Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

gilly

Haar Surinaamse vlag met stront besmeurd,
de fraaie winkelramen ingekegeld
door een racistisch zootje ongeregeld
dat wezenlijk haar leven had verscheurd.
 
Toch wilde ze nog werken voor haar kind,
dus stond ze pal maar angstig voor haar winkel
en op die dag kwam wéér zo’n boerenkinkel
met grof geschut en zij ging door het lint.
 
Ze joeg haar zoon met spoed de winkel in
en griste snel een bezem uit de zaak.
Ze sloeg in ’t wilde weg, één klap was raak.
Het schorem gaf haar aan en kreeg zijn zin.
 
Frustrerend voor elkeen en zo hartbrekend
dat uitgerekend zij werd ingerekend.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Afrikafestival




Wij blanke vrouwen van het multiculturele
bijeen in het theater van Johannes Veeger*
doen politiek correct en hopeloos integer
terwijl we blij op Afrikaanse trommels spelen.

Intussen broeit de stille wens het bed te delen
met, heerlijk lijkt ons dat, een woeste wilde neger.


Margje van Lunteren**


*Johannes Veeger liet in de jaren vijftig als pastoor van het Twentse Hertme een openluchttheater bouwen voor de Passiespelen. Op 6 en 7 juli aanstaande wordt er voor de 25ste keer het Afrikafestival gehouden.
**Margje van Lunteren liet na de 24ste editie haar dagboek achter in een negerhut.

Bundels