xmastree
Pixabay
 
Al ben ik niet bijzonder vroom,
toch stond hier laatst in huis een boom.
Maar wat een pech: hij kwijnde weg,
ik hield de neergang niet in toom.
 
Ze bleven vallen, naald na naald,
mijn plantenkennis had gefaald.
Die mooie kruin werd langzaam bruin,
hij heeft zelfs Kerstmis niet gehaald.
 
Ik heb ons van die boom verlost,
al heeft het best wat tijd gekost:
op kerstgebied voldeed hij niet,
maar kijk hem dienstdoen als kompost!
 
verlossing
Pixabay
 
Arme Maria toch!
Kerstnacht die persnacht werd
Maagdelijk baren
Heeft uren gekost
 
Uitpuffingsslag zonder
Anesthesieprikje
Zo werd zij van die
Verlosser verlost
 
dutchxmas
 
 
konijn kerst
Pixabay
 
Ik hief mijn mes bij de konijnenhals
en zag zijn doodsangst, zei nog: "Hou je taai".
Aan tafel dacht ik echter (niet zo fraai):
"Och, had ik maar geroepen: hou je mals".

 

Thuisreis
RawPixel.com
 
De Spaanse Costa Brava met haar hagelwitte stranden
Wij snoepen calamares op een schaduwrijk terras
En zitten ondertussen lekker aan ons derde glas
Het is geen wonder dat wij dag na dag steeds hier belanden
 
De hitte van Caïro aan de rand van de woestijn
We gaan naar het Museum en vervolgens, nogal wiedes,
Bezoeken wij de Sfinx en de beroemde piramides
Geloof dat wij door al die oudheid overdonderd zijn
 
New York heeft Central Park, de Sacré-Cœur staat in Parijs
In Londen staat the London Eye, voor wie daar wél van houdt
Te Barcelona wordt nog steeds aan Gaudí’s kerk gebouwd
Beijing heeft de Verboden Stad, het keizerlijk paleis
 
Ik maakte verre reizen met een wijntje voor de buis
Mijn favoriete plek op aarde is nog altijd: thuis
 
vissen
Freepik - foto danmir12
 
Voor mijn part word ik arm
Heb ik het nooit meer warm
Voor mijn part moet ik verder leven zonder blindedarm
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
En dat is vissen!
 
Voor mijn part mag ik nooit
Geen zout meer en geen vet
Voor mijn part word ik eeuwig op een streng dieet gezet
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen!
 
Je zoekt een fijne stek
Je rolt je zware shag
Al wat je hartje verlangt
De vogeltjes hoor je kwelen
De lammetjes zie je spelen
En ‘t kan je in feite geen donder schelen
Of je wat vangt!
 
Ik geef niet om bezit
En niet om broodbeleg
Ik geef aan de liefdadigheid me laatste joetje weg
Maar er is één ding wat ik nooit zou kunnen missen:
Vissen!
 
En ik leef ideaal
Wat geeft het allemaal
Ik maak me niet meer druk als ik de laatste trein niet haal
Maar er is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen!
 
Ik hoef niet naar een brand
Of naar een interland
Ik zie ‘t wel op de beeldbuis of ik lees het wel in de krant
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen
 
Zo’n brasem, die daar zwemt
Voor jou is voorbestemd
Zonder dat hij het nog weet
Hij snuffelt es aan je deeg en
Je dobbertje gaat bewegen
De spanning is bijna ten top gestegen
Want je hebt beet!
 
Ik hoef geen bungalow
Geen huis met patio
Het hele huwelijksleven krijg je zo van mij cadeau
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
VISSEN!
 
