend tempo breed bekend
En vond gehoor bij jong en oud publiek

Hij sponsorde voor film en ook muziek
Die Hitler was een schitterende vent:
Hij lobbyde ook vast voor de lyriek,
Vertrouwde de VS al voor geen cent

Hij leefde passievol voor het moment
Zijn speeches tonen gouden retoriek
Hitler: wat een schitterende vent
Hij was de prins der krachtige mimiek

En noem geen 'Holocaust' of 'groot verband'
Bekijk nu eens de positieve kant


 

Isaac-Bernhard Steiffer is een van de drijvende krachten achter Rederijkerskamer De vergulde pastinaak

Ach, wie kurzfristig ist das Menschenleben!
Reich' mir die Hand
Und wie vergänglich das wonach wir streben!
Reich' mir die Hand
Ich spür' in meinem Herzen Wucht
Ich weiß genau; 's ist eine Flucht                                                                                  
Trotzdem läßt mich die Sehnsucht beben
Reich' mir die Hand 

Ach, diese blöde Sammelsucht!
Reich' mir die Hand!
 

Herein! Grüss Gott! Willkommen! Weidmansheil!
Wir haben Eisbein! Bratwurst! Sauerkraut!
Und Schweinebraten! Strammen Max mit Schinken!

Wir singen dabei lustig und ganz laut
Dabei gibt es auch Schaps und Bier zu trinken
Mein Freund, ich lade dich vollgerne ein!

Herein! Lass mich doch nicht vergeblich winken!
Und nennst du mich gemütlich "Brüderlein"
Dann finde ich das toll: das wäre geil!

Und willst du vielleicht nicht mein Bruder sein
Dann schlag' ich dir doch gern den Schädel ein!




  

Es tut mir leid, ich muß jetzt endlich gehen
Auf wiedersehen
Ich muß jetzt fort, ich möchte gerne stehen
Auf wiedersehen
Schon möglich das ich wiederkehr'
Jetzt muß ich gehen, danke sehr
Schön das ich Sie noch heute hab' gesehen
Auf wiedersehen

Das war's; mein Herz das schlägt nicht mehr
Auf wiedersehen

Opa wasbeer, die graag las
Sloot de dichtbundel van Bas
‘Morgenvroeg,’ zei opa wasbeer
‘Lees ik al dat moois van Bas weer’

‘Mijn zoon is dood,‘ zei overstuur
Onlangs een pierenmoeder
‘Hij is gestorven in de schuur
Aan restjes mierenpoeder’

Ich bin der Gast, ich bin dazu gezwungen
Erbarme mich!
Und reden soll ich! Das ist nicht gelungen
Erbarme mich!
Schon roh gefoltert blieb ich still
Wo ich doch gerne reden will
Warum ziehen die erst die Zungen!
Erbarme mich!

Die Henker foltern ohne Ziel
Erbarme mich! 
Ich weiß ja schon; ich bin zu weit gegangen
Es tut mir leid
Die Sehnsucht war zu stark und das Verlangen
Es tut mir leid
Jetzt seufze ich im dunklen Knast
Ach! Hätt' ich besser aufgepaßt!
Ich bin allein mit meinen Bangen
Es tut mir leid 

Man hat mich in der Tat erfaßt
Das tut mir leid

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de kunst

‘De mannen domineerden steeds de kunst
En vrouwen worden nauwelijks genoemd:
Die moesten steeds bordurend binnenblijven!’ 

‘Dat mens Van Schurman was toch heel beroemd
Die kon mooi schilderen en ook goed schrijven
En werd geprezen om haar meesterschap! 

Nee, echt talent komt altijd bovendrijven
En al die mannen vonden haar heel knap
Ze dongen ellebogend om haar gunst 

Je hebt, al is het nog zo spijtig Truus
Dus voor je niet-beroemd zijn geen excuus’
Lees meer...