Zwei Trichter wandeln durch die Nacht.
Durch ihres Rumps verengten Schacht
            Fließt weißes Mondlicht
                     still und heiter
                         auf  ihren
                         Waldweg
                             u.s.
                              w.

Wouke van Scherrenburg
Emily Dickinson
Rita Verdonk en
Calamity Jane

hebben behalve een
dactylometrische
naam en hun kunne
totaal niets gemeen




Noord-Korea gaat hervormen
en dat komt door Kim Jong-un.
Ri Yong-ho is met pensioen;
Kim Jong-il ligt bij de wormen.

Nieuwe namen, nieuwe normen,
ze gaan alles anders doen.
Noord-Korea gaat hervormen
en dat komt door Kim Jong-un.

Eerst komt nog het jachtseizoen,
prooi zijn dan de uniformen.
In Pyongyang zal het gaan stormen,
straks is niets meer zoals toen
en dat komt door Kim Jong-un.

De titel (tevens eerste refreinregel) is een kop uit De Volkskrant van zaterdag 21 juli 2012. Zo’n fraaie trocheïsche viervoeter zie je weinig; dit moest wel een gedicht worden.
Trouwens, volgens Jaap Bakker heb ik alle rijmwoorden op –ormen gebruikt.

Appeltje- eitje (handje)
Remko Koplamp


‘Ach buuf, ik help je uit de brand
Dit is voor mij beslist een kleinigheidje
Gewoon een piepklein schroefje in de wand
In één minuut fiks ik dat AU! karweitje
Nee hoor, niks aan de hand’
Weet je wat lachen is?
Ik heb een geitenpak
En als ik vrij ben
Trek ik er op uit

Mekkerend trek ik dan
Herkauwerijmijdend
Steeds weer vers sikkenvlees
Over mijn fluit
 

 
Het is hier vijftig graden in de zon.
De mensen smelten op de weg als teer.
Er zit geen water in de regenton,
het weerbericht geeft steeds hetzelfde weer.

 
De baai verschiet in alle tinten blauw
en witte stapels huizen zijn het dorp.
Soms valt een rotsblok op een arm gebouw,
de bergen nemen omstebeurt een worp.

 
Zo wordt dit oord dus zienderogen kleiner.
De mensen smelten, huizen vallen om.
Voor wie van rust houdt wordt het alsmaar fijner,
ik denk dat ik hier volgend jaar weer kom.

 




De zilversmid in onze straat
Heeft –ZL-VR- op zijn nummerplaat

‘Bestelbus’ luidt mijn definitie
De plaat toont passend -XP-DT-

De PTT rijdt bij u voor
Hij komt terug -BG-GH-

Bestuurder jong, maar rijdt wel netjes
Zijn passagiers die dragen -PT-JS-

Daar rijdt een prachtige Renault
Hé, da’s de mijne, -BKL- !



 

Stroomdal – III

Ik kijk en het is alsof ik mijn lichaam verlaat
als je ziet dat alles is zoals het is
meer niet - je lichaam wordt een verlaten plek

het landschap met de rivier doortrekt me
en laat me achter, zonder een gevoel, zonder
een gedachte - het laat me weten
hoe overbodig ik ben

ik zit hier, zie dit en vergeet dit, hetzelfde moment
ik ben alleen en niemand weet waar ik ben
en wat ik zie, ook ikzelf niet

Rutger Kopland

 


in het glimlicht van het water
is een nieuwe vlindersoort ontdekt
alleen als je gedachteloos kijkt

het kleine koplandje verschijnt
wordt waar alleen als jij dit ziet
wordt manifest van ziel tot ziel

meandert in de diepste groeve
en weerspiegelt in jouw blik
het is er en het is er niet







Vervloekt zij Adam, die zich liet verleiden
Ten koste van zijn luie leefpatroon
En nota bene door een vrouwspersoon
De grenzen van de Heer te overschrijden

Het is door hem dat wij uit schuldbetoon
Als mannen nu tot in het eind der tijden
Ons in het zweet des aanschijns moeten wijden
Aan arbeid voor een schamel hongerloon

Als man heb ik nu lang genoeg geleden
Voor wetten die ik niet heb overtreden
Maar waar ik wel mijn boete voor moet doen

En als de Heer een heer is van fatsoen
Dan gunt hij ons een welverdiend pensioen
En laat hij ons weer in de Hof van Eden



Laatst sprak een stippelbeestje uit Moeskroen
‘Om aan het ideaalbeeld te voldoen
Heb ik niet slechts mijn lippen staan te stiften
Maar ook nog eens mijn stippen laten liften’

 

Remko Koplamp


 



Zoekend naar een rijmwoord op hippopotomonstrosesquipedaliofobie
Zie
Ik The notifier van Avira Free.

Ik ben maar een gewone versjesschrijfster en beslist geen prijzenwinnares, laat staan een heus genie.
Wie
Kan verzen maken als hij steeds opnieuw gestoord wordt door zo’n treiterige notifier van Avira Free?

Als je gedichten onophoudelijk verdwijnen onder notifiers leidt dat tot gestress, frustratie, op den duur tot apathie.
IEIE!
Geen idee wat of er in staat en ik wil het ook niet weten, voor geen  goud wil ik ze lezen dus, die notifiers van Avira Free.