Ter nagedachteniss aan Eli Asser, 22-12-1922 - 26-01-2019, die vandaag dus 101 zou zijn geworden.
Uit: Het zal je kind maar wezen, Nijgh & Van Ditmar 2002
 
 
Ze hadden beiden oortjes in
En zaten aan een groot glas gin
Na zoveel jaar weer bij elkaar
Een dagje weg van het gezin
 
Geen modebladen maar een krant
Geen prins die ooit vroeg om hun hand
Niks deed ertoe, ze waren moe
Twee oude meisjes op het strand
 
Twee Meisjes
WikimediaCommons
 
Voor de liefhebber 2 linkjes naar dit meer dan prachtige Vlaamse lied uit 1995:
 
melk
Freepik
 
Bij yoghurt, pap of cornflakes als ontbijt
Geregeld bleef je op problemen stuiten
Je zocht je rot, maar kon er mooi naar fluiten
Want altijd raakte je die dingen kwijt
 
En ook milieuvervuiling was een feit
Je kon al bijna niet meer lopen buiten
Dat noopte tot ingrijpende besluiten
En regulering door de overheid
 
Er kwam een veelomvattend manifest
De Europese Unie op haar best.
- Geen trouwe regeltjesadept verrast dit -
 
Waarna het euvel slechts als voorval rest
Omdat, ik heb het zelf verwoed getest
De dop nu stevig aan het melkpak vast zit
 
poolhond
Pixabay
 
Een poolhond pozend rond de Noordpool
Zei: 'Zinloos dat ik in dit oord dool
En daar mijn leven lang mee door moet
Dus toen ik, mede door wat voorspoed,
In eight-ball, nine-ball een nieuw doel vond
Werd ik professional als poolhond'
 
soeplepel
Pixabay
 
We moeten weer geduld betrachten,
de kok is onuitstaanbaar laat,
de crew zit smartelijk te wachten
tot hij op onze scheepsbel slaat.
 
Hij kan de soep zo heerlijk kruiden,
ik heb er uren naar verlangd,
ik heb de kok niet horen luiden,
wel weet ik waar de lepel hangt.
 
kerststal
Pixabay
 
Een oude os in Bethlehem
Verklankt zijn nood met hoge stem:
Ik ben de loser van de groep
Mijn staart hangt in de hete soep
En voorts zeg ik u zonder schroom
Mijn ballen hangen in de boom
Ik hoop maar één ding, jonge god,
U treffe niet hetzelfde lot
 
jezusrafael
Rafaël Sanzio, 1508
 
De stal staat vol met onverwachte gasten
Ik lig - mijn leven is een paar uur oud
te slapen in een bak gemaakt van hout.
Plots handen die mij aaien en betasten
 
Ook harde schelle stemmen, zelfs gezang
Bebaarde hoofden hangen boven mij
Ze geven mirre, wierook, goud. Ik schrei
Laat mij toch rusten, maak mij niet zo bang!
 
Dan ga ik krijsen, spartel met mijn lijf
Mijn ogen knijp ik dicht en stevig toe
Ga weg en laat mij slapen, ik ben moe!
 
Wees stil als ik in deze stal verblijf!
´Excuses´, zegt mijn moeder ietwat snibbig
´Ons Kindje is nog steeds een beetje kribbig´
 
biblalmelo

Beste dichter,

of mag ik vrij over de bladzijden bewegen?

is de zin die Rosa Schogt bedacht heeft voor de 28e Willem Wilmink Dichtwedstrijd. De gastdichter van 2023, Marc Nochem, heeft Rosa gevraagd als gastdichter voor 2024. De bedachte regel moet er letterlijk en ongewijzigd in voor komen, in het begin, aan het eind, of ergens middenin. Bovendien mag de zin niet enkel als titel worden toegepast, maar deze moet onderdeel zijn van het gedicht. Er kan slechts één gedicht ingezonden worden.

U kunt dit tot en met zondag 3 maart 2024 sturen naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Bibliotheek Almelo, Postbus 189, 7600 AD Almelo. Door het insturen van een gedicht geeft u toestemming tot publicatie of voordracht tijdens de prijsuitreiking.De feestelijke prijsuitreiking vindt plaats op zondag 17 maart om 15.00 uur in ons Leescafé Feijn Lunchen & Lezen. 

versgetapt
Wikimediacommons 
 
In Brugge scheen de halve maan
Een Brugse Zot sprak mij daar aan
Mijn nieuwe vrind schonk mij een pint
Toen kon ik nog een beetje staan
 
