Dit eilandje van Langerhans,
het is mijn Hof van Eden
Hier doe ik mijn sint-vitusdans,
hier leef ik in het heden

De flora is echt weergaloos,
er groeien melanomen
En kijk nou, daar, die netelroos,
zojuist tot bloei gekomen

Zelfs spruw, koliek en horrelvoet
zijn hier zopas verschenen
Daarginds drijft in de witte vloed
een klompje jubeltenen

En bij de kroep klimt jicht omhoog
tot boven de flegmone,
iets verderop, een eksteroog,
daar in die comedonen

Soms zie je hier een rodehond
die jaagt op hersenkronkel
en dan weer loopt hij snuivend rond
op zoek naar de karbonkel

Acné heeft met haar gasgangreen
het miltvuur net ontstoken
en staat op haar trombosebeen
de waterpok te koken

Zij kijkt mij plots roodvonkend aan,
mijn voetbalknieën knikken
Wat bof ik met zo’n nymfomaan,
dan stopt mijn hart met t i k _____ 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Spaanse griep

keuken
Flickr.com
 
De koude keuken ruikt nog naar pastoor
Jeneverlucht, de walm van zijn sigaar
Terwijl ik naar mijn dode zusje staar
Krab ik de droge schilfers uit een oor
 
Mijn grote zus pulkt klitten uit d’r haar
De baby huilt, haar luier stinkt weer goor
De broodpap borrelt op het gaskomfoor
En moeder heeft het stopwerk bijna klaar
 
De Spaanse griep bracht ons een pijnlijk jaar
Toch mis ik vader niet die ik verloor
Hij dronk en sloeg me dikwerf in elkaar
 
Wel valt het leven zonder broertjes zwaar
Ze zingen beiden in het hemelkoor
Maar binnenkort komt weer de ooievaar
 
 
Nu we vastzitten aan lockdown en avondklok, wordt soms verlangend teruggekeken naar de goeie ouwe tijd toen alles beter was. De werkelijkheid was echter anders: hoge kindersterfte, huiselijk geweld, werkloosheid, alcoholisme, bittere armoede en onderdrukking waren voor de oorlog heel normaal.