Ik lig er wakker van en vraag me af of virussen in vergelijking met die notifiers wel zo erg zijn en zo resulteren in een permanente insomnie.
Zal ik hem maar dumpen die -
godverdomme wéér zo’n notifier van Avira Free!

Het probleem is: een betaalde scanner kost wel 35 euro 03.

Een hartelijk meisje, mijn nichtje Sofie
Haar leven is moeilijk gezien haar fobie
Haar bed uit te moeten dat maakt haar zo bang
Dus blijft ze maar liggen de hele dag lang

De kwaal is bekend in de psychologie
Als Paraskedivekatriafobie

Ze doet dus geen donder, mijn nichtje Sofie
-Het schaadt ongetwijfeld haar economie-
Door angst die op Fietje belemmerend werkt
Door angst die haar bezigzijn ernstig beperkt

Dat komt, zeggen lui in de psychologie
Door Paraskedivekatriafobie

Maar als ik de naam noem van nichtje Sofie
Roept iedereen balend en gruwend; “O díé !
Die meid doet maar niks en dat ligt maar in bed
Ze eet en ze wordt als een walvis zo vet”

“De schuld”, zegt haar boek over psychologie
“ Is Paraskedivekatriafobie”

Ik ging op bezoek bij mijn nichtje Sofie
We dronken een borrel, het werd ‘s nachts halfdrie
Ik dronk veel te veel met mijn oerstomme kop
De andere dag moest ik ook nog vroeg op!
Ik belde bij thuiskomst meteen maar mijn baas;
Het is een familiekwaal, baas, maar helaas

Dat staat in mijn boek over psychologie
‘t Is Paraskedivekatriafobie 

Kijk, dat vind ik nou weer geinig
Sprak de kroegbaas tot de kitter
Heel veel mensen drinken bitter
Maar ikzelf drink bitter weinig
 
Je bent een nar, een dichter en een poot.
Je zegt me dat je Gerrit Komrij heet.
Je blijft jezelf aan de poort van de dood,
je zegt: ‘Ha Petrus, de naam is Kwamreet.’
 
 
 
 

Tot wie zal ik mij wenden op die dag
als men jou begraaft? Tot de godvergeten
Schikgodinnen met hun verkrampte meten
en knippen van je levensdraad? Ik mag
niet het zwaard zijn dat in een sterrenslag
om je terugkomst, banen van planeten
verstoort. En jij? Jij zult geen hartenkreten
meer horen bij het halfstok van de vlag.
Zo’n lage, sublieme wreedaardigheid
moet haast wel door een god worden bedreven
een wrede afgunstige god die, Tijd
projecterend op hun kwetsbare streven,
het aardse bestaan van de mens benijdt
en daarom Gerrit, verlies jij je leven

 

 


 

 

De dichter van
Absurdistan
Is op zijn laatste reis gestrand

De laatste kaars
Is in zijn aars
Tot aan het streepje opgebrand

*Regel uit een gedicht dat Komrij schreef voor de poëzieroute in Leeuwarden

 

 

 

 

 

Gerrit Komrij 1944-2012

Remko Koplamp

Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait

Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die hem een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later

Als er geen jurk meer is die ‘s winters waait
Geen moslim is die opbiecht bij een pater
Geen drup die overloopt in luid geklater
Geen lange vinger in de pap die graait

Als er geen boer meer is die kiespijn zaait
Geen engel is die bang is voor de sater
Geen huilbui die vervalt in warm geschater
Geen fabeldier dat met de scepter zwaait

Pas dan, zal hij de brui aan Maarten geven
Maar blijft hij eeuwig in zijn werken leven

 

 





 

 

 

 

 

 






 


Gerrit Komrij 1944-2012


Ach, kijk ze nou toch vrolijk staan te springen!
De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen

Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen

Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn
Alsof zijn sterven hem pas echt een doel gaf

Hij stevent recht op God af op Zijn troon
En zegt met lijzig, achteloos venijn;
‘Ga als de sodemieter van mijn stoel af!’

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vanaf de bank

Ooit zat ik op een hobbelpaard en was ik indiaan
en werd mijn achterbuurt een bos zodra ik er doorheen sloop
Mijn hoofdtooi was een stuk papier, mijn boog was een banaan
En vriend noch vijand zag me gaan als ik van steen naar steen kroop

Dan maakte ik een brandweerwagen van mijn nieuwe fiets
en bluste met onzichtbaar water niet-bestaande branden
Ik vloog naar Pluto op een kleed, in alles zat wel iets
Het sufste ding wordt waardevol in creatieve handen

Toen kwam er plotseling een dag waarop ik niet meer speelde,
en trapte tegen dat wat eens mijn speelgoed was geweest
Een dag waarop ik me niet meer vermaakte, maar verveelde
Hoe meer mijn lichaam groeide, des te kleiner werd mijn geest

Nu hang ik op de bank en tel de vlekjes op de muren
en vraag me af wat er in al die jaren is gebeurd
Wanneer ik van een kind verwerd tot één van die figuren
die net als ieder ander bang binnen de lijntjes kleurt

Waar is de jongen die als kapitein de grootste zee
met slechts een mattenklopper en zijn bed bevaren kon?
Soms, als ik in de spiegel staar, dan vaar ik met hem mee,
dat joch dat niet bevreesd was
als de nieuwe dag begon..