Zijn sterke broeder uit de stad
Die voerde mij toen verder zat
Eerst liep ik krom toen viel ik om
Door Straffe Hendrik ging ik plat
 
Straffe Hendrik is een 'straf' bier uit Brugge
 
 
ceesvanderpluijm
Wikimediacommons
 
De dichter houdt zich momenteel niet thuis
Hij bouwt een barricade in de gang
En geeft belet, wel vijftien regels lang
De deur is dicht, de winkel is gesloten
 
De ramen zijn verduisterd. Het gespuis
Mag bellen, kloppen, roepen, enzovoort
Hij is er niet, hij heeft het niet gehoord
Maar als u schiet, wordt er teruggeschoten
 
Hij duldt geen levend wezen meer in huis
De tederheid is op, de liefde stuk
Hij tolereert alleen nog het geluk
Van eenzaamheid, er is genoeg genoten
 
Ik hoor de mensen, maar ik ben niet bang
Ik voel de ruwe vezel van het koord
Nog even en dan stap ik van de kruk
 
Uit: Vanitas, Amsterdam 1988
 
Op 14 december 2014 overleed Cees van der Pluijm
 
shane
Wikimediacommons 
 
de kersthit komt eraan, ik ben het zat
het is pas acht december en we weten
na heel de week al Wham of hoe ze heten
nu echt hoe George zijn kerstfeest heeft gehad
 
Mariah Carey zingt dat zij me wil
want Chris is wederom naar huis gereden
een witte kerst maakt ieder uur verschil
 
de kerstman van The Boss bezoekt de steden
ik erger me vandaag van top tot teen
het sprookje van New York wordt weer gemeden
 
ik roep collega’s rond mijn scherm bijeen
de zanger van The Pogues is overleden
geen deejay roept alhier: ik draai je, Shane
 
ik draai je, Shane, de kersthit komt eraan
 
versesneeuw
 
wimpainting2
pixabay
 
Een land gevuld met ouderen van dagen:
het grijze straatbeeld is u welbekend.
Het gaat ze goed, ze hebben niets te klagen,
maar ledigheid is iets wat nimmer went.
 
In plaats van aan iets nuttigs bij te dragen,
is creatieve bezigheid de trend:
de schilderkunst besluit men na te jagen,
al is men ook verstoken van talent.
 
Al spoedig is het in de bol geslagen,
de eerste expositie wordt gepland.
Je gaat erheen, verhult je onbehagen
en mompelt een plichtmatig compliment.
 
Ik wil de enthousiastelingen vragen,
voordat het een gebed wordt zonder end,
mij niet meer met hun flyers te belagen,
zodat ik weer eens rust krijg in de tent.
 
De ergernis begint aan mij te knagen:
alweer zo’n zwaar bewierookt non-event!
Ik durf me wel aan een advies te wagen
voor half het hobbyistencontingent.
 
Voordat u weer zo’n kunstig exemplaar klaart:
doe vaker iets met uw museumjaarkaart.
 
Viagra und andere Potenzmittel Bangkok 01
Wikimedia Commons
 
De ouderdom komt met gebreken
Dus naar een website uitgeweken
Ik vond daar snel een medicijn
Dat mij verlossen zou van pijn
Ik zou weer sterk en jonger wezen
De rest kon ik maar moeilijk lezen
 
Ik heb nog steeds een stokoud lijf
Wel staat mijn lid nu ook stokstijf
 
enquete
Pixabay
 
Vrij kort na de Sint ging een clubje op pad,
het voelde als voorjaar, ze mochten niet klagen,
een groep enquêteurs die het volk moesten vragen
of Willem als koning hun instemming had.
 
Heeft hij uw waardering of is het u worst?
Vindt u hem illuster of louter illusie?
Na twee weken peilen was dit hun conclusie:
een zachte december en matige vorst.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In memoriam

grootvader2

Plotseling heengegaan!
Grootvader is niet meer
Op mijn verjaardagsfeest
Deed hij nog mee
 
Vrolijk begon hij een
Felicitatielied
Iets te hartstochtelijk
‘Lang zal hij le’