Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.

Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mijmering (Bout rimé op 'De moeder de vrouw' van Martinus Nijhoff)



Ik krijg haar in dit leven niet te zien.
Ik wil er ook niet heen. De overzijde
want hel of hemel wil ik graag vermijden,
zo lang het kan. Ik hoop op honderd tien
gezond en van het leven rijk gedronken,
de aardkloot rondgezworven wijd en zijd -
genoten van de schier oneindigheid
en de muziek, dat mij de oren klonken.

De zee van liefde die ik vaak bevoer
en altijd vol genoegen heb bevaren,
met smaak en een gezonde drang op ’t roer,

in nachten die vervuld van hartstocht waren
en die ik met een heerlijkheid ervoer,
zal ik voor altijd in mijn hart bewaren.