Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dit is geen pijp


‘Dit is geen pijp’ staat er
Duidelijk onderschrift
Toch denk ik telkens weer
Dit is een pijp

Best ingewikkeld die
Surrealistische
Doeken waarvan ik
De helft niet begrijp