Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Zijn vrouw strijdt tegen hem een zware strijd.
Als echtgenoot is hij een potentaat
die vrouwen ziet als koffieautomaat
maar wel op zondag de rollade snijdt.

Die kamerbreed om recht voor allen pleit,
(wat hij z’n vrouw in wanhoop wensen laat)
en voor de macht van ’t proletariaat
als onafwendbaar socialistisch feit.

Met: ”Heren, ‘t stelsel is vermolmd en rot”,
roept hij in ’t parlement de opstand uit.
Dat loopt hoog op. De spanning is te snijden.

Helaas, de staatsgreep is een zwaktebod
omdat hij in z’n stappenplan niet duidt
hoe je, wie al bevrijd is, moet bevrijden.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Danse Macabre



op klanken uit een dwarsfluit danst de tijd
de kijker wordt van alle zorg bevrijd
al klinkt een toontje soms een tikje vals
hij gaat van menuet naar Weense wals

zijn voeten werpen stof op van de straat
het stuift en wervelt rond in driekwartsmaat
geen man of vrouw die weerstand bieden kan
en zelfs een mankend kind raakt in zijn ban

ze sluiten aan, vergeten waar ze zijn
maar als de schemer in de straten komt
ontbloot het duister hun geheime pijn

die nacht zijn straat en wijk verlaten, dood
de klanken van de dwarsfluit zijn verstomd
de gevels kaatsen slechts de laatste noot

Bundels