Bij Nijgh & Van Ditmar is een bloemlezing verschenen van het werk van John O' Mill. De in 2005 overleden dichter maakte furore met zijn lichte verzen waarin Engels en Nederlands op kunstige en zeer vermakelijke wijze zijn samengebracht. Voor 'Light Verse in Dutch & Double Dutch' kozen de twee bewonderaars Pieter Nieuwint en Ivo de Wijs hun favoriete verzen.
Zondag 21 oktober, van 4 tot 5, signeren Nieuwint en De Wijs de bundel in boekhandel Het Martyrium in Amsterdam. Komt allen!
In Leicester, locus Grijzebroederskerk
Zijn eeuwbestofte beenderen gevonden
De wetenschap prikt juichend in de wonden
Eufoor na vele weken priegelwerk
Die kromme rug, de scheve schouderbladen
De schedel met de kerven van een bijl
De lendenstreek toont krassen van een pijl
Geweld voorzag een einde aan zijn daden
Zal men door DNA bewijzen staven
Dat Richard, derde koning en despoot
Die in de slag bij Bosworth werd gedood
Hier onder een parkeerplaats lag begraven?
Had hij, in plaats van zeuren om een paard
Niet beter kunnen vragen om een zwaard?
Of Shakespeare Shakespeare was, het blijft een vraag.
Al eeuwen gist men naar van alles in zijn leven,
vooral de pseudologen doen dat graag.
En wie hij was: het is mij om het even.
Maar wat en waar en hoe hij was: veel leuker!
Was hij een ochtend-, nacht- of avondmens?
Een comazuiper of een kommaneuker?
Had hij een sixpack of een flinke pens?
Op schrift is er niet veel van hem bewaard.
Zijn naam, in beverige hanenpoten;
zes krabbels, zaken voor de wet verklaard,
in alle zes de spelling naar de kloten.
En toch dat werk! Voorwaar een knappe klus
voor 'n alcoholische dyslecticus.
De zon schijnt heel wat feller dan haar ogen.
Ze heeft , vrees ik, haar lippen nooit gestift.
Mijn blik wordt naar haar borsten niet gezogen.
Ik raak ook van haar haren niet op drift.
Ik heb haar wangen zelden mooi zien blozen,
Haar nooit gezegd dat zij zo lekker ruikt.
Haar lichaamsgeur is niet bepaald als rozen.
Ik denk dat zij parfum niet eens gebruikt.
Wanneer ze praat, dat lijkt nog niet op zingen,
Vooral niet op mijn lievelingsmuziek.
En als zij loopt, krijg ik geen tintelingen.
Haar gang is boers, niet goddelijk of sjiek.
Maar toch, ze vindt in niemand haar gelijke
Als ik, verliefd, mijn lief zit aan te kijken.
When, in disgrace with Fortune and men's eyes,
I all alone beweep my outcast state
And trouble deaf heaven with my bootless cries
And look upon my self and curse my fate,
Wishing me like to one more rich in hope,
Featured like him, like him with friends possessed,
Desiring this man's art, and that man's scope,
With what I most enjoy contented least,
Yet in these thoughts myself almost despising,
Haply I think on thee, and then my state,
Like to the lark at break of day arising
From sullen earth sings hymns at heaven's gate.
For thy sweet love remembered such wealth brings
That then I scorn to change my state with kings.
*
Lig ik in tranen hier voor Neerlands volk
En lazer van mijn rotspiek met een boog
Dan schreeuw ik mijn ellende huizenhoog
En weet: ik viel weer in mijn eigen dolk
Ik zou in grote rijkdom kunnen leven
Met vrienden alle uren om mij heen
Van wie ik schoonheid, macht en status leen
De luchtbel knapt, het mooiste duurt maar even
Ik zwelg zo nog wat door in oud chagrijn
Dan teken jij een glimlach op mijn kaken
Terwijl daarbuiten vogels hooglied maken
En psalmen fluitend in de glorie zijn
Ik droom jouw kleine hoofd tegen mijn borst
Geen cent en toch gelukkig als een vorst
Rede op de nationale conferentie van de Chinese Communistische Partij over de kwestie van de terugkeer in het proletariaat en de brede volksmassa's door heropvoeding van de agressieve krachten der reactionaire, contra-revolutionaire, imperialistische, volksvijandige, feodale, bureaucratisch-kapitalistische, kleinburgerlijke, anti-Marxistische, revisionistische, Rechts-opportunistische, uitbuitende, klassevijandige grootgrondbezitters, bourgeoisie en compradores, alsmede de renegaten, door kritiek en zelfkritiek.
