Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

rubens2
Rubens: Studie  oude vrouw, bewerking IB

Ik zit kwetsbaar oud te worden

veilig in mijn aanleunflat
Door een buurkind wordt een soepje
op mijn stoepje neergezet

Dankbaar schuifel ik naar voren
Even is mijn last verlicht
Ik buk om de soep te pakken
en dan valt mijn voordeur dicht

Niemand heeft een extra sleutel
van dit huis waar ik nu woon
Ik kan ook geen hulplijn bellen
Binnen ligt mijn telefoon

Ik mag ook niet rond gaan dwalen
tot ik iemand tegenkom
die me zonder te besmetten
bijstaat in mijn ouderdom

Ik zit zonder het te willen
in die kloteleeftijdsgroep
die het loodje zal gaan leggen
Door corona. Of door soep.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Op de wijs van: Zachtjes gaan de paardenvoetjes



Hoe vertel ik het mijn zoontje

‘k Weet niet hoe ‘k het uit moet leggen
aan mijn zoontje Hendrik Jan.
Hoe zal ik dat jochie zeggen
dat hij naar Piet fluiten kan.

‘k Voel me niets op mijn gemak
als ik straks mijn zoon verlak.
‘k Voel me niets op mijn gemak
als ik straks mijn zoon verlak.

‘k Zal toch iets moeten bedenken
wat ik straks zeg tot mijn zoon,
zonder hem het hart te krenken
op een milde warme toon.

Ja dat wordt een heel gedoe
wat ik zeggen moet en hoe.
Nou dat wordt een heel gedoe
wat ik zeggen moet en hoe

‘k Denk dat ik hem ga vertellen
~Zwarte Piet die stak de moord.~
Maar ik kan welhaast voorspellen
hij gelooft daarvan geen woord.

Ik voorvoel reeds zijn verdriet
als hij blanke Knechten ziet
Want begrijpen zal hij ’t niet;
hij hoort zwart te zijn, die Piet!