Bij Nijgh & Van Ditmar is een bloemlezing verschenen van het werk van John O' Mill. De in 2005 overleden dichter maakte furore met zijn lichte verzen waarin Engels en Nederlands op kunstige en zeer vermakelijke wijze zijn samengebracht. Voor 'Light Verse in Dutch & Double Dutch' kozen de twee bewonderaars Pieter Nieuwint en Ivo de Wijs hun favoriete verzen.   

Zondag 21 oktober, van 4 tot 5, signeren Nieuwint en De Wijs de bundel in boekhandel Het Martyrium in Amsterdam. Komt allen!





Zoete herinnering
Jongen van zeventien
Sylvia stelde haar
Lichaam ten toon

Ma was niet blij met die
Emmanuelle-films
Zij kreeg potdorie
De lakens niet schoon





Hoi, ik ben Pandabeer
Aaibaar en menselijk
U geeft me giften want
Ik ben bedreigd

Dat is mijn eigen schuld
Wereldnatuurfondser
Want ik ben amper
Tot paren geneigd!


 

Demonstratie bij de begrafenis van abortusarts George Tiller in 2009, doodgeschoten
in de kerk (sic!) door een tegenstander van abortus


Erg hè van Malala
Nee, dan de christenen!
Die preken Liefde
En zijn niet zo wreed!

Nou ja, behalve die
Anti-abortusgroep
Gek dat je dat dan
Zo snel weer vergeet





Sinterkloas ik möt bekenn,
mien geleuf in oe been’k kwiet.
Dat zeg ik nich um oe te ploagn,
‘k heb ok niks biej oewn zwartn knecht.

Wat wa besteet - en noe kö’j lachn,
man, brek miej de bek nich los,
’t steet op al dee rooie weempels -
dat is dat witte Tweantse peerd.

Nee, iej hooft miej niks te geavn,
‘k heb biej t hoes a pröttel zat
Doarbiej he’k in mien hille bestoan
van oe zölf nog nooit wat kreegn.

A’j dan toch as oaldn griezn
kadookes smiet in iedern hook,
aans nich as um oew echtheid te bejoan,
doot miej dan mer n riemweurdkeslexicon.




In Leicester, locus Grijzebroederskerk
Zijn eeuwbestofte beenderen gevonden
De wetenschap prikt juichend in de wonden
Eufoor na vele weken priegelwerk

Die kromme rug, de scheve schouderbladen
De schedel met de kerven van een bijl
De lendenstreek toont krassen van een pijl
Geweld voorzag een einde aan zijn daden

Zal men door DNA bewijzen staven
Dat Richard, derde koning en despoot
Die in de slag bij Bosworth werd gedood
Hier onder een parkeerplaats lag begraven?

Had hij, in plaats van zeuren om een paard
Niet beter kunnen vragen om een zwaard?


Of Shakespeare Shakespeare was, het blijft een vraag.
Al eeuwen gist men naar van alles in zijn leven,
vooral de pseudologen doen dat graag.
En wie hij was: het is mij om het even.

Maar wat en waar en hoe hij was: veel leuker!
Was hij een ochtend-, nacht- of avondmens?
Een comazuiper of een kommaneuker?
Had hij een sixpack of een flinke pens?

Op schrift is er niet veel van hem bewaard.
Zijn naam, in beverige hanenpoten;
zes krabbels, zaken voor de wet verklaard,
in alle zes de spelling naar de kloten.

En toch dat werk! Voorwaar een knappe klus
voor 'n alcoholische dyslecticus.



De zon schijnt heel wat feller dan haar ogen.
Ze heeft , vrees ik, haar lippen nooit gestift.
Mijn blik wordt naar haar borsten niet gezogen.
Ik raak ook van haar haren niet op drift.

Ik heb haar wangen zelden mooi zien blozen,
Haar nooit gezegd dat zij zo lekker ruikt.
Haar lichaamsgeur is niet bepaald als rozen.
Ik denk dat zij parfum niet eens gebruikt.

Wanneer ze praat, dat lijkt nog niet op zingen,
Vooral niet op mijn lievelingsmuziek.
En als zij loopt, krijg ik geen tintelingen.
Haar gang is boers, niet goddelijk of sjiek.

Maar toch, ze vindt in niemand haar gelijke
Als ik, verliefd, mijn lief zit aan te kijken.
Sonnet 29

When, in disgrace with Fortune and men's eyes,

I all alone beweep my outcast state

And trouble deaf heaven with my bootless cries

And look upon my self and curse my fate,


Wishing me like to one more rich in hope,

Featured like him, like him with friends possessed,

Desiring this man's art, and that man's scope,

With what I most enjoy contented least,


Yet in these thoughts myself almost despising,

Haply I think on thee, and then my state,

Like to the lark at break of day arising

From sullen earth sings hymns at heaven's gate.


For thy sweet love remembered such wealth brings

That then I scorn to change my state with kings.

*

Lig ik in tranen hier voor Neerlands volk
En lazer van mijn rotspiek met een boog
Dan schreeuw ik mijn ellende huizenhoog
En weet: ik viel weer in mijn eigen dolk

Ik zou in grote rijkdom kunnen leven
Met vrienden alle uren om mij heen
Van wie ik schoonheid, macht en status leen
De luchtbel knapt, het mooiste duurt maar even

Ik zwelg zo nog wat door in oud chagrijn
Dan teken jij een glimlach op mijn kaken
Terwijl daarbuiten vogels hooglied maken
En psalmen fluitend in de glorie zijn

Ik droom jouw kleine hoofd tegen mijn borst
Geen cent en toch gelukkig als een vorst  

 




Mao Tse-Tung (Mao Zedong) 1893-1976

Rede op de nationale conferentie van de Chinese Communistische Partij over de kwestie van de terugkeer in het proletariaat en de brede volksmassa's door heropvoeding van de agressieve krachten der reactionaire, contra-revolutionaire, imperialistische, volksvijandige, feodale, bureaucratisch-kapitalistische, kleinburgerlijke, anti-Marxistische, revisionistische, Rechts-opportunistische, uitbuitende, klassevijandige grootgrondbezitters, bourgeoisie en compradores, alsmede de renegaten, door kritiek en zelfkritiek.

