[youtube]hSkethuLI_0[/youtube]

 'Heb toch uw naaste lief!'
Typisch voor christendom
Vlijtig verspreiden baptisten
Het Woord

En als gevolg van die
Medemenslievendheid
Siddert Oeganda
Voor bloedbad en moord

 
 
 




Ik ben een soort van warme bakker
Maar niet van wit- of tarwebrood,
Van krakeling of bokkenpoot.
Geen graan gebruik ik van de akker.

Wel blijf ik om te bakken wakker
En ook mijn hoofd wordt wit of rood.
Mijn inspanning is net zo groot,
Mijn schema, denk ik, nog wat strakker.

Ik bak geen koek of appelbol
Gevuld met hele goudrenetten.
Geen buik raakt van mijn baksels vol.

Ik hoef geen oven aan te zetten.
Ik stop geen krenten in een stol
Maar wel emoties in sonnetten.




De oude vrouw staat voor het huis te roken,
Je ziet het puntje van haar sigaret.
Daarbinnen geldt haar dochters stalen wet.
Op naleving wordt consciëntieus gelet.
Dat zij naar buiten moet, heeft haar gestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken.
Haar dochter heeft het eten opgezet.
Het kleinste kind moet zo meteen naar bed.
Daarbinnen worden lampen aangestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken.
’t Is bijna afgelopen met de pret.
Ze heeft al haast een tweede opgestoken.

De oude vrouw staat voor het huis te roken,
maar nu heeft zij het pakje weggestoken.





Na 'Dallas' kwam zijn échte grote rol
Hij werd toen goeverneur en president
En het gevolg is wereldwijd bekend
Ja,  zelfs Van Rossem schiet er nog van vol

Afijn, het heeft geen nut hier lang te zeuren
Want doodgaan kan de beste nog gebeuren





Ik liep vanmorgen op de dijk, de zon kwam van opzij
Mijn schaduw was present en liep gezellig met me mee
Hij liep een beetje achter me, gewillig en gedwee
Maar haalde bij een bocht me in en ging me toen voorbij

Aan ’t einde van de dijk gekomen ging ik weer terug
Mijn schaduw volgde toegewijd zoals het hoort mijn spoor
En bij de bocht passeerde hij en ging me daarna voor
Dat deed hij zonder haperen, want schaduwen zijn vlug

Een grote wolk schoof voor de zon, mijn schaduw-ik verdween
En ik liep op de kale dijk verlaten en alleen
 
 
 




Ik zal nog een keer naar U zwaaien
Op mijn knietjes op het naaldvilt
Met mijn eerste glas Exota
Bruisend onder handbereik

Ik herinner Dapp’re Dodo
En een Sinterklaasprogramma
Dat we samen mochten zingen
Tante Hannie sloeg de maat

Dat de alledaagse dingen
En de brieven zijn besproken
Want er waren nog geen issues
U was geen celebrity

Dat U kind en televisie
Serieus genomen hebt




Dit is dus Champions league!
Duitser met vrachtauto
Velde het Lieverdje:
Voetbal is Krieg

Maar deze Dortmundse
Intimidatietruc
Wordt straks gewroken:
Aan Ajax der Sieg!

 
 

Zo’n jurk heb ik al meer gezien,

dezelfde coupe en taillelijn;

en dan dat eeuwige satijn

nog uit de tijd van Willemien…

Zou dit een copycatwalk zijn?

 





Marrek ik waahschuw je
Luistâh naah Jacobse
Maak nâh met ons
Vrèje jonges gein fâht

Andâhs wogt straks doâh mèn
Sterrekeschâhdâhsclub
Echwel je toretsje
Grondag verbâhd




Joho! Joho! Haal op die ankerboei!
De verte roept, vaarwel mijn lieve Knier!
Ik schaterlach, ik brandschat en ik knoei
Met rum en port, met brandewijn en bier
Ik kielhaal en palaver en ik roei
Terwijl ik steeds op plundertochten broei
Ik haat de Spanjaard, maar bemin de Ier
Wie onze vlag ontwaart zegt zachtjes: 'Oei'
Hoewel ik hem soms voor de galg wat kier
Is dit een wervingsspot voor boekanier

Zo, lekker
AFbreken

Twee extra witregels

Dat is dat
Vormvaste tuig niet gewend!

Ik(*) heb echt schijt aan die
Enjambementsregel!

(*)Naam en adres bij redactie bekend






         Je mening, Theo Danes, valt me tegen

Omtrent het vrouwelijke shopgedrag

Verlies aan koopkracht, ouweluisbeklag,

Vind ik wel heel erg Pavlov en belegen

 

En is de Kalverstraat je niet te min...

Voor jou de PC Hooft met zo'n vriendin!

Ik loop met mijn lieftallige vriendin
Gezellig door de drukke Kalverstraat
Totdat ze iets te vrolijk naar mijn zin
De eerste kledingwinkel binnengaat
 
Ze komt terug met een ‘geweldig jasje’
Een ‘enig truitje’ en een ‘hippe broek’
Voor ieder koopje draag ik nu een tasje
‘Ah Theo kijk, precies waar ik naar zoek!’
 
‘Maar wacht...’ Te laat, ze is alweer verdwenen
Zo gaat dat nog een uur of zeven door
Ik word een tassenmagazijn met benen
Mijn spieren trillen elke pas in koor
 
Dus wat onze regering ook besluit
Mijn koopkracht gaat per winkel achteruit

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coronafeest

40
ClipArtKey (bewerking IB)
 
Verjaardag van mijn beste vriend!
Ik stak me in mijn nette pak
en kocht de duurste fles cognac,
die had hij met zijn trouw verdiend.
 
Veel stadse drukte was er niet,
nou ja, de oorzaak kent u wel.
Ik drukte jolig op zijn bel,
waarna ik mij naar binnen liet.
 
Een feestelijke slingersliert,
een kleurig luxueus boeket,
ik had de taart al klaargezet
en ook mijn luie stoel versierd.
 
Ik blies de veertig kaarsjes uit
(ik had mijzelf een mokkapunt
van ongewoon formaat gegund).
‘Lang zal ik leven,’ zong ik luid.
 
Ik at me aan een gans ongans.
Cognac gaf vleugels aan mijn geest,
dus aan het einde van het feest
de coronaise, wat een dans!