Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.

Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.

Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.

Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Melding


Zelf eet Geert Wilders dagelijks Hongaars;
de goulash van zijn schnitzelkoningin
of sjaslieks met die Tokayervriendin.
Hij lapt ons eigen kookboek aan zijn laars.

De blonde leider hier, ten voeten uit:
die heeft toch zeker zelf zo’n importbruid.