De radicale materialist
Is onbevreesd en strijdt vol zelfkritiek
Hij laat zich energiek rectificeren

Reactionair en mandarijnenkliek
Die moeten wij methodisch corrigeren
Door overreding en concrete les

Door wetenschappelijk analyseren
-Liefst met een heel groot bot en roestig mes-
Zien die dan in wie zich hier heeft vergist

En op de collectieve boerderij
Zijn zij weer overtuigd van de Partij


Dialectisch materialist met confucianistische trekjes.
Volgens zijn dialectiek eindigde die niet in een stabiel en gelukkig evenwicht, maar is het kenmerk 'conflict.'
Bij elke revolutie ontstaan contrarevolutionaire elementen binnen de machtsstructuur zodat een 'permanente revolutie' nodig is om die steeds uit te zuiveren.
Kennis komt voort uit ervaring en is hetzelfde als betrokkenheid.
Volgde de confucianistische 'doctrine van het midden': na een periode van turbulente veranderingen volgde een periode van rust, soms veranderingen terugdraaiend als voorbereiding op een nieuwe periode van onrust.

(Uit: Een hoop genavelstaar, te bestellen bij www.mijnbestseller.nl)

 





gisteren liep ik op straat
Kwadratuur van de Cirkel
tegen het lijf

na een warme begroeting
hebben we een constructie
van trisectrice gegeten

in het restaurant van
Wortel min Een en zijn
complexe vrouw

kapsones genoeg die twee
alleen omdat hun bestaan
boven twijfel verheven lijkt






Als schemerlicht het raam verduistert 
hef ik het glas en weet mij even 
door zoete eenzaamheid omgeven 
terwijl mijn stem je naam weer fluistert.
 
De maan werpt kilte door het glas;
Ik pook de haard op en de vonken
verstuiven tot zij, weer verzonken
versmelten in de rode as.

En al de jaren die vergleden,
de levens en de lijdensduur;
zij vallen samen in het vuur
als was het een moment geleden.

(Uit: De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag, )

 



 

Ik droomde onlangs dat ik wakker werd
Gelukkig, want het was een nare droom
Zodat ik blij was dat ik weer ontwaakte

Maar hé: ik was een oude appelboom
Wat helemaal niet naar voldoening smaakte
Mijn wortels waren dood, mijn kruin verdord

Waarna ik in een nieuwe toestand raakte
Doordat ik door mijn eega werd gepord
Ik was in één klap wakker en alert

Ik dacht nog aan het in mijn droom beleefde
Toen ik ontbeet en naar kantoor toe zweefde

 

Vasubandhu (4e of 5e eeuw)

Het Grote Voertuig kent twee hoofdtakken: ging Nāgārjuna uit van de leegte, Vaubandhu's doctrine is monisme ( de werkelijkheid is één) en idealisme (de geest is de ene werkelijkheid). Ik mag dan een boom waarnemen of me er een voorstelling van maken maar hij bestaat alleen in de geest. Als we ontwaken uit een droom weten we dat het een illusie was. Zo moet er een hoger bewustzijn bestaan dat deze wereld als onwaar ontmaskert: denk aan Plato's Ideeënwereld. Vasubandhu kent acht soorten van dit bewustzijn; de fundamenteelste is het 'grote magazijn van het bewustzijn' met trekjes van het collectieve onderbewuste van Jung en de 'vormvelden' van Sheldrake. 
Zo werkt karma: de gevolgen van mentale acties worden opgeslagen in het magazijn (de alya) en komen tezijnertijd weer tevoorschijn. De grondslag van de alya is de ware natuur, de ultieme werkelijkheid. De alya ontstaat doordat aan deze werkelijkheid onwetendheid wordt toegevoegd. Door yoga kan het bewustzijn uitstijgen boven zijn preoccupatie met het materiële en het gewone bewustzijn met zijn problemen en lijden. Het zaad van vroegere acties in het alya kan zijn rol dan uitspelen en niet vervangen worden door nieuw, zodat verlossing van wedergeboorte mogelijk is.
(uit: Jaap van den Born, Een hoop genavelstaar, rijmcanon van de Oosterse filosofie, www.mijnbestseller.nl)






Lage mansarde hier
Pose voortreffelijk
Hemdje en schoeisel
Miniem maar wel top

Door de wat knullige
Fotografeertechniek
Past het gezicht er
Helaas niet meer op






"De stem van Bor de Wolf is overleden",
Zo las ik dezer dagen in de krant.
Door nostalgie werd ik toen overmand
Omdat de tijd zo snel is voortgeschreden.

Ik hoorde Bor zijn stem, nogal markant,
Die nooit uit mijn geheugen is gegleden
En dacht ook aan zijn wederwaardigheden
Daar in meneer de Uil zijn fabelland.

Het zat hem vaker tegen in het leven
Waarna hij, door emoties voortgedreven,
Steeds schielijk vluchtte naar het Enge Bos.

Daar kwam hij weer van zijn problemen los.
Maar nu is hij voor altijd daar gebleven
En hij die hem vertolkte is de klos.


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dooi

 

Tjonge, die Friezen toch!
Stug; onverzettelijk;
Puur en oprecht
Volgens kenner Mart Smeets

Lovend besprak hij die
Uebermenschachtigen
Oerdom racisme
Bestaat dus nog steeds