het licht waarmee we onze dagen meten
komt onverschillig ’s ochtends aangespoeld
waar wulpse akkers liggen blootgewoeld
hun voren door de ploeg vaneengereten

wat kan de zon het schelen wat men voelt
of jij het lekker warm hebt of moet zweten
ze schijnt op dichters en analfabeten
geen straal waarmee iets naders wordt bedoeld

de gordel waar zij op woestijnen brandt
wordt door de aarde naar haar opgeheven
ook daaruit blijkt niets van gezond verstand

men spreekt zowaar over de bron van leven
al blakert zij de huid tot zwartkrokant
aanbiddend wordt wel vaker overdreven




 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aan de stok

bravogeroep2

Dat dat dan Nordic Walken heet
Dat lopen met die stokken
Dat interesseert me echt geen reet
Maar dat jij nu met stokjes éét
Dat heet niet Nordic Wokken
 

Dit gedicht uit IKEA en andere verzen staat ook in Frank van Pamelens verzamelbundel Bravogeroep en enthousiast gefluit, die op 22 september a.s. bij Nijgh & Van Ditmar zal verschijnen!