
'Kristal? Mesjoega gojse gebbe!'
Zo smiespelde de oude rebbe
'Die kas blijkt niks in kas te hebbe'
‘Voor immer blijft ge leven
in onze herinnering;
de geur is nagebleven
ook toen de bloem verging’-
Gestorven lelies rieken
maar onkruid dat vergaat
behoudt zijn balsemieke
parfum in blad of zaad
Wat was hij? Paars als longkruid,
bijvoorbeeld van de drank?
Welriekend kruid of onkruid?
Of stierf-ie lelieblank?
Zijn ziel kent rust noch vrede
sinds honderdvijftig jaar;
dat is al lang geleden –
het ruikt hier nergens naar.

Afgaande op het nummer 10250 kreeg Haasse haar hemellichaam eerder toebedeeld dan Harry Mulisch het zijne. Toen in oktober besloten werd dat Planetoïde 10251 voortaan onder de naam Mulisch tussen Mars en Jupiter zou cirkelen, kreeg dat in de media veel aandacht. Dat 10250 voortaan Hellahaasse (sic) heette, bleef onvermeld. Haar uitgeverij Querido heeft dat naar aanleiding van het verschijnen van Sterrenjacht, zelf wereldkundig gemaakt.
10250
Was tussen Jupiter en Mars te zweven
Je wens - als anoniem planetoïde?
Dat jij ooit als geregistreerd valide
Hemelsteen uitputtend werd beschreven?
zoals je zoekend tussen grint en zand
verrast wordt door opaal of diamant
Je krijgt een nieuwe hemelnaam gezonden:
een vrouw van Indische geboortegrond
die daar in Holland haar Europa vond…
Je werd gewogen doch lang licht bevonden.
zo vind je eens per paar millennia
een zevenster van vier decennia
Ver boven Harry, Gerard, Jan glanst Hella.
Elektra en Taygete zien haar daden
Als Atlas’ schone dochters, de Plejaden.
Geen hemeldwerg is zij. Ik noem haar Stella.
Ik reageer verhit als een magneet
Als jij me zachtjes op begint te winden
Subtiel weet jij mijn zwakke plek te vinden
En maakt me met je lekkers gloeiend heet
Ik laat me door je geurentaal verblinden
En pak je met mijn lippen teder beet
Mijn grage tong maakt dit geluk compleet…
Verfijnd genot, ik wil je eeuwig binden
Denk niet dat ik iets vuils met meisjes flik
Verlekkerd voor een hijgerige snol sta
Of vals op vrouwen zonder paspoort kick
Waar ik als fetisjist van uit mijn bol ga
En waar ik zelfs de wreedste spot voor slik
Dat is de geur van versgeplukte molsla
Eventjes Googelen
Topinamboergelei?
Dat is de aardpeer
OB-woord: okee
Dat lukt dus niet met de
Zonnebloemartisjok
Hier werkt het zeslettergreepwoord
Niet mee
Het is gebeurd. Harry Muskee is dood.
Dit sterven van de Drentse blueslegende
krijgt in de hemel een gelukkig ende
nu hij weer samen is met Herman Brood.
In plaats van het Te Deum Laudamus
klinkt daar nu tot in eeuwigheid de blues.

Reuzegezellig hoor
Er was een slowfoodmarkt
Wij proefden kaasjes
En boerenkandeel
En bij het zien van de
Topinamboergelei
Sloeg mij het vormvaste hart
In de keel
(Dit was in Zwolle dus
Dat is een Hanzestad
Niets te beleven
En weinig te zien
Wel hebben zij er een
Dominicanenkerk
Leuk om vrij vers op te biechten
Misschien)
In ieder neusgat zit bij hem een slang
en in het onderlichaam een katheter.
Zijn lichaamstoestand leest men op een meter;
die toestand is stabiel, al veel te lang.
Dit leven dat zich nodeloos laat rekken
is eigenlijk vergeten uit te checken.
Heren, uw taalgebruik!
Wilders weer wildeman
En een repliek die niet
Past bij 't métier
Wij leerden vroeger de
Tweetrapsbeleefdheidsnorm:
"Doe eens normaal man,
Meneer de Premier"

Bij de Algemene Politieke Beschouwingen
Poedels, kleuters,
Schepen en een
Tuinman met een
Kettingzaag
Ruim voldoende
Metaforen
Maar de boodschap
Blijft wat vaag
Voor niets: de ouderwetse hagelbuien
Gecompleteerd met schrale oostenwind
Een flinke vorst, waarbij het ijs gaat kruien
Een sneeuwstorm die het oog verblindt
En tegenwind, voor boodschappen per fiets
Maar stel dat u de winter prettig vindt
Met open haard en kaarsen of zoiets
Dan krijgt u mijn versleten wintertruien
Mag U de winter hebben, hoor. Voor niets
*
Bout rimé
Voor niets trotseer ik zware hagelbuien
Het hoofd gebogen in de oostenwind
De kruier die mijn koffer loopt te kruien
Is zonder al die wind al bijna blind
We zoeken in de regen naar mijn fiets
Het is niet vreemd dat ik mijn fiets niet vind
Bij het station? Gestolen of zoiets
De kruier krijgt van mij mijn wintertruien
en ook zijn loon, want hij kruit niet voor niets
*
Men vacanteert welvarend deze tijden
en frequenteert de laterale as,
maar jubelt met 'n vertikaal verblijden,
retour op nostra domus veritas.
Oost west, thuis best

Prinsjesdag
Cijfers weer uitgelekt
Ons rest bordesvertoon
Plus nog de jaarlijkse
Prangende vraag:
Hoe erg voor schut staat het
Aandachtverslindende
Gilde der hoedijdeltuiten
Vandaag
In pomologenkringen heerst usance
Dat malus pumila in hoogstamhout
Haar oir met slechts een luttele distance
Het ondermaanse aardrijk toevertrouwt
(De appel valt niet ver van de boom)
De eloquente schare wint ultiem
Argentum saâmgegaard door mauve zeel.
Silentium, en dat nog anoniem:
Daarvoor valt aurum magnum u ten deel.
(Spreken is zilver, maar zwijgen is goud)
Zijn passie voor de zee leek wat bekoeld.
Hij zag waar hij ook keek de woeste baren,
en werd na ongeveer drie dagen varen
uit dierenliefde overboord gespoeld.
Vanaf het dek hebben ze nog staan zwaaien,
maar toen was Happy Feet al naar de haaien.

Goed, het zal best lekker lezen
Nee, je sjouwt jezelf geen breuk
Ja, het zal naast hip en leuk
Ongetwijfeld duurzaam wezen
Heus, een e-book heeft wel nut
Het signeert alleen zo kut

Dat is pas handig zeg!
Glow-in-the-dark-kittens
Sfeervol en zuiniger
Dan elke LED
Ach, had mijn vrouw maar zo'n
Luminescentiepoes
Dan kon ik ongestoord
Lezen in bed
‘Hoe naar ziel en lichaam staat het?’
vroeg ik aan de bleke Ad.
‘Nou, mijn lichaam heeft – nu gaat het –
danig op zijn ziel gehad’.