ik was er al die maanden niet geweest te druk, geen zin, besognes op het werk maar nu dacht ik, ik ga eens naar de kerk soms krijgt een oude man spontaan de geest
nog altijd schuilt in mij het wilde beest de zondaar, de verloren zoon, de vlerk jawel, het viertal lijkt wat minder sterk en met de jaren werd het wat bedeesd
de hoogmis liet een mooi gevoel ontspruiten alsof ik uit het graf was opgestaan m’n vrouw was blij dat zij was meegegaan ik zag haar biddend beide ogen sluiten
ik hief uit dank de fraaiste psalmen aan pas na het zingen, ging ik weer naar buiten
Praise the spells and bless the charms, I found April in my arms. April golden, April cloudy, Gracious, cruel, tender, rowdy; April soft in flowered languor, April cold with sudden anger, Ever changing, ever true -- I love April, I love you.
/Cursief/, een ander woord voor schuingeschreven Het komt maar weinig voor in een gedicht
Geen dichter wil aan schuinschrift ruimte geven Zo’n schuin gedicht is immers geen gezicht Daarbij is het ook weinig constructief
Maar goed, als u een schrijven tot mij richt Het mag een kaart zijn of een lieve brief Dan blijft mij één en ander om het even Maar complimenten staan ook aardig in /Cursief/
When I first put this uniform on, I said, as I looked in the glass, "It's one to a million That any civilian My figure and form will surpass. Gold lace has a charm for the fair, And I've plenty of that, and to spare, While a lover's professions, When uttered in Hessians, Are eloquent everywhere!" A fact that I counted upon, When I first put this uniform on!
I said, when I first put it on, "It is plain to the veriest dunce That every beauty Will feel it her duty To yield to its glamour at once. They will see that I'm freely gold-laced In a uniform handsome and chaste" - But the peripatetics Of long-haired aesthetics, Are very much more to their taste - Which I never counted upon When I first put this uniform on!
Als Christus aan het kruis droogt hij zijn vlerken, zijn kleur is van de nachtzij, hellepek. Met platvoeten en enterhaakse bek een druipende sculptuur op kerk of zerken. Zijn kop draait cirkels op de slangenek, sinds Exorcist ook een der duivelswerken. Bezeten is hij in dit bronsttijdperk en zijn wijfje wacht hem op het takkendek. Schaars sprokkelwerk tot knekelnest gekrikt. Haar groene oog glanst naar hem, opgewonden. Hij gorgelt naar haar en zij koert verstikt. Wie kan de paring van die twee doorgronden? Zij wordt betreden, in haar kuif gepikt. Het maken van een ei duurt drie seconden.
'Ligt Jezus nou nóg in zijn nest te rotten? het is al lang na 't kraaien van de haan En gisteren heeft hij ook niets gedaan Zo zal hem zijn messiasschap ontgaan De mensen laten zich niet meer bedotten Ik hoor ze af en toe al smalend spotten Nee maar, een wonder; kijk- daar komt hij aan:
'Voorwaar, de Heer is waarlijk opgestaan!"
'Bespaar mij dit sarcasme, knorrepotten Ik lag juist diep te denken aan mijn baan! We hebben wel intriges en complotten Maar missen nog een leus die aan zal slaan Misschien valt dát wel goed bij patriotten:
Vandaag wil ik wel eens wat anders kwijt dan fraaie woorden en verfijnde zinnen. Nochtans ga ik geen stoer pleidooi beginnen voor schuttingtaal, daaraan heb ik het schijt
(pardon, een broertje dood). En tot mijn spijt wordt er wat afgefucked ('t is géén beminnen!) en worden muilperen verkocht aan kin en bakkes, menig smeerlap sneuvelt in de strijd.
Ach kut, 'k help dit sonnet echt naar de kloten want in het vloeken ben ik niet bedreven en suggestieve taal is nooit ontsproten
bij 't voelen van mijn harde, stijve pen. Ik heb nog nooit een geil gedicht geschreven, misschien dat ik een preutse dichter ben...
Iets beter nog dan goed blijft altijd beter maar beter nog dan beter is het best bijvoorbeeld als je sneller dan de rest een afstand overbrugt van honderd meter
Helaas, wanneer ik meedoe om te winnen schiet ik fysiek en geestelijk tekort men speelt mij van het veld en van het bord ik kom pas na de prijsuitreiking binnen
Sportief lukt het mij hoogstens naam te maken als veel te trage loper bij het schaken