De radicale materialist
Is onbevreesd en strijdt vol zelfkritiek
Hij laat zich energiek rectificeren
Reactionair en mandarijnenkliek
Die moeten wij methodisch corrigeren
Door overreding en concrete les
Door wetenschappelijk analyseren
-Liefst met een heel groot bot en roestig mes-
Zien die dan in wie zich hier heeft vergist
En op de collectieve boerderij
Zijn zij weer overtuigd van de Partij
Dialectisch materialist met confucianistische trekjes.
Volgens zijn dialectiek eindigde die niet in een stabiel en gelukkig evenwicht, maar is het kenmerk 'conflict.'
Bij elke revolutie ontstaan contrarevolutionaire elementen binnen de machtsstructuur zodat een 'permanente revolutie' nodig is om die steeds uit te zuiveren.
Kennis komt voort uit ervaring en is hetzelfde als betrokkenheid.
Volgde de confucianistische 'doctrine van het midden': na een periode van turbulente veranderingen volgde een periode van rust, soms veranderingen terugdraaiend als voorbereiding op een nieuwe periode van onrust.
Ik droomde onlangs dat ik wakker werd
Gelukkig, want het was een nare droom
Zodat ik blij was dat ik weer ontwaakte
Maar hé: ik was een oude appelboom
Wat helemaal niet naar voldoening smaakte
Mijn wortels waren dood, mijn kruin verdord
Waarna ik in een nieuwe toestand raakte
Doordat ik door mijn eega werd gepord
Ik was in één klap wakker en alert
Ik dacht nog aan het in mijn droom beleefde
Toen ik ontbeet en naar kantoor toe zweefde
Vasubandhu (4e of 5e eeuw)
Het Grote Voertuig kent twee hoofdtakken: ging Nāgārjuna uit van de leegte, Vaubandhu's doctrine is monisme ( de werkelijkheid is één) en idealisme (de geest is de ene werkelijkheid). Ik mag dan een boom waarnemen of me er een voorstelling van maken maar hij bestaat alleen in de geest. Als we ontwaken uit een droom weten we dat het een illusie was. Zo moet er een hoger bewustzijn bestaan dat deze wereld als onwaar ontmaskert: denk aan Plato's Ideeënwereld. Vasubandhu kent acht soorten van dit bewustzijn; de fundamenteelste is het 'grote magazijn van het bewustzijn' met trekjes van het collectieve onderbewuste van Jung en de 'vormvelden' van Sheldrake.
Zo werkt karma: de gevolgen van mentale acties worden opgeslagen in het magazijn (de alya) en komen tezijnertijd weer tevoorschijn. De grondslag van de alya is de ware natuur, de ultieme werkelijkheid. De alya ontstaat doordat aan deze werkelijkheid onwetendheid wordt toegevoegd. Door yoga kan het bewustzijn uitstijgen boven zijn preoccupatie met het materiële en het gewone bewustzijn met zijn problemen en lijden. Het zaad van vroegere acties in het alya kan zijn rol dan uitspelen en niet vervangen worden door nieuw, zodat verlossing van wedergeboorte mogelijk is.
(uit: Jaap van den Born, Een hoop genavelstaar, rijmcanon van de Oosterse filosofie, www.mijnbestseller.nl)
"De stem van Bor de Wolf is overleden",
Zo las ik dezer dagen in de krant.
Door nostalgie werd ik toen overmand
Omdat de tijd zo snel is voortgeschreden.
Ik hoorde Bor zijn stem, nogal markant,
Die nooit uit mijn geheugen is gegleden
En dacht ook aan zijn wederwaardigheden
Daar in meneer de Uil zijn fabelland.
Het zat hem vaker tegen in het leven
Waarna hij, door emoties voortgedreven,
Steeds schielijk vluchtte naar het Enge Bos.
Daar kwam hij weer van zijn problemen los.
Maar nu is hij voor altijd daar gebleven
En hij die hem vertolkte is